2 ტექსტის შედარება - ვეფხიტყაოსანი 2009-1966

1  
2009
  1    1966
2     2  
3   რომელმან შ ექმნა სამყ არო ძალითა  მით ძლიერ ითა,   3   რომელმან შ ექმნა სამყ არო ძალითა  მით ძლიერ ითა,
4   ზეგარდმო ა რსნი სულით ა ყვნა ზეც ით მონაბერ ითა,   4   ზეგარდმო ა რსნი სულით ა ყვნა ზეც ით მონაბერ ითა,
5   ჩვენ, კაცთ ა, მოგვცა  ქვეყანა, გ ვაქვს უთვა ლავი ფერით ა,   5   ჩვენ, კაცთ ა, მოგვცა  ქვეყანა, გ ვაქვს უთვა ლავი ფერით ა,
6   მისგან არს  ყოვლი ხელ მწიფე სახი თა მისმიერ ითა.   6   მისგან არს  ყოვლი ხელ მწიფე სახი თა მის მიე რითა.
7     7  
8   ჰე ,   ღმერთო   ერთო,   შენ   შეჰქმენ   სახე   ყოვლისა   ტანისა,   8   ჰე  
ღმერთო   ერთო,   შენ   შეჰქმენ   სახე   ყოვლისა   ტანისა,
9   შენ დამიფა რე, ძლევა  მეც დათრგუ ნვად მე სა ტანისა,   9   შენ დამიფა რე, ძლევა  მეც დათრგუ ნვად მე სა ტანისა,
10   მომეც   მიჯნურთა   სურვილი,   სიკვდი მდე   გასატანისა ,   10   მომეც   მიჯნურთა   სურვილი,   სიკვდი
მდე   გასატანისა ,
11   ცოდვათა   შე
სუბუქება,   მუნ   თანაწასატა ნისა.
  11   ცოდვათა   შე სუბუქება,   მუნ   თანა    წასატანისა .
12     12  
13   ვის შვენის , – ლომსა,  – ხმარება  შუბისა, ფ არ-შიმშერი სა,   13   ვის შვენის , – ლომსა,  – ხმარება  შუბისა, ფ არ-შიმშერი სა,
14     მეფისა   მზის   თამარისა,   ღაწვ
ბალახშ - თმა
გიშერისა,  
  14     მეფისა   მზის   თამარისა,   ღაწვ - ბალახშ ,   თმა - გიშერისა,  
15   მას,   არა   ვიცი,   შევ
  შესხმა   ხოტბისა  
შერისა? !
  15   მას,   არა   ვიცი,   შევ ჰკ
  შესხმა   ხოტბისა ,   შერისა?
16   მისთა მჭვრ ეტელთა ყან დისა მირთმ ა ხამს, მა რთ მიშერის ა.   16   მისთა მჭვრ ეტელთა ყან დისა მირთმ ა ხამს, მა რთ მიშერის ა.
17     17  
18   თამარს   ვაქებდეთ   მეფესა   სისხლისა   ცრემლ
დათხეული,
  18   თამარს   ვაქებდეთ   მეფესა   სისხლისა   ცრემლ - დათხეული,
19   ვთქვენი   ქებანი   ვისნი   მე   არ
ავად   გამორჩეული .
  19   ვთქვენი   ქებანი   ვისნი   მე   არ - ავად   გამორჩეული .
20   მელნად   ვიხმარე   გიშრის   ტბა   და   კალმად   ნა   რხეული,   20   მელნად   ვიხმარე   გიშრის   ტბა   და   კალმად     ნა   რხეული,
21   ვინცა ისმი ნოს, დაესვ ას ლახვარი  გულსა ხეუ ლი.   21   ვინცა ისმი ნოს, დაესვ ას ლახვარი  გულსა ხეუ ლი.
22     22  
23   მიბრძანეს  მათად საქე ბრად თქმა  ლექსებისა  ტკბილისა, LF   23   მიბრძანეს  მათად საქე ბრად თქმა  ლექსებისა  ტკბილისა, LF
24   ქება წარბთ ა და წამწა მთა, თმათა  და ბაგე-კ ბილისა,   24   ქება წარბთ ა და წამწა მთა, თმათა  და ბაგე-კ ბილისა,
25   ბროლ-ბალახ შისა თლილი სა, მის მი ჯრით მიწყო ბილისა.   25   ბროლ-ბალახ შისა თლილი სა, მის მი ჯრით მიწყო ბილისა.
26   გასტეხს   ქვასაცა   მაგარსა   გვრდემლი   ტყვი ისა   ლბილისა.   26   გასტეხს   ქვასაცა   მაგარსა   გვრდემლი   ტყვი
ისა   ლბილისა.
27     27  
28   აწ ენა მინ და გამოთქმ ად, გული დ ა ხელოვანე ბა, –   28   აწ ენა მინ და გამოთქმ ად, გული დ ა ხელოვანე ბა, –
29   ძალი   მომეც   და   შეწევნა ,   შენგნით   მაქვს,   მივსცე   გონება;   29   ძალი   მომეც   და   შეწევნა  
შენგნით   მაქვს,   მივსცე   გონება;
30   მით   შევეწივნეთ   ტარიელს,   ტურფადცა   უნდა   ხსენება ;   30   მით   შევეწივნეთ   ტარიელს,   ტურფადცა   უნდა   ხსენება ,
31   მათ სამთა  გმირთა მნა თობთა სჭირ ს ერთმანერ თის მონება .   31   მათ სამთა  გმირთა მნა თობთა სჭირ ს ერთმანერ თის მონება .
32     32  
33   მო,   დავსხდეთ,   ტარიელისთვ ის   ცრემლი   გვდის   შეუშრობ ლი;   33   მო,   დავსხდეთ,   ტარიელისთვ ის   ცრემლი   გვდის   შეუშრობ ლი;
34   მისებრი მა რთ დაბადებ ით ვინმცა  ყოფილა შობ ილი!   34   მისებრი მა რთ დაბადებ ით ვინმცა  ყოფილა შობ ილი!
35   დავჯე,   რუსთველმან   გავლექსე,   მისთვის   გულ
ლახვარ
სობილი,
  35   დავჯე,   რუსთველმან   გავლექსე,   მისთვის   გულ - ლახვარ - სობილი,
36   აქამდის   ამბ ად   ნათქვამი,   აწ   მარგალიტი   წყობილი.   36   აქამდის   ამბ
ად   ნათქვამი,   აწ   მარგალიტი   წყობილი.
37     37  
38   მე,   რუსთველი,   ხელობითა   ვიქ  
საქმესა   ამადარი:
  38   მე,   რუსთველი,   ხელობითა   ვიქ   საქმესა   ამა   დარი:
39   ვის   მორჩილობს   ჯარი   სპათა,   მისთვის   ვხელობ  
მისთვის   მკვდარი;
  39   ვის   მორჩილობს   ჯარი   სპათა,   მისთვის   ვხელობ ,   მისთვის   მკვდარი;
40   და
უძლურდი,   მიჯნურთათვ ის   კვლა   წამალი   არსით   არი,
  40   და უძლურდი,   მიჯნურთათვ ის   კვლა   წამალი   არსით   არი,
41   ანუ მომცეს  განკურნებ ა, ანუ მიწ ა მე სამარ ი.   41   ანუ მომცეს  განკურნებ ა, ანუ მიწ ა მე სამარ ი.
42     42  
43   ესე ამბავი  სპარსული,  ქართულად  ნათარგმანე ბი,   43   ესე ამბავი  სპარსული,  ქართულად  ნათარგმანე ბი,
44   ვით   მარგალიტი   ობოლი,   ხელის
ხელ   საგოგმანებ ი,
  44   ვით   მარგალიტი   ობოლი,   ხელის - ხელ   საგოგმანებ ი,
45   ვპოვე და ლ ექსად გარდ ავთქვი, სა ქმე ვქმენ  საჭოჭმანებ ი,   45   ვპოვე და ლ ექსად გარდ ავთქვი, სა ქმე ვქმენ  საჭოჭმანებ ი,
46   ჩემმან   ხელ
მქმნელმან   დამმართოს   ლაღმან   და   ლამაზმა   ნები.
  46   ჩემმან   ხელ - მქმნელმან   დამმართოს   ლაღმან   და   ლამაზმა   ნები.
47     47  
48   თვალთა ,   მისგან   უნათლოთა,   ენატრამცა   ახლად   ჩენა;   48   თვალთა  
მისგან   უნათლოთა,   ენატრამცა   ახლად   ჩენა;
49   აჰა, გული  გამიჯნურდა , მიხვდომი ა ველთა რბ ენა!   49   აჰა, გული  გამიჯნურდა , მიხვდომი ა ველთა რბ ენა!
50   მიაჯეთ ვინ , ხორცთა დ აწვა კმარი ს, მისცეს  სულთა ლხენ ა.   50   მიაჯეთ ვინ , ხორცთა დ აწვა კმარი ს, მისცეს  სულთა ლხენ ა.
51   სამთა   ფერთა   საქებელთა   ლამის ,   ლექსთა   უნდა  
ლე ნა.
  51   სამთა   ფერთა   საქებელთა   ლამის  
ლექსთა   უნდა   ლე
ნა.
52     52  
53   რაცა   ვის   ბედმან   მისცეს,   დასჯერდეს   და   მას   უბნობდეს:   53   რაცა   ვის     ბედმან   მისცეს,   დასჯერდეს   და   მას   უბნობდეს:
54   მუშა მიწყი ვ მუშაკობდ ეს, მეომარ ი გულოვნობ დეს;   54   მუშა მიწყი ვ მუშაკობდ ეს, მეომარ ი გულოვნობ დეს;
55   კვლა მიჯნუ რსა მიჯნურ ობა უყვარდ ეს და გამო სცნობდეს, LF   55   კვლა მიჯნუ რსა მიჯნურ ობა უყვარდ ეს და გამო სცნობდეს, LF
56   არცა   ვისგან   და წუნოს,   არცა   სხვასა   უწუნობდეს.   56   არცა   ვისგან   და წუნოს,   არცა   სხვასა   უწუნობდეს.
57     57  
58   შაირობა პი რველადვე ს იბრძნისაა  ერთი დარგი ,   58   შაირობა პი რველადვე ს იბრძნისაა  ერთი დარგი ,
59   საღმრთო, ს აღმრთოდ გა საგონი, მს მენელთათვი ს დიდი მარ გი,   59   საღმრთო, ს აღმრთოდ გა საგონი, მს მენელთათვი ს დიდი მარ გი,
60   კვლა აქაცა  ეამების,  ვინცა ისმე ნს კაცი ვა რგი;   60   კვლა აქაცა  ეამების,  ვინცა ისმე ნს კაცი ვა რგი;
61   გრძელი სიტ ყვა მოკლედ  ითქმის, შ აირია ამად  კარგი.   61   გრძელი სიტ ყვა მოკლედ  ითქმის, შ აირია ამად  კარგი.
62     62  
63   ვითა ცხენს ა შარა გრძ ელი და გამ ოსცდის დიდ ი რბევა,   63   ვითა ცხენს ა შარა გრძ ელი და გამ ოსცდის დიდ ი რბევა,
64   მობურთალსა  – მოედანი , მართლად  ცემა, მარჯ ვედ ქნევა,   64   მობურთალსა  – მოედანი , მართლად  ცემა, მარჯ ვედ ქნევა,
65   მართ აგრევ ე მელექსეს ა – ლექსთა  გრძელთა თ ქმა და ხევ ა,   65   მართ აგრევ ე მელექსეს ა – ლექსთა  გრძელთა თ ქმა და ხევ ა,
66   რა   მისჭირდეს   საუბარი   და   დაუწყოს   ლექსმან   ლევა.
  66   რა   მისჭირდეს   საუბარი   და   დაუწყოს   ლექსმან   ლევა. ..
67     67  
68   მაშინღა ნა ხეთ მელექს ე და მისი  მოშაირობა,   68   მაშინღა ნა ხეთ მელექს ე და მისი  მოშაირობა,
69   რა ვეღარ მ იხვდეს ქარ თულსა, დაუ წყოს ლექსმ ან ძვირობა ,   69   რა ვეღარ მ იხვდეს ქარ თულსა, დაუ წყოს ლექსმ ან ძვირობა ,
70   არ   შეამოკლოს   ქართული,   არა   ქმნას   სიტყვა
მცირობა,
  70   არ   შეამოკლოს   ქართული,   არა   ქმნას   სიტყვა - მცირობა,
71   ხელ
მარჯვედ   სცემდეს   ჩოგანსა,   იხმაროს   დიდი   გმირობა.
  71   ხელ     მარჯვედ   სცემდეს   ჩოგანსა,   იხმაროს   დიდი   გმირობა.
72     72  
73   მოშაირე არ ა ჰქვიან,  თუ სადმე თ ქვას ერთი,  ორი;   73   მოშაირე არ ა ჰქვიან,  თუ სადმე თ ქვას ერთი,  ორი;
74   თავი ყოლა  ნუ ჰგონია  მელექსეთა  კარგთა სწო რი;   74   თავი ყოლა  ნუ ჰგონია  მელექსეთა  კარგთა სწო რი;
75   განაღა თქვ ას ერთი, ო რი, უმსგავ სო და შორი -შორი,   75   განაღა თქვ ას ერთი, ო რი, უმსგავ სო და შორი -შორი,
76   მაგრა იტყვ ის: „ჩემი  სჯობსო“, უ ცილობლობს  ვითა ჯორი.   76   მაგრა იტყვ ის: „ჩემი  სჯობსო“, უ ცილობლობს  ვითა ჯორი.
77     77  
78   მეორე   ლექსი ,   ცოტაი     ნაწილი   მოშაირეთა,   78   მეორე   ლექსი  
ცოტაი ,   ნაწილი   მოშაირეთა,
79   არ   ძალ
უც   სრულ
ქმნა   სიტყვათა,   გულისა   გასაგმირეთ ა,  
  79   არ   ძალ უც   სრულ - ქმნა   სიტყვათა,   გულისა   გასაგმირეთ ა,
80   ვამსგავსე  მშვილდი ბე დითი ყმაწვ ილთა მონად ირეთა:   80   ვამსგავსე  მშვილდი ბე დითი ყმაწვ ილთა მონად ირეთა:
81   დიდსა ვერ  მოჰკლვენ,  ხელად აქვს  ხოცა ნადი რთა მცირეთ ა.   81   დიდსა ვერ  მოჰკლვენ,  ხელად აქვს  ხოცა ნადი რთა მცირეთ ა.
82     82  
83   მესამე   ლექსი   კარგია  
სანადიმოდ,   სამღერელად ,
  83   მესამე   ლექსი   კარგი   რს   სანადიმოდ,   სამღერელად ,
84   სააშიკოდ,  სალაღობოდ,  ამხანაგთა  სათრეველა დ;   84   სააშიკოდ,  სალაღობოდ,  ამხანაგთა  სათრეველა დ;
85   ჩვენ მათიც ა გვეამები ს, რაცა ოდ ენ თქვან ნ ათელად.   85   ჩვენ მათიც ა გვეამები ს, რაცა ოდ ენ თქვან ნ ათელად.
86   მოშაირე არ ა ჰქვიან,  ვერას იტყვ ის ვინცა გ რძელად.   86   მოშაირე არ ა ჰქვიან,  ვერას იტყვ ის ვინცა გ რძელად.
87     87  
88   ხამს, მელე ქსე ნაჭირვ ებსა მისსა  ცუდად არ  აბრკმობდეს ,   88   ხამს, მელე ქსე ნაჭირვ ებსა მისსა  ცუდად არ  აბრკმობდეს ,
89   ერთი უჩნდე ს სამიჯნურ ო, ერთსა ვ ისმე აშიკო ბდეს,   89   ერთი უჩნდე ს სამიჯნურ ო, ერთსა ვ ისმე აშიკო ბდეს,
90   ყოვლსა მის თვის ხელოვ ნობდეს, მა ს აქებდეს,  მას ამკობ დეს, –   90   ყოვლსა მის თვის ხელოვ ნობდეს, მა ს აქებდეს,  მას ამკობ დეს, –
91   მისგან   კიდე   ნურა   უნდა,     მისთვის   ენა
მუსიკობდეს .
  91   მისგან   კიდე   ნურა   უნდა,     მისთვის   ენა - მუსიკობდეს .
92     92  
93   ჩემი   აწ   ცანით  
ველ მან,   მას   ვაქებ,   ვინცა   მიქია;
  93   ჩემი   აწ   ცანით   ველ
მან,   მას   ვაქებ,   ვინცა   მიქია;
94   ესე მიჩს დ იდად სახელ ად, არ თავ ი გამიქიქი ა!   94   ესე მიჩს დ იდად სახელ ად, არ თავ ი გამიქიქი ა!
95   იგია ჩემი  სიცოცხლე,  უწყალო ვით ა ჯიქია;   95   იგია ჩემი  სიცოცხლე,  უწყალო ვით ა ჯიქია;
96   მისი სახელ ი შეფარვით  ქვემორე მ ითქვამს, მ იქია.   96   მისი სახელ ი შეფარვით  ქვემორე მ ითქვამს, მ იქია.
97     97  
98   ვთქვა მიჯნ ურობა პირვ ელი და ტომ ი გვართა ზ ენათა,   98   ვთქვა მიჯნ ურობა პირვ ელი და ტომ ი გვართა ზ ენათა,
99   ძნელად სათ ქმელი, საჭ ირო გამოსა გები ენათა ;   99   ძნელად სათ ქმელი, საჭ ირო გამოსა გები ენათა ;
100   იგია საქმე  საზეო, მო მცემი აღმა ფრენათა;   100   იგია საქმე  საზეო, მო მცემი აღმა ფრენათა;
101   ვინცა ეცდე ბის, თმობა მცა ჰქონდა  მრავალთა  წყენათა.   101   ვინცა ეცდე ბის, თმობა მცა ჰქონდა  მრავალთა  წყენათა.
102     102  
103   მას ერთსა  მიჯნურობას ა ჭკვიანნი  ვერ მიხვდ ებიან,   103   მას ერთსა  მიჯნურობას ა ჭკვიანნი  ვერ მიხვდ ებიან,
104   ენა დაშვრე ბის, მსმენ ლისა ყურნი ცა დავალდე ბიან;   104   ენა დაშვრე ბის, მსმენ ლისა ყურნი ცა დავალდე ბიან;
105   ვთქვნე ხელ ობანი ქვენ ანი, რომელ ნი ხორცთა  ხვდებიან; LF   105   ვთქვნე ხელ ობანი ქვენ ანი, რომელ ნი ხორცთა  ხვდებიან; LF
106   მართ   მასვე   ჰბაძ
ვენ,   თუ   ოდე   არ   სიძვენ,   შორით   ბნდებიან.
  106   მართ   მასვე   ჰბაძ ვენ,   თუ   ოდე   არ   სიძვენ,   შორით   ბნდებიან.
107     107  
108   მიჯნური   შმაგსა   გვიქვიან   არაბულითა   ენითა ,   108   მიჯნური   შმაგსა   გვიქვიან   არაბულითა   ენითა .
109   მით   რომე   შმაგობს   მისისა   ვერ
მიხვდომისა   წყენითა;
  109   მით   რომე   შმაგობს   მისისა   ვერ - მიხვდომისა   წყენითა;
110   ზოგ   აქვს   საღმრთო   სიახლე,   დაშვრების   აღმაფრენით ა,   110   ზოგ   აქვს   საღმრთო   სიახლე,   დაშვრების   აღმაფრენით ა,
111   კვლა ზოგთა  ქვეუც ბუნ ება კეკლუც თა ზედა ფრ ფენითა.   111   კვლა ზოგთა  ქვე უც ბუ ნება კეკლუ ცთა ზედა ფ რფენითა.
112     112  
113   მიჯნურსა თ ვალად სიტუ რფე მართებ ს, მართ ვი თა მზეობა,   113   მიჯნურსა თ ვალად სიტუ რფე მართებ ს, მართ ვი თა მზეობა,
114   სიბრძნე,   სიუხვე,   სიმდიდრე,   სიყმე   და   მოცალეობა ,   114   სიბრძნე,   სიუხვე,   სიმდიდრე,   სიყმე   და   მოცალეობა .
115   ენა, გონებ ა, დათმობა , მძლეთა მ ებრძოლთა მ ძლეობა.   115   ენა, გონებ ა, დათმობა , მძლეთა მ ებრძოლთა მ ძლეობა.
116   ვისცა ეს ს რულად არა  სჭირს, აკლ ია მიჯნურთ  ზნეობა.   116   ვისცა ეს ს რულად არა  სჭირს, აკლ ია მიჯნურთ  ზნეობა.
117     117  
118   მიჯნურობა  არის ტურფა , საცოდნელ ად ძნელი გ ვარი;   118   მიჯნურობა  არის ტურფა , საცოდნელ ად ძნელი გ ვარი;
119   მიჯნურობა  სხვა რამეა , არ სიძვი სა დასადარ ი:   119   მიჯნურობა  სხვა რამეა , არ სიძვი სა დასადარ ი:
120   იგი სხვაა,  სიძვა სხვ აა, შუა უზ ის დიდი ზღ ვარი,   120   იგი სხვაა,  სიძვა სხვ აა, შუა უზ ის დიდი ზღ ვარი,
121   ნუვინ   გარევთ   ერთმანერთს ,   გესმის   ჩემი   ნაუბარი?   121   ნუვინ   გარევთ   ერთმანერთს !   გესმის   ჩემი   ნაუბარი?
122     122  
123   ხამს მიჯნუ რი ხანიერი , არ მეძავ ი, ბილწი,  მრუში,   123   ხამს მიჯნუ რი ხანიერი , არ მეძავ ი, ბილწი,  მრუში,
124   რა მოშორდე ს მოყვარეს ა, გაამრავ ლოს სულთქმ ა, უში,   124   რა მოშორდე ს მოყვარეს ა, გაამრავ ლოს სულთქმ ა, უში,
125   გული ერთსა  დააჯეროს,  კუშტი მიხ ვდეს, თუნდ ა ქუში;   125   გული ერთსა  დააჯეროს,  კუშტი მიხ ვდეს, თუნდ ა ქუში;
126   მძულს   უგულო   სიყვარული,   ხვევნა - კოცნა,   მტლაში - მტლუში.   126   მძულს   უგულო   სიყვარული,   ხვევნა ,   კოცნა,   მტლაში მტლუში.
127          
128   მას ცოცხალ ი ნუ ელევი ს, რაცა პი რველ შეუყვ არდეს,        
129   ნუცა ლხინს ა აუზვავდე ს, ნუცა ჭი რსა შეუზარ დეს,        
130   მისთვის და სთმოს ყველ აკაი, მისთ ვის ველთა  გამოვარდეს ,        
131   ნურა გავა,  სოფელიცა  მისი კერძი  გარდაქარდ ეს.        
132     127  
133   ამა საქმეს ა მიჯნური  ნუ უხმობს  მიჯნურობას ა:   128   ამა საქმეს ა მიჯნური  ნუ უხმობს  მიჯნურობას ა:
134   დღეს ერთი  უნდეს, ხვა ლე სხვა, ს თმობდეს გა ყრისა თმობ ასა;   129   დღეს ერთი  უნდეს, ხვა ლე სხვა, ს თმობდეს გა ყრისა თმობ ასა;
135   ესე მღერას ა ბედითსა  ჰგავს, ვაჟ თა ყმაწვილ ობასა.   130   ესე მღერას ა ბედითსა  ჰგავს, ვაჟ თა ყმაწვილ ობასა.
136   კარგი   მიჯნური   იგია,   ვინ   იქ
  სოფლისა   თმობასა.
  131   კარგი   მიჯნური   იგია,   ვინ   იქ   სოფლისა   თმობასა.
137     132  
138   არს   პირველი   მიჯნურობა   არ
დაჩენა ,   ჭირთა  
მალვა,
  133   არს   პირველი   მიჯნურობა   არ - დაჩენა  
ჭირთა ,   მალვა,
139   თავის
წინა   იგონებდეს,   ნიადაგმცა   ჰქონდა   ხალვა,
  134   თავის - წინა   იგონებდეს,   ნიადაგმცა   ჰქონდა   ხალვა,
140   შორით ბნედ ა, შორით კ ვდომა, შორ ით დაგვა,  შორით ალვა ,   135   შორით ბნედ ა, შორით კ ვდომა, შორ ით დაგვა,  შორით ალვა ,
141   და თმოს   წყრომა   ოყვრის აგან,   მისი   ჰქონდეს   შიში,   კრძალვა.   136   და
თმოს   წყრომა   ეფეთ აგან,   მისი   ჰქონდეს   შიში,   კრძალვა.
142     137  
143   ხამს, თავი სსა ხვაშია დსა არვის  თანა ამჟღა ვნებდეს,   138   ხამს, თავი სსა ხვაშია დსა არვისთ ანა ამჟღავ ნებდეს,
144   არ   ბედითად   „ჰა ჲჰაჲ   ზმიდეს,   მოყვარესა   აყივნებდეს ,   139   არ   ბედითად   „ჰა ის   ზმიდეს,   მოყვარესა   აყივნებდეს ,
145   არსით აჩნდ ეს მიჯნურო ბა, არასად ა იფერებდე ს,   140   არსით აჩნდ ეს მიჯნურო ბა, არასად ა იფერებდე ს,
146   მისთვის ჭი რი ლხინად  უჩნდეს, მი სთვის ცეცხ ლსა მოიდებ დეს.   141   მისთვის ჭი რი ლხინად  უჩნდეს, მი სთვის ცეცხ ლსა მოიდებ დეს.
147     142  
148   მას უშმაგო  ვით მიენდ ოს, ვინ მო ყვარე გაამ ჩივნოს?   143   მას უშმაგო  ვით მიენდ ოს, ვინ მო ყვარე გაამ ჩივნოს?
149   ამის მეტი  რამცა ირგო : მას ავნო ს და თვითც ა ივნოს.   144   ამის მეტი  რამცა ირგო : მას ავნო ს და თვითც ა ივნოს.
150   რათამეღა ა სახელოს, რ ა სიტყვითა  მოაყივნოს ?   145   რათამეღა ა სახელოს, რ ა სიტყვითა  მოაყივნოს ?
151   რა  
გავა,   თუ   მოყვარესა   კაცმან   გული   არ   ატკივნოს!
  146   რა   გავა,   თუ   მოყვარესა   კაცმან   გული   არ   ატკივნოს!
152     147  
153   მიკვირს, კ აცი რად იფ ერებს საყვ არლისა სიყ ვარულსა:   148   მიკვირს, კ აცი რად იფ ერებს საყვ არლისა სიყ ვარულსა:
154   ვინცა   უყვარს,   რად   აყივნებს   მისთვის   მკვდარ სა ,   მისთვის   წყლულსა?!   149   ვინცა   უყვარს,   რად   აყივნებს   მისთვის   მკვდარ ,   მისთვის   წყლულსა?!
155   თუ არ უყვა რს, რად არ ა სძულს? რ ად აყივნებ ს, რაცა სძ ულსა?!   150   თუ არ უყვა რს, რად არ ა სძულს? რ ად აყივნებ ს, რაცა სძ ულსა?!
156   ავსა კაცსა  ავი სიტყვ ა ურჩევნია  სულსა, გუ ლსა.   151   ავსა კაცსა  ავი სიტყვ ა ურჩევნია  სულსა, გუ ლსა.
157     152  
158   თუ მოყვარე  მოყვრისათ ვის ტირს,  ტირილსა ემ ართლების; LF   153   თუ მოყვარე  მოყვრისათ ვის ტირს,  ტირილსა ემ ართლების; LF
159   სიარული, მ არტოობა შვ ენის, გაჭრ ად დაეთვლე ბის;   154   სიარული, მ არტოობა შვ ენის, გაჭრ ად დაეთვლე ბის;
160   იგონებდეს,   მისგან   კიდე   ნურა   ოდეს   მოეცლების ;   155   იგონებდეს,   მისგან   კიდე   ნურა
ოდეს   მოეცლების ,
161   არ   დააჩნდეს   მიჯნურობა,   სჯობს,   თუ   კაც   ეახლების.   156   არ   დააჩნდეს   მიჯნურობა,   სჯობს,   თუ   კაც   ეახლების.
162   ამბავი   პირველი   როსტევან   არაბთა   მეფისა   157   ამბავი  
როსტევან   არაბთა   მეფისა
163          
164   იყო არაბეთ ს როსტევან , მეფე ღმრ თისაგან სვ იანი,   158   იყო არაბეთ ს როსტევან , მეფე ღმრ თისაგან სვ იანი,
165   მაღალი,   უხვი,   მდაბალი,   ლაშქარ
მრავალი,   ყმიანი ,
  159   მაღალი,   უხვი,   მდაბალი,   ლაშქარ - მრავალი,   ყმიანი .
166   მოსამართლე  და მოწყალ ე, მორჭმულ ი, განგები ანი,   160   მოსამართლე  და მოწყალ ე, მორჭმულ ი, განგები ანი,
167   თვით მეომა რი უებრო,  კვლა მოუბა რი წყლიანი .   161   თვით მეომა რი უებრო,  კვლა მოუბა რი წყლიანი .
168     162  
169   სხვა ძე არ  ესვა მეფე სა, მართ ო დენ მარტოდ  ასული,   163   სხვა ძე არ  ესვა მეფე სა, მართ ო დენ მარტოდ  ასული,
170   სოფლისა მნ ათი მნათობ ი, მზისაცა  დასთა დას ული;   164   სოფლისა მნ ათი მნათობ ი, მზისაცა  დასთა დას ული;
171   მან მისთა  მჭვრეტთა წ აუღის გული , გონება დ ა სული,   165   მან მისთა  მჭვრეტთა წ აუღის გული , გონება დ ა სული,
172   ბრძენი ხამ ს მისად მა ქებრად და  ენა ბევრად  ასული.   166   ბრძენი ხამ ს მისად მა ქებრად და  ენა ბევრად  ასული.
173     167  
174   მისი სახელ ი – თინათი ნ, არს ესე  საცოდნარი ა!   168   მისი სახელ ი – თინათი ნ, არს ესე  საცოდნარი ა!
175   რა გაიზარდ ა, გაივსო,  მზე მისგა ნ საწუნარი ა.   169   რა გაიზარდ ა, გაივსო,  მზე მისგა ნ საწუნარი ა.
176   მეფემან უხ მნა ვაზირნ ი, თვით ზი ს ლაღი და  წყნარია,   170   მეფემან უხ მნა ვაზირნ ი, თვით ზი ს ლაღი და  წყნარია,
177   გვერდსა და ისხნა, დაუ წყო მათ ამ ო საუბნარი ა.   171   გვერდსა და ისხნა, დაუ წყო მათ ამ ო საუბნარი ა.
178     172  
179   უბრძანა: „ გკითხავ სა ქმესა, ერთ გან სასაუბ ნაროსა:   173   უბრძანა: „ გკითხავ სა ქმესა, ერთ გან სასაუბ ნაროსა:
180   რა ვარდმან  მისი ყვავ ილი გაახმო ს, დაამჭნა როსა,   174   რა ვარდმან  მისი ყვავ ილი გაახმო ს, დაამჭნა როსა,
181   იგი წავა დ ა სხვა მოვ ა ტურფასა  საბაღნაროს ა;   175   იგი წავა დ ა სხვა მოვ ა ტურფასა  საბაღნაროს ა;
182   მზე   ჩაგვისვენდ ა,   ბნელსა   ვს
ჭვრეტთ ,   ღამესა   ჩვენ   აროსა .
  176   მზე   ჩაგვისვენდ ა,   ბნელსა   ვს ჭვრეტთ  
ღამესა  
ენ აროსა
183     177  
184  
მე   გარდასრულ   ვარ,   სიბერე   მჭირს,   ჭირთა   უფრო   ძნელია,
  178   მე   გარდასრულვ არ,   სიბერე   მჭირს,   ჭირთა   უფრო   ძნელია,
185   დღეს არა,  ხვალე მოვკ ვდები, სოფ ელი ასრე მ ქმნელია;   179   დღეს არა,  ხვალე მოვკ ვდები, სოფ ელი ასრე მ ქმნელია;
186   რაღაა იგი  სინათლე, რ ასაცა ახლა ვს ბნელია? !   180   რაღაა იგი  სინათლე, რ ასაცა ახლა ვს ბნელია? !
187   ჩემი   ძე   დავსვათ   ხელმწიფედ,   ვისგან   მზე   საწუნელია !
  181   ჩემი   ძე   დავსვათ   ხელმწიფედ,   ვისგან   მზე   საწუნელია
.
188     182  
189   ვაზირთა ჰკ ადრეს: „მე ფეო, რად ჰ ბრძანეთ თქ ვენი ბერობ ა?   183   ვაზირთა ჰკ ადრეს: „მე ფეო, რად ჰ ბრძანეთ თქ ვენი ბერობ ა?
190   ვარდი   თუ   გახმეს,   ეგრეცა   გვმართებს   აზო ცა   ჯერობა:   184   ვარდი   თუ   გახმეს,   ეგრეცა   გვმართებს  
ისივე   ჯერობა:
191   მისივე   მეტობს     სული   და   ტურფაფერობ ა.   185   მისივე   მეტობს  
ავი   სული   და   ტურფა   ფერობა.
192   მთვარესა მ ცხრალსა ვა რსკვლავმან  ვითამცა ჰ კადრა მტერ ობა?!   186   მთვარესა მ ცხრალსა ვა რსკვლავმან  ვითამცა ჰ კადრა მტერ ობა?!
193     187  
194  
მაგას   ნუ   ჰბრ
ძანებთ,   მეფეო,   ჯერთ   ვარდი   არ   დაგჭნობია,
  188   მაგას   ნუ   ჰბრ ძანებთ,   მეფეო,   ჯერთ   ვარდი   არ   დაგჭნობია,
195   თქვენი თათ ბირი ავიცა  სხვისა კა რგისა მჯობ ია;   189   თქვენი თათ ბირი ავიცა  სხვისა კა რგისა მჯობ ია;
196   ხმდა განაღ ამცა საქმნ ელად, რაცა  თქვენ გულ სა გლმობია :   190   ხმდა განაღ ამცა საქმნ ელად, რაცა  თქვენ გულ სა გლმობია :
197   სჯობს   და   მას   მიეც   მეფობა,   ვისგან   მზე   შენაფლობია !   191   სჯობს   და   მას   მიეც   მეფობა,   ვისგან   მზე   შენაფლობია .
198     192  
199  
თუცა   ქალია,   ხელმწიფედ   მართ   ღმრთისა   დანაბადია;
  193   თუცა   ქალია,   ხელმწიფედ   მართ   ღმრთისა   დანაბადია;
200   არ გათნევთ , იცის მეფ ობა, უთქვე ნოდ გვითქვ ამს კვლა დ ია;   194   არ გათნევთ , იცის მეფ ობა, უთქვე ნოდ გვითქვ ამს კვლა დ ია;
201   შუქთა მისთ აებრ საქმე ცა მისი მზ ებრ განაცხ ადია.   195   შუქთა მისთ აებრ საქმე ცა მისი მზ ებრ განაცხ ადია.
202   ლეკვი ლომი სა სწორია,  ძუ იყოს,  თუნდა ხვად ია“.   196   ლეკვი ლომი სა სწორია,  ძუ იყოს,  თუნდა ხვად ია“.
203     197  
204   ავთანდილ   იყო   სპასპეტი,   ძე   ამირ
სპასალარის ა,
  198   ავთანდილ   იყო   სპასპეტი,   ძე   ამირ - სპასალარის ა,
205   საროსა მჯო ბი ნაზარდი , მსგავსი  მზისა და მ თვარისა,   199   საროსა მჯო ბი ნაზარდი , მსგავსი  მზისა და მ თვარისა,
206   ჯერთ   უწვერული,   სადარო   ბროლ-მინა   საცნობარის ა;   200   ჯერთ   უწვერული,   სადარო   ბროლ-მინა  
საცნობარის ა;
207   მას   თინათინის   შვე ნება   ჰკლვიდის ,   წამწამთა   ჯარისა.   201   მას   თინათინის   გო ნება   ჰკლვიდის  
წამწამთა   ჯარისა.
208     202  
209   გულსა მისს ა მიჯნურობ ა მისი ჰქო ნდა დამალუ ლად;   203   გულსა მისს ა მიჯნურობ ა მისი ჰქო ნდა დამალუ ლად;
210   რა   მოშორდის,   ვერ
მჭვრეტელმა   ვარდი   შექმნის   ფერ
ნაკლულად;
  204   რა   მოშორდის,   ვერ - მჭვრეტელმა   ვარდი   შექმნის   ფერ - ნაკლულად;
211   ნახის, ცეც ხლი გაუახლ დის, წყლულ ი გახდის უ ფრო წყლულა დ.   205   ნახის, ცეც ხლი გაუახლ დის, წყლულ ი გახდის უ ფრო წყლულა დ.
212   საბრალოა,   სიყვარული   კაცსა   შეიქ
  გულ
მოკლულად!
  206   საბრალოა,   სიყვარული   კაცსა   შეიქ   გულ - მოკლულად!
213     207  
214   რა მეფედ დ ასმა მეფემ ან ბრძანა  მისისა ქალ ისა,   208   რა მეფედ დ ასმა მეფემ ან ბრძანა  მისისა ქალ ისა,
215   ავთანდილს  მიხვდა სია მე, ვსება  სჭირს მის  სოქალისა; LF   209   ავთანდილს  მიხვდა სია მე, ვსება  სჭირს მის  სოქალისა; LF
216   თქვა: „ზედ ა-ზედა მომ ხვდების ნა ხვა მის ბრ ოლ-ფიქალის ა,   210   თქვა: „ზედ ა-ზედა მომ ხვდების ნა ხვა მის ბრ ოლ-ფიქალის ა,
217   ნუთუ   ით   ვპოვო   წამალი   მე   ჩემი ,   ფერ
გამქრქალის ა!“
  211   ნუთუ   ით   ვპოვო   წამალი   მე   ჩემი   ფერ - გამქრქალის ა!“
218     212  
219   არაბეთს გა სცა ბრძანე ბა დიდმან  არაბთა მფლ ობელმან:   213   არაბეთს გა სცა ბრძანე ბა დიდმან  არაბთა მფლ ობელმან:
220   თინათინ   ჩემი   ხელმწიფედ   დავსვი   მე,   მისმან   მშობელმან;   214   თინათინ   ჩემი   ხელმწიფედ   დავსვი   მე,   მისმან   მშობელმან;
221   მან   გა
ანათლნეს   ყოველნი,   ვით   მზემან   მანათობელმ ან.
  215   მან   გა ანათლნეს   ყოველნი,   ვით   მზემან   მანათობელმ ან.
222   მოდი   და   ნახეთ   ყოველმან   შემსხმელმა ნ,   შემამკობელ მან!“   216   მოდი  
და   ნახეთ   ყოველმან   შემსხმელმა ნ,   შემამკობელ მან!“
223     217  
224   მოვიდეს სრ ულნი არაბნ ი, ჯარი გა მრავლდა ხა სისა:   218   მოვიდეს სრ ულნი არაბნ ი, ჯარი გა მრავლდა ხა სისა:
225   ავთანდილ   პირ
მზე,   სპასპეტი   ლაშქრისა   ბევრ
ათასისა,
  219   ავთანდილ   პირ - მზე,   სპასპეტი   ლაშქრისა   ბევრ - ათასისა,
226   ვაზირი სოგ რატ, მოახლ ე მეფისა დ ასთა დასის ა;   220   ვაზირი სოგ რატ, მოახლ ე მეფისა დ ასთა დასის ა;
227   მათ რომე დ ადგეს საჯდ ომი, თქვეს : „უთქმელი ა ფასისა!“   221   მათ რომე დ ადგეს საჯდ ომი, თქვეს : „უთქმელი ა ფასისა!“
228     222  
229   თინათინ მი ჰყავს მამა სა პირითა  მით ნათელი თა,   223    თინათინ მ იჰყავს მამ ასა პირითა  მით ნათელ ითა,
230   დასვა და თ ავსა გვირგ ვინი დასდგ ა თავისა ხ ელითა,   224   დასვა და თ ავსა გვირგ ვინი დასდგ ა თავისა ხ ელითა,
231   მისცა სკიპ ტრა და შემ ოსა მეფეთა  სამოსელით ა.   225   მისცა სკიპ ტრა და შემ ოსა მეფეთა  სამოსელით ა.
232   ქალი   მზეებრ   სჭვრეტს   ყოველთა   ცნობითა   ზე მხედველითა .   226   ქალი   მზეებრ   სჭვრეტს   ყოველთა   ცნობითა    ბრძნად   მხედველითა .
233     227  
234   უკუდგეს   და   თაყვანის
სცეს   მეფემან   და   მისთა   სპათა,
  228   უკუდგეს   და   თაყვანის - სცეს   მეფემან   და   მისთა   სპათა,
235   დალოცეს და  მეფედ დას ვეს, ქება  უთხრეს სხვ აგნით სხვა თა,   229   დალოცეს და  მეფედ დას ვეს, ქება  უთხრეს სხვ აგნით სხვა თა,
236   ბუკსა ჰკრე ს და წინწი ლანი დაატკ ბობდეს მათ თა ხმათა. LF   230   ბუკსა ჰკრე ს და წინწი ლანი დაატკ ბობდეს მათ თა ხმათა. LF
237   ქალი ტირს  და ცრემლსა  აფრქვევს,  ხრის ყორნ ისა ბოლო-ფ რთათა.   231   ქალი ტირს  და ცრემლსა  აფრქვევს,  ხრის ყორნ ისა ბოლო-ფ რთათა.
238     232  
239   მამისა   ტახტსა   საჯდომ ად   თავი   არ   ეღირსებოდა ,   233   მამისა   ტახტსა   საჯდომ
ად   თავი   არ   ეღირსებოდა ,
240   ამად ტირს,  ბაღი ვარდ ისა ცრემლი თა აივსებო და;   234   ამად ტირს,  ბაღი ვარდ ისა ცრემლი თა აივსებო და;
241   მეფე სწვრთ ის: „მამა  ყოველი ძის აგან ითავს ებოდა,   235   მეფე სწვრთ ის: „მამა  ყოველი ძის აგან ითავს ებოდა,
242   ამისად ქმნ ამდის დამწ ველი ცეცხლ ი არ დამევ სებოდა“.   236   ამისად ქმნ ამდის დამწ ველი ცეცხლ ი არ დამევ სებოდა“.
243     237  
244   უბრძანა: „ ნუ სტირ, ა სულო, ისმი ნე ჩემი თხ რობილი:   238   უბრძანა: „ ნუ სტირ, ა სულო, ისმი ნე ჩემი თხ რობილი:
245   დღეს შენ ხ არ მეფე არ აბეთს, ჩემ გან ხელმწი ფედ ხმობილ ი,   239   დღეს შენ ხ არ მეფე არ აბეთს, ჩემ გან ხელმწი ფედ ხმობილ ი,
246   აქათგან ეს ე სამეფო შ ენია მართ  მონდობილი.   240   აქათგან ეს ე სამეფო შ ენია  მართ  მონდობილი .
247   ხარმცა   ბრძ
ნად   მქმნელი   საქმისა,   იყავ   წყნარი   და   ცნობილი!
  241   ხარმცა   ბრძ ნად   მქმნელი   საქმისა,   იყავ   წყნარი   და   ცნობილი!
248     242  
249  
ვარდთა   და   ნეხვთა   ვინათგან   მზე   სწორად   მოეფინების ,
  243   ვარდთა   და   ნეხვთა   ვინათგან   მზე   სწორად   მოეფინების ,
250   დიდთა და წ ვრილთა წყა ლობა შენმც ა ნუ მოგეწ ყინების!   244   დიდთა და წ ვრილთა წყა ლობა შენმც ა ნუ მოგეწ ყინების!
251   უხვი   ახსნილსა   დააბამს,   იგი   თვით   ებ
ის,   ვინ   ების.
  245   უხვი   ახსნილსა   დააბამს,   იგი   თვით   ებ ის,   ვინ   ების.
252   უხვად გასც ემდი, ზღვა თაცა შესდი ს და გაედი ნების.   246   უხვად გასც ემდი, ზღვა თაცა შესდი ს და გაედი ნების.
253     247  
254  
მეფეთა   შიგან   სიუხვე,   ვით   ედემს   ალვა,   რგულია ;
  248   მეფეთა   შიგან   სიუხვე,   ვით   ედემს   ალვა,   რგულია :
255   უხვსა მორჩ ილობს ყოვე ლი, იგიცა,  ვინ ორგულ ია;   249   უხვსა მორჩ ილობს ყოვე ლი, იგიცა,  ვინ ორგულ ია;
256   სმა-ჭამა –  დიდად შეს არგი, დება  რა სავარგ ულია?!   250   სმა-ჭამა –  დიდად შეს არგი, დება  რა სავარგ ულია?!
257   რასაცა   გასცემ,   შენია ,   რაც   არა,   დაკარგულია !“   251   რასაცა   გასცემ,   შენია ;   რაც   არა,   დაკარგულია !“
258     252  
259   ამა მამისა  სწავლასა  ქალი ბრძნა დ მოისმინე ბდა,   253   ამა მამისა  სწავლასა  ქალი ბრძნა დ მოისმინე ბდა,
260   ყურსა უპყრ ობდა, ისმე ნდა, წვრთა სა არ მოიწ ყინებდა;   254   ყურსა უპყრ ობდა, ისმე ნდა,წვრთას ა არ მოიწყ ინებდა;
261   მეფე   მასა   და   მღერასა   იქ
ს,   მეტად   მოილხინებდ ა;
  255   მეფე   მასა   და   მღერასა   იქ ს,   მეტად   მოილხინებდ ა;
262   თინათინ მზ ესა სწუნობ და, მაგრა  მზე თინათი ნებდა.   256   თინათინ მზ ესა სწუნობ და, მაგრა  მზე თინათი ნებდა.
263     257  
264   მოიხმო მის ი გამზრდელ ი, ერთგული , ნაერთგულ ევი,   258   მოიხმო მის ი გამზრდელ ი, ერთგული , ნაერთგულ ევი,
265   უბრძანა: „ ჩემი საჭურ ჭლე, შენგა ნ დანაბეჭდ ულევი,   259   უბრძანა: „ ჩემი საჭურ ჭლე, შენგა ნ დანაბეჭდ ულევი,
266   მომართვი   ჩემი   ყველაი,   ჩემი   ნაუფლისწულ ევი !
  260   მომართვი   ჩემი   ყველაი,   ჩემი   ნაუფლისწულ ევი
.
267   მოართვეს,  გასცა უზომ ო, უანგარი შო, ულევი.   261   მოართვეს,  გასცა უზომ ო, უანგარი შო, ულევი.
268     262  
269   მას დღე გა სცემს ყველ აკასა სივა ჟისა მოგებ ულსა,   263   მას დღე გა სცემს ყველ აკასა სივა ჟისა მოგებ ულსა,
270   რომე სრულა დ ამოაგებს  მცირესა დ ა დიდებულს ა.   264   რომე სრულა დ ამოაგებს  მცირესა დ ა დიდებულს ა.
271   მერმე   ბრძანა:   „ვიქ  
საქმესა,   მამისაგან   სწავლებულს ა,
  265   მერმე   ბრძანა:   „ვიქ   საქმესა,   მამისაგან   სწავლებულს ა,
272   ჩემსა   ნუვინ   ნუ   დამალავს   საჭურჭლესა   დადებულსა !
  266   ჩემსა   ნუვინ   ნუ   დამალავს   საჭურჭლესა   დადებულსა
.
273     267  
274   უბრძანა: „ წადით, გახ სენით, რაც ა სად საჭუ რჭლენია!   268   უბრძანა: „ წადით, გახ სენით, რაც ა სად საჭუ რჭლენია!
275   ამილახორო,  მოასხი რე მა, ჯოგი დ ა ცხენია!“   269   ამილახორო,  მოასხი რე მა, ჯოგი დ ა ცხენია!“
276   მოიღეს, გა სცა უზომო,  სიუხვე არ  მოსწყენია .   270   მოიღეს, გა სცა უზომო,  სიუხვე არ  მოსწყენია .
277   ლარსა  
ხვეტდიან   ლაშქარნი,   მართ   ვითა   მეკობრენია .
  271   ლარსა   ხვეტდიან   ლაშქარნი,   მართ   ვითა   მეკობრენია .
278     272  
279   ალაფობდეს  საჭურჭლესა  მისსა, ვი თა ნათურქა ლსა,   273   ალაფობდეს  საჭურჭლესა  მისსა, ვი თა ნათურქა ლსა,
280   მას   ტაიჭსა   არაბულსა,   ქვე
ნაბამსა,   ნასუქალსა ,
  274   მას   ტაიჭსა   არაბულსა,   ქვე - ნაბამსა,   ნასუქალსა ;
281   რომე ჰგვან და სიუხვით ა ბუქსა, ზ ეცით ნაბუქ ალსა;   275   რომე ჰგვან და სიუხვით ა ბუქსა, ზ ეცით ნაბუქ ალსა;
282   არ დაარჩენ ს ცალიერსა  არ ყმასა  და არცა ქა ლსა.   276   არ დაარჩენ ს ცალიერსა  არ ყმასა  და არცა ქა ლსა.
283     277  
284   დღე   ერთ   გარდახდა  
პურობა,   სმა-ჭამა   იყო,   ხილობა,
  278   დღე   ერთ   გარდახდა .   პურობა,   სმა-ჭამა   იყო,   ხილობა,
285   ნადიმად მს ხდომთა ლაშ ქართა მუნ  დიდი შემოყ რილობა.   279   ნადიმად მს ხდომთა ლაშ ქართა მუნ  დიდი შემოყ რილობა.
286   მეფემან თა ვი დაჰკიდა  და ჰქონდა  დაღრეჯილო ბა.   280   მეფემან თა ვი დაჰკიდა  და ჰქონდა  დაღრეჯილო ბა.
287   ნეტარ,   რა   უმძიმს,   რა   სჭირსო?“     შექმნეს   ამისი   ცილობა.   281   ნეტარ,   რა   უმძიმს,   რა   სჭირსო?“ -   შექმნეს   ამისი   ცილობა.
288     282  
289   თავსა   ზის   პირ
მზე   ავთანდილ,   მჭვრეტთაგა   მოსანდომია ,
  283   თავსა   ზის   პირ - მზე   ავთანდილ,   მჭვრეტთაგა   მოსანდომია ,
290   სპათა სპას პეტი, ჩაუქ ი, ვითა ვე ფხი და ლომ ია;   284   სპათა სპას პეტი, ჩაუქ ი, ვითა ვე ფხი და ლომ ია;
291   ვაზირი ბერ ი სოგრატი  თვით მას თ ანავე მჯდო მია.   285   ვაზირი ბერ ი სოგრატი  თვით მასთა ნავე მჯდომ ია.
292   თქვეს,   თუ:   „რა   უმძიმს   მეფესა,   ანუ   რად   ფერი   ჰკრთომია?“
  286   თქვეს,   თუ:   „რა   უმძიმს   მეფესა,   ანუ   რად   ფერი   ჰკრთომია?“ .
293     287  
294   თქვეს, თუ:  „მეფე ცუდ სა რასმე გ ონებასა ჩა ვარდნილა, LF   288   თქვეს, თუ:  „ მეფე ცუ დსა რასმე  გონებასა ჩ ავარდნილა,
295   თვარა აქა  სამძიმარი  მათი ყოლა  არა ქმნილა “.   289   თვარა აქა  სამძიმარი  მათი ყოლა  არა ქმნილა “.
296   ავთანდილ   თქვა:   „სოგრატ,   ვჰკითხოთ,   გვითხრას,   ვინ მცა   შეგვეცილა?   290   ავთანდილ   თქვა:   „სოგრატ,   ვჰკითხოთ,   გვითხრას,   რად მცა    შეგვეცილა?
297   ვჰკადროთ რ ამე სალაღო ბო, რასათვ ისმცა გაგვ აწბილა?“   291   ვჰკადროთ რ ამე სალაღო ბო, რასათვ ისმცა გაგვ აწბილა?“
298     292  
299   ადგეს სოგრ ატ და ავთა ნდილ ტანით ა მით კენა რითა,   293   ადგეს სოგრ ატ და ავთა ნდილ ტანით ა მით კენა რითა,
300  
ითო   აივსეს   ჭიქები,   მივლენ   ქცევითა   წყნარითა,
  294   ითო   აივსეს   ჭიქები,   მივლენ   ქცევითა   წყნარითა,
301   წინა   მიუსხდეს   მუხლ
მოყრით,   პირითა   მოცინარითა .
  295   წინა   მიუსხდეს   მუხლ - მოყრით,   პირითა   მოცინარითა .
302   ვაზირი ლაღ ობს ენითა,  წყლიანად  მოუბნარითა :   296   ვაზირი ლაღ ობს ენითა,  წყლიანად  მოუბნარითა :
303     297  
304   დაგიღრეჯია ,   მეფეო,   აღარ   გიცინის   პირიო.   298   დაგიღრეჯია ,   მეფეო,   აღარ   გიცინის   პირიო.
305   მართალ ხარ : წახდა სა ჭურჭლე თქვ ენი მძიმე  და ძვირიო,   299   მართალ ხარ : წახდა სა ჭურჭლე თქვ ენი მძიმე  და ძვირიო,
306   ყველასა   გასცემს   ასული   თქვენი   საბოძვარ
ხშირიო;
  300   ყველასა   გასცემს   ასული   თქვენი   საბოძვარ - ხშირიო;
307   ყოლამცა მე ფედ ნუ დას ვი! თავსა  რად უგდე ჭ ირიო?“   301   ყოლამცა მე ფედ ნუ დას ვი! თავსა  რად უგდე ჭ ირიო?“
308     302  
309   რა მეფემან  მოისმინა,  გაცინებით  შემოხედნა ,   303   რა მეფემან  მოისმინა,  გაცინებით  შემოხედნა ,
310   გაუკვირდა:  ვით მკადრ აო, ან სიტ ყვანი ვით  გაბედნა?! LF   304   გაუკვირდა:  ვით მკადრ აო, ან სიტ ყვანი ვით  გაბედნა?! LF
311   კარგა   ჰქმენო,     დაუმადლა,   ბრძანებანი   უიმედნა,     305   კარგა   ჰქმენო,     დაუმადლა,    ბრძანებანი   უიმედნა,  
312   ჩემი   ზრახვა   სიძუნწისა,   ტყუ ის,   ვინცა   დაიყბედნა!   306   ჩემი   ზრახვა   სიძუნწისა,   ტყუ
ის,   ვინცა   დაიყბედნა!
313     307  
314  
ეგე   არ   მიმძიმს,   ვაზირო,   ესეა,   რომე   მწყენია:
  308   ეგე   არ   მიმძიმს,   ვაზირო,   ესეა,   რომე   მწყენია:
315   სიბერე   მახლავს,   დავლიენ   სიყმაწვილი სა   დღენია ;   309   სიბერე   მახლავს,   დავლიენ   სიყმაწვილი სა   დღენია ,
316   კაცი   არ   არის,   სითგანცა   საბრძ ნებელი   ჩვენია,   310   კაცი   არ   არის,   სითგანცა   საბრძ ნებელი   ჩვენია,
317   რომე მას ჩ ემგან ესწა ვლნეს სამა მაცონი ზნე ნია.   311   რომე მას ჩ ემგან ესწა ვლნეს სამა მაცონი ზნე ნია.
318     312  
319  
ერთაი   მიზის   ასული,   ნაზარდი   სათუთობითა ;
  313   ერთაი   მიზის   ასული,   ნაზარდი   სათუთობითა ;
320   ღმერთმან   არ   მომცა   ყმა
შვილი,     ვარ   საწუთროსა   მობითა,  
  314   ღმერთმან   არ   მომცა   ყმა - შვილი,     ვარ   საწუთროსა   მობითა,  
321   ანუმცა   მგვანდა   მშვილდოსნა დ,   ანუ   მო ბურთ ობითა;   315   ანუმცა   მგვანდა   მშვილდოსნა დ,   ანუ   კვლ  
ბურთ ობითა;
322   ცოტასა შემ წევს ავთან დილ ჩემგან ვე ნაზარდო ბითა“.   316   ცოტასა შემ წევს ავთან დილ ჩემგან ვე ნაზარდო ბითა“.
323     317  
324   ყმა მეფისა  ბრძანებას ა ლაღი წყნ არად მოისმ ენდა,   318   ყმა მეფისა  ბრძანებას ა ლაღი წყნ არად მოისმ ენდა,
325   თავ
მოდრეკით   გაიღიმნა,   გაცინება   დაუშვენდა,
  319   თავ - მოდრეკით   გაიღიმნა,   გაცინება   დაუშვენდა,
326   თეთრთა   კბილთა  
გამომ
კრთალსა   შუქსა   ველ  
მოაფენდა.
  320   თეთრთა   კბილთა   გამომ კრთალსა   შუქსა   ველ
  მოაფენდა.
327   მეფე   ჰკითხავს:   „რას   იცინი,   ანუ   ჩემგან   რა  
შეგრცხვენდ ა?“
  321   მეფე   ჰკითხავს:   „რას   იცინი,   ანუ   ჩემგან   რა   შეგრცხვენდ ა?“
328     322  
329   კვლა   უბრძანა:   „თავსა   ჩემსა,   რას   იცინი,   რა  
ამგმეო?“
  323   კვლა   უბრძანა:   „თავსა   ჩემსა,   რას   იცინი,   რად   ამგმეო?“
330   ყმამან   ჰკადრა:   მოგახსენებ   და   ფარმანი   მიბოძეო,   324   ყმამან   ჰკადრა: მოგახსენებ   და   ფარმანი   მიბოძეო,
331   რაცა გკადრ ო, არ გეწყ ინოს, არ გ არისხდე, ა რ გასწყრეო ,   325   რაცა გკადრ ო, არ გეწყ ინოს, არ გ არისხდე, ა რ გასწყრეო ,
332   არ გამხადო  კადნიერად , არ ამიკლ ო ამაზეო“.   326   არ გამხადო  კადნიერად , არ ამიკლ ო ამაზეო“.
333     327  
334   უბრძანა: „ რადმცა ვიწ ყინე თქმა  შენგან საწ ყინარისა!“   328   უბრძანა: „ რადმცა ვიწ ყინე თქმა  შენგან საწ ყინარისა!“
335   ფიცა მზე თ ინათინისა,  მის მზისა  მოწუნარის ა.   329   ფიცა მზე თ ინათინისა,  მის მზისა  მოწუნარის ა.
336   ავთანდილ ი ტყვის: „და ვიწყო კადრ ება საუბნა რისა:   330   ავთანდილ ი ტყვის: „და ვიწყო კადრ ება საუბნა რისა:
337   ნუ მოჰკვეხ  მშვილდოსნ ობასა, თქმ ა სჯობს სი ტყვისა წყნ არისა.   331   ნუ მოჰკვეხ   მშვილდოს ნობასა, თქ მა სჯობს ს იტყვისა წყ ნარისა.
338     332  
339  
მიწაცა   თქვენი   ავთანდილ   თქვენ  
წინა   მშვილდოსან ია;
  333   მიწაცა   თქვენი   ავთანდილ   თქვენ   წინა   მშვილდოსან ია;
340   ნაძლევი   დავდვათ,   მოვასხნეთ   მოწმად   თქვენნივე   სპ ანია;   334   ნაძლევი   დავდვათ,   მოვასხნეთ   მოწმად   თქვენნივე   ყმ ანია;
341   მოა პარეზედ   ვინ   მგავსო?     ცუდნიღა   უკუთქმანია .   335   მოა
პარეზედ   ვინ   მგავსო?     ცუდნიღა   უკუთქმანია .
342   გარდამწყვე დელი მისიც ა ბურთი და  მოედანია!   336   გარდამწყვე დელი მისიც ა ბურთი და  მოედანია!
343     337  
344   მეფე ლაღი  და წყლიანი  გამხიარულ და მეტადრე ,   338       „მე   არ   შეგარჩენ   შენ   ჩემსა   მაგის
  დაცილებასა .
345   სიცილით უთ ხრა ავთანდ ილს: „შვილ ად გზრდი,  მით შემეკა დრე;   339   ბრძანე,   ვისროლოთ,   ნუ   იქ   შედრეკილობ ა-კლებასა ,
346   იცი, არ გი წყენ, გაზრ დილო, მით  შემომიხვე  ზედადრე:   340   კარგთა   ყმ
თასა   ვიქმოდეთ   მოწმად   ჩვენთანა   ხლებასა,
347   თუ არ გასწ ბილდე, მაჯ ობო, ბედი  გეყოფის ბე დადრე.        
348          
349  
„მე   არ   შეგარჩენ   შენ   ჩემსა   მაგის   დაცილებასა .
       
350   ბრძანე,   ვისროლოთ,   ნუ   იქ
  შედრეკილობ ა-კლებასა .
       
351   კარგთა   თასა   ვიქმოდეთ   მოწმად   ჩვენ   თანა   ხლებასა,        
352   მერმე გამო ჩნდეს მოედ ანს, ვისძი  უთხრობდენ  ქებასა!“ LF   341   მერმე გამო ჩნდეს მოედ ანს, ვისძი  უთხრობდენ  ქებასა!“ LF
353     342  
354   ავთანდილცა  დამორჩილდ ა, საუბარი  გარდასწყვ იდეს,   343   ავთანდილცა  დამორჩილდ ა, საუბარი  გარდასწყვ იდეს,
355   იცინოდეს,  ყმაწვილობდ ეს, საყვარ ლად და კარ გად ზმიდეს ,   344   იცინოდეს,  ყმაწვილობდ ეს, საყვარ ლად და კარ გად ზმიდეს ,
356   ნაძლევიცა  გააჩინეს,  ამა პირსა  დაასკვნიდე ს:   345   ნაძლევიცა  გააჩინეს,  ამა პირსა  დაასკვნიდე ს:
357   ვინცა   იყოს   უარესი,   თავ
შიშველი   სამ   დღე   ვლიდეს!“
  346   ვინცა   იყოს   უარესი,   თავ - შიშველი   სამ   დღე   ვლიდეს!“
358     347  
359   მონადირეთა  უბრძანა:  „მინდორნი  მოიარენით,   348   მონადირეთა  უბრძანა:  „მინდორნი  მოიარენით,
360   დასცევით   ჯოგი   ნადირთა,   თავნი   ამისთვის   არენით !
  349   დასცევით   ჯოგი   ნადირთა,   თავნი   ამისთვის   არენით
.
361   ლაშქარნი   სამზოდ   აწვივნეს:   „მოდით   და   მოიჯარენით !
  350   ლაშქარნი   სამზოდ   აწვივნეს:   „მოდით   და   მოიჯარენით
.
362   გაყარეს   სმა   და   ნადიმი ;   მუნ   ამოდ   გავიხარენი თ.   351   გაყარეს   სმა   და   ნადიმი .   მუნ   ამოდ   გავიხარენი თ.
363     352   როსტევან მ ეფისაგან დ ა ავთანდილ ისაგან ნად ირობა
364   დილასა ადრ ე მოვიდა ი გი ნაზარდი  სოსანი,   353   დილასა ადრ ე მოვიდა ი გი ნაზარდი  სოსანი,
365   ძოწეულითა   მოსილი,   პირად   ბროლ
ბალახშოსან ი,
  354   ძოწეულითა   მოსილი,   პირად   ბროლ ბალახშოსან ი,
366   პირ
ოქრო   რიდე   ეხვია,   შვენოდა   ქარქაშოსან ი,
  355   პირ - ოქრო   რიდე   ეხვია,   შვენოდა   ქარქაშოსან ი,
367   მეფესა   გასლვად   აწვევდა,   მოდგა   თეთრ
ტაიჭოსანი.
  356   მეფესა   გასლვად   აწვევდა,   მოდგა   თეთრ - ტაიჭოსანი.
368     357  
369   შეეკაზმა მ ეფე, შეჯდა , ნადირობა ს გამოვიდე ს;   358   შეეკაზმა მ ეფე, შეჯდა , ნადირობა ს გამოვიდე ს;
370   მგრგვლივ   მინდორსა   მოსდგომოდე ს,   ალყად   გარე   შემოჰკრვიდ ეს ,   359   მგრგვლივ   მინდორსა   მოსდგომოდე ს,   ალყად   გარე   შემოჰკრვიდ ეს ;
371   ზეიმი   და   ზარი   იყო,   სპანი   ველთა   დაჰფარვიდე ;   360   ზეიმი   და   ზარი   იყო,   სპანი   ველთა   დაჰფარვიდე ,
372   ნაძლევისა  მათისათვის  ისროდეს დ ა ერთგან ს რვიდეს.   361   ნაძლევისა  მათისათვის  ისროდეს დ ა ერთგან ს რვიდეს.
373     362  
374   უბრძანა: „ მონა თორმე ტი მოდით,  ჩვენ თანა  ვლიდითა,   363   უბრძანა: „ მონა თორმე ტი მოდით,  ჩვენთანა ვ ლიდითა,
375   მშვილდსა ფ იცხელსა მო გვცემდით,  ისარსა მოგ ვართმიდითა ,   364   მშვილდსა ფ იცხელსა მო გვცემდით,  ისარსა მოგ ვართმიდითა ,
376   ნაკრავსა შ ეადარებდით , ნასროლსა  დასთვალვი დითა!“   365   ნაკრავსა შ ეადარებდით , ნასროლსა  დასთვალვი დითა!“
377   დაიწყო   მოს
  ნადირმან   ყოვლთა   მინდორთა   კიდითა.
  366   დაიწყო   მოს
  ნადირმან   ყოვლთა   მინდორთა   კიდითა.
378     367  
379   მოვიდა   ჯოგი   ნადირთა   ანგარიშ
მიუწ
დომელი:
  368     მოვიდა   ჯოგი   ნადირთა   ანგარიშ მიუწ დომელი:
380   ირემი, თხა  და კანჯარ ი, ქურციკი  მაღლად მხ ლტომელი.   369   ირემი, თხა  და კანჯარ ი, ქურციკი  მაღლად  მ ხლტომელი. LF
381   მას პატრონ -ყმანი გაუ ხდეს, ჭვრე ტადმცა სჯო ბდა რომელი !   370   მას პატრონ -ყმანი გაუ ხდეს, ჭვრე ტადმცა სჯო ბდა რომელი !
382   აჰა მშვილდ ი და ისარი  და მკლავი  დაუშრომელ ი!   371   აჰა მშვილდ ი და ისარი  და მკლავი  დაუშრომელ ი!
383     372  
384   ცხენთა მათ თა ნატერფა ლნი მზესა  შუქთა წაუხ მიდეს.   373   ცხენთა მათ თა ნატერფა ლნი მზესა  შუქთა წაუხ მიდეს.
385   მი ხოცდეს   და   მი სროდეს,   მინდორს   სისხლ   მიასხმიდეს ,   374   მი
ხოცდეს   და   მი სროდეს,   მინდორს   სისხლ   მიასხმიდეს ,
386   რა   ისარი   დაელივის,   მონანი
ყე   მიართმიდეს .
  375   რა   ისარი   დაელივის,   მონანი - ყე   მიართმიდეს .
387   მხეცნი, მა თგან დაკოდ ილნი, წაღმ ა ბიჯსა ვე რ წასდგმიდ ეს.   376   მხეცნი, მა თგან დაკოდ ილნი, წაღმ ა ბიჯსა ვე რ წასდგმიდ ეს.
388     377  
389   იგი ველი გ აირბინეს,  ჯოგი წინა  შემოისხეს,   378   იგი ველი გ აირბინეს,  ჯოგი წინა  შემოისხეს,
390   დახოცეს   და   ამო წყვიდეს,   ცათა   ღმერთი   შეარისხეს,   379   დახოცეს   და   ამო
წყვიდეს,   ცათა   ღმერთი   შეარისხეს,
391   ველნი წითლ ად შეეღებნ ეს, ნადირთ აგან სისხლ ი ისხეს.   380   ველნი წითლ ად შეეღებნ ეს,ნადირთა გან სისხლი  ისხეს.
392   ავთანდილის  შემხედველ თა: „ჰგავს ო ალვას, ე დემის ხეს“ .   381   ავთანდილის  შემხედველ თა: „ჰგავს ო ალვას, ე დემის ხეს“ .
393     382  
394   იგი მინდორ ი დალიეს,  მართ მათგა ნ განარბენ ია,   383   იგი მინდორ ი დალიეს,  მართ მათგა ნ განარბენ ია,
395   მინდორსა ი ქით წყალი  დის და წყლ ისა პირსა  ტყენია.   384   მინდორსა ი ქით წყალი  დის და წყლ ისა  პირსა  ტყენია.
396   ნადირნი ტყ ესა შეესწრ ნეს, სადა  ვერა რბის  ცხენია.   385   ნადირნი ტყ ესა შეესწრ ნეს, სადა  ვერა რბის  ცხენია.
397   იგი მაშვრა ლნი ორნივე  მოსწყდეს,  რაზომცა მ ხნენია.   386   იგი მაშვრა ლნი ორნივე  მოსწყდეს,  რაზომცა მ ხნენია.
398     387  
399   ერთმანერთს ,   თუ:   „მე   გჯობო“,   სიცილით   ეუბნებოდეს ,   388   ერთმანერთს  
თუ:   „მე   გჯობო“,   სიცილით   ეუბნებოდეს ,
400   ამხანაგობდ ეს, ლაღობდ ეს, იქით დ ა აქათ დგე ბოდეს.   389   ამხანაგობდ ეს, ლაღობდ ეს, იქით დ ა აქათ დგე ბოდეს.
401   მერმე მოვი დეს მონანი , რომელნი  უკან ჰყვებ ოდეს,   390   მერმე მოვი დეს მონანი , რომელნი  უკან ჰყვებ ოდეს,
402   უბრძან ეს :   „თქვითო   მართალი,   ჩვენ   თქვენგან   არ  
გვ თნებოდეს !
  391   უბრძან :   „თქვითო   მართალი,   ჩვენ   თქვენგან   არ    გვ
თნებოდეს
.
403     392  
404   მონათა ჰკა დრეს: „მარ თალსა გკად რებთ და ნუ  გემცთარებ ით;   393   მონათა ჰკა დრეს: „მარ თალსა გკად რებთ და ნუ  გემცთარებ ით;
405   მეფეო, ყოლ ა ვერ ვიტყ ვით შენსა  მაგისად და რებით,   394   მეფეო, ყოლ ა ვერ ვიტყ ვით შენსა  მაგისად და რებით,
406   აწ ეცა   დაგვხოც,   ვერა   ჰგავ,     ვერა   ვერ   მოგეხმარებ ით,     395   აწ
ეცა   დაგვხოც,   ვერა   ჰგავ,     ვერა   ვერ   მოგეხმარებ ით,  
407   ვისგან ნაკ რავნი გვინ ახვან მხეც ნი ვერ წაღ მა წარებით .   396   ვისგან ნაკ რავნი გვინ ახვან მხეც ნი ვერ წაღ მა წარებით .
408     397  
409  
ორთავე   ერთგან   მოკლული   ყველაი   ასჯერ   ოცია,
  398   ორთავე   ერთგან   მოკლული   ყველაი   ასჯერ   ოცია,
410   მაგრა ავთა ნდილს ოცით ა უფროსი დ აუხოცია:   399   მაგრა ავთა ნდილს ოცით ა უფროსი დ აუხოცია:
411   არ   დასცთომია   ერთიცა,   რაც   ოდენ   შეუტყო ცია,   400   არ   დასცთომია   ერთიცა,   რაც   ოდენ   შეუტყო
ცია,
412   თქვენი მრა ვალი მიწით ა დასვრილი  გაგვიხოცი ა“.   401   თქვენი მრა ვალი მიწით ა დასვრილი  გაგვიხოცი ა“.
413     402  
414   მეფესა   ესე   ამბავი   უჩს  
ვითა   მღერა   ნარდისა,
  403   მეფესა   ესე   ამბავი   უჩს ,   ვითა   მღერა   ნარდისა,
415   უხარის ეგრ ე სიკეთე მ ისისა განა ზარდისა,   404   უხარის ეგრ ე სიკეთე მ ისისა განა ზარდისა,
416   აქვს მიჯნუ რობა ამისი , ვითა ბულ ბულსა ვარდ ისა,   405   აქვს მიჯნუ რობა ამისი , ვითა ბულ ბულსა ვარდ ისა,
417   სიცილით   ლაღობს,   მიეცა   გულით   ამოს
  დარდისა.
  406   სიცილით   ლაღობს,   მიეცა   გულით   ამოს
  დარდისა.
418     407  
419   იგი ორნივე  საგრილად  გარდახდეს  ძირსა ხეთა სა.   408   იგი ორნივე  საგრილად  გარდახდეს  ძირსა ხეთა სა.
420   ლაშქართა შ ექმნეს მოდ ენა, მოდგე ს უფროსნი  ბზეთასა.   409   ლაშქართა შ ექმნეს მოდ ენა, მოდგე ს უფროსნი  ბზეთასა.
421   ახლოს უთქს  მონა თორმ ეტი, უმხნე სი სხვათა  მხნეთასა. LF   410   ახლოს უთქს  მონა თორმ ეტი, უმხნე სი სხვათა  მხნეთასა. LF
422   თამაშობდეს  და უჭვრეტ დეს წყალსა  და პირსა  ტყეთასა.   411   თამაშობდეს  და უჭვრეტ დეს წყალსა  და პირსა  ტყეთასა.
423   ნახვა არაბ თა მეფისაგ ან მის ყმი სა ვეფხისტ ყაოსნისა   412   ნახვა არაბ თა მეფისაგ ან მის ყმი სა ვეფხისტ ყაოსნისა
424          
425   ნახეს, უცხ ო მოყმე ვი ნმე ჯდა მტ ირალი წყლი სა პირსა, LF   413   ნახეს, უცხ ო მოყმე ვი ნმე ჯდა მტ ირალი წყლი სა პირსა, LF
426   შავი   ცხენი   სად ვითა   ჰყვა   ლომსა   და   ვითა   გმირსა,   414   შავი   ცხენი   სად ვითა   ჰყვა   ლომსა   და   ვითა   გმირსა,
427   ხშირად ესხ ა მარგალიტ ი ლაგამ-აბ ჯარ-უნაგირ სა.   415   ხშირად ესხ ა მარგალიტ ი ლაგამ-აბ ჯარ-უნაგირ სა.
428   ცრემლსა ვა რდი დაეთრთ ვილა, გულს ა მდუღრად  ანატირსა. LF   416   ცრემლსა ვა რდი დაეთრთ ვილა, გულს ა მდუღრად  ანატირსა. LF
429     417  
430   მას   ტანსა   კაბა   ემოსა,   გარე
თმა   ვეფხის   ტყავისა,
  418   მას   ტანსა   კაბა   ემოსა,   გარე - თმა   ვეფხის   ტყავისა,
431   ვეფხის ტყა ვისა ქუდივ ე იყო სარქ მელი თავის ა,   419   ვეფხის ტყა ვისა ქუდივ ე იყო სარქ მელი თავის ა,
432   ხელთა ნაჭე დი მათრახი  ჰქონდა უს ხოსი მკლავ ისა;   420   ხელთა ნაჭე დი მათრახი  ჰქონდა უს ხოსი მკლავ ისა;
433   ნახეს და ნ ახვა მოუნდ ა უცხოსა ს ანახავისა.   421   ნახეს და ნ ახვა მოუნდ ა უცხოსა ს ანახავისა.
434     422  
435   მეფემან ბრ ძანა: „ვინ  არის უცხო  პირად და  ტანადო?“   423   წავიდა   მონა   საუბრად   მის   ყმისა   გულ - მდუღარისად ,
436   უბრძანა ერ თსა მონასა : „წადი ფი ცხლად და ჯ ანადო,   424   თავ - ჩამოგდებით   მტირლისა ,   არ   ჭვრეტით   მოლიზღარის ად,  
437   «გიბრძანებ ს, – უთხარ , – ვერა გ ცნობ ჩემთა  ლაშქართა  თანადო,        
438   ვინცა ხარ,  მოდი წინა შე შენ ჩვე ნგან მონაყ ვანადო!»“ LF        
439          
440   წავიდა   მონა   საუბრად   მის   ყმისა   გულ
მდუღარისად ,
       
441   თავ
ჩამოგდებით   მტირლისა
,   არ   ჭვრეტით   მოლიზღარის ად,  
       
442   მუნვე წვიმ ს წვიმა ბრ ოლისა, ჰგი ა გიშრისა  ღარი სად,    425   მუნვე წვიმ ს წვიმა ბრ ოლისა, ჰგი ა გიშრისა  ღარი სად,–
443   ახლოს მივი და, მოსცალ და სიტყვის ა თქმად აღ არისად.   426   ახლოს მივი და, მოსცალ და სიტყვის ა თქმად აღ არისად.
444     427  
445   ვერა ჰკადრ ა საუბარი,  მონა მეტა დ შეუზარდა ,   428   ვერა ჰკადრ ა საუბარი,  მონა მეტა დ შეუზარდა ,
446   დიდხან უჭვ რეტს გაკვი რვებით, თუ ცა გული უმ აგარდა;   429   დიდხან უჭვ რეტს გაკვი რვებით, თუ ცა გული უმ აგარდა;
447   მოახსენა:  „გიბრძანებ სო“, ახლოს  მიდგა, და უწყნარდა. LF   430   მოახსენა:   „გიბრძანე ბსო“, ახლო ს მიდგა, დ აუწყნარდა.
448   იგი ტირს დ ა არა ესმი ს მისგან,  გაუუმეცარდ ა.   431   იგი ტირს დ ა არა ესმი ს მისგან,  გაუუმეცარდ ა.
449     432  
450   მის მონისა  არა ესმა  სიტყვა, არ ცა ნაუბარი ,   433   მის მონისა  არა ესმა  სიტყვა, არ ცა ნაუბარი ,
451   მათ ლაშქარ თა ზახილის ა იყო ერთო ბ უგრძნობა რი,   434   მათ ლაშქარ თა ზახილის ა იყო ერთო ბ უგრძნობა რი,
452   უცხოდ   რა
მე   ამოსკვნ და   გული   ცეცხლთა   ნადებარი,
  435   უცხოდ   რა მე   ამოსკვნ და   გული   ცეცხლთა   ნადებარი,
453   ცრემლსა სი სხლი ერეოდ ა, გასდის,  ვითა ნაგუ ბარი.   436   ცრემლსა სი სხლი ერეოდ ა, გასდის,  ვითა ნაგუ ბარი.
454     437  
455   სხვაგან   ქნის   მისი   გონება  
მისმან   თავისა   წონამან .
  438   სხვაგან   ქნის   მისი   გონება ,   მისმან   თავისა   წონამან !
456   ესე მეფისა  ბრძანება  ერთხელ კვლ ა ჰკადრა მ ონამან.   439   ესე მეფისა  ბრძანება  ერთხელ კვლ ა ჰკადრა მ ონამან.
457   არცა დააგდ ო ტირილი,  არცა რა გა იგონა მან,   440   არცა დააგდ ო ტირილი,  არცა რა გა იგონა მან,
458   არცა   გახლიჩ   ბაგე ნი,   თავი     ვარდისა   კონამან.   441   არცა   გახლიჩ
  ბაგე თათ   თავი  
ვარდისა   კონამან.
459     442  
460   რა პასუხი  არა გასცა,  მონა გარე  შემობრუნდ ა,   443   რა პასუხი  არა გასცა,  მონა გარე  შემობრუნდ ა,
461   როსტანს ჰკ ადრა: „შემ იტყვია, იმ ას თქვენი  არა უნდა; LF   444   როსტანს ჰკ ადრა: „შემ იტყვია, იმ ას თქვენი  არა უნდა; LF
462   თვალნი   მზეებრ   გამირეტ ნა ,   გული   მეტად   შემიძრწუნდ ა,   445   თვალნი   მზეებრ   გამირეტ დეს ,   გული   მეტად   შემიძრწუნდ ა,
463   ვერ   ვასმინე   საუბარი,   მით   დავყოვნე   ხანი   მუნ,   და- “.   446   ვერ   ვასმინე   საუბარი,   მით   დავყოვნე   ხანი   მუნ,   და-  
464     447  
465   მეფე   გაჰკვირდა,   გა-ცა-წყრა ,   გული   უც   მისთვის   მწყრომარე ,   448   მეფე   გაჰკვირდა,   გა-ცა-წყრა ,   გული   უც   მისთვის   მწყრომარე ;
466   გაგზავნა მ ონა თორმეტ ი მისი წინ აშე მდგომა რე,   449   გაგზავნა მ ონა თორმეტ ი მისი წინ აშე მდგომა რე,
467   უბრძანა: „ ხელთა აიღე თ აბჯარი თ ქვენ საომა რე,   450   უბრძანა: „ ხელთა აიღე თ აბჯარი თ ქვენ საომა რე,
468   მიდით   და   აქა   მომგვარეთ,   ვინ   არის   იქი   მჯდომარე !
  451   მიდით   და   აქა   მომგვარეთ,   ვინ   არის   იქი   მჯდომარე
.
469     452  
470   მონანი მიდ გეს, მივიდ ეს, გახდა  აბჯრისა ჩხ არია;   453   მონანი მიდ გეს, მივიდ ეს, გახდა  აბჯრისა ჩხ არია;
471   მაშინღა   შეკრთა   იგი   ყმა,   ტირს,   მეტად   გულ
მდუღარია,
  454   მაშინღა   შეკრთა   იგი   ყმა,   ტირს,   მეტად   გულ - მდუღარია,
472   თვალნი   მოარნა   ყოველგნით,   ნახა   ლაშქ
ის   ჯარია,
  455   თვალნი   მოარნა   ყოველგნით,   ნახა   ლაშქ   ჯარია,
473   ერთხელ   ესე   თქვა:   „ვა   მეო“,   სხვად   არას   მოუბარია.   456   ერთხელ   ესე   თქვა:    „ვა  
მეო“,   სხვად   არას   მოუბარია.
474     457  
475   თვალთა ხელ ი უკუივლო,  ცხელნი ცრ ემლნი მოიწ ურნა,   458   თვალთა ხელ ი უკუივლო,  ცხელნი ცრ ემლნი მოიწ ურნა,
476   ხრმალ-კაპა რჭი მოიმაგ რა, მკლავნ ი გაიმამაც ურნა,   459   ხრმალ-კაპა რჭი მოიმაგ რა, მკლავნ ი გაიმამაც ურნა,
477   ცხენსა   შეჯდა,     მო
ნათამცა   საუბარნი   რად   იყურნა!  
  460   ცხენსა   შეჯდა,     მო ნათამცა   საუბარნი   რად   იყურნა!  
478   სხვასა მხა რსა გაემარ თა, მათი ჭ ირი არ გან კურნა.   461   სხვასა მხა რსა გაემარ თა, მათი ჭ ირი არ გან კურნა.
479     462  
480   მონათა ხელ ი გამართეს  მის ყმისა  შესაპყრობ ელად.   463   მონათა ხელ ი გამართეს  მის ყმისა  შესაპყრობ ელად.
481   მან,   გლახ,   იგინი  
დახადნა   მტერთაცა   საწყალობელ ად:
  464   მან,   გლახ,   იგინი ,   დახადნა   მტერთაცა   საწყალობელ ად:
482   ჰკრა   ერთმანერთს ა,   დახოცნა   თავსა   ხელ
აუპყრობელა დ,
  465   ჰკრა   ერთმანერთს ა,   დახოცნა   თავსა    ხელ - აუპყრობელა დ,
483   ზოგსა   გა დაჰკრის   მათრახი   ქვე   მკრდამდის   გასაპობელა დ.   466   ზოგსა   გა
დაჰკრის   მათრახი   ქვე    მკრდამდის   გასაპობელა დ.
484     467  
485   მეფე გაწყრ ა, გაგულის და, ლაშქარ ნიცა შეუზა ხნა;   468   მეფე გაწყრ ა, გაგულის და, ლაშქარ ნიცა შეუზა ხნა;
486   მან   მდევართა   მიწევნამდი   არ   უჭვრიტ
ა,   არცა   ნახნა,
  469   მან   მდევართა   მიწევნამდი   არ   უჭვრიტ ა,   არცა   ნახნა,
487   რაზომნიცა   მიეწივნეს,  
  მკვდართა   დაასახნა,
  470   რაზომნიცა   მიეწივნეს,  
ნი   მკვდართა   დაასახნა,
488   კაცი   კაცსა   შემოსტყორც
ა,   როსტან   ამად   ივაგლახნა.
  471   კაცი   კაცსა   შემოსტყორც ა,   როსტან   ამად   ივაგლახნა.
489     472  
490   შესხდეს მე ფე და ავთა ნდილ მის ყ მისა მისაწ ეველად.   473   შესხდეს მე ფე და ავთა ნდილ მის ყ მისა მისაწ ეველად.
491   იგი ლაღი დ ა უკადრი მ ივა ტანისა  მრხეველად ,   474   იგი ლაღი დ ა უკადრი მ ივა ტანისა  მრხეველად ,
492   ტაიჭი მიუქ ს მერანსა,  მიეფინები ს მზე ველა დ,   475   ტაიჭი მიუქ ს მერანსა,  მიეფინები ს მზე ველა დ,
493   შეიგნა   მის
  მეფისა   მისად   უკანამდევე ლად.
  476   შეიგნა   მის
  მეფისა   მისად   უკანა   მდეველად.
494     477  
495   რა   ცნა,   მეფე   მოვიდაო,   ჰკრა   მათრახი   მისსა   ცხენსა ,   478   რა   ცნა,   მეფე   მოვიდაო,   ჰკრა   მათრახი   მისსა   ცხენსა .
496   მასვე წამს ა დაიკარგა , არ უნახა ვს თვალსა  ჩვენსა,   479   მასვე წამს ა დაიკარგა , არ უნახა ვს თვალსა  ჩვენსა,
497   ჰგვანდა ქვ ესკნელს ჩა ძრომილსა ა ნუ ზეცად ა ნაფრენსა; LF   480   ჰგვანდა ქვ ესკნელს ჩა ძრომილსა ა ნუ ზეცად ა ნაფრენსა; LF
498   ეძებდეს და  ვერ ჰპოვე ბდეს კვალს ა მისგან წ ანარბენსა.   481   ეძებდეს და  ვერ ჰპოვე ბდეს კვალს ა მისგან წ ანარბენსა.
499     482  
500   კვალი   ძებნეს   და   უკვირდა   ვერ
პოვნა   ნაკვალევის ა,
  483   კვალი   ძებნეს   და   უკვირდა   ვერ - პოვნა   ნაკვალევის ა,
501   აგრე   კვალ
წმიდად   წა
ხდომა   კაცისა,   ვითა   დევისა;
  484   აგრე   კვალ - წმიდად   წა ხდომა   კაცისა,   ვითა   დევისა;
502   ლაშქარნი მ კვდართა სტ იროდეს, სწ რაფა აქვს  წყლულთა ხვ ევისა.   485   ლაშქარნი მ კვდართა სტ იროდეს, სწ რაფა აქვს  წყლულთა ხვ ევისა.
503   მეფემან ბრ ძანა: „ვნა ხეო მიზეზი  ლხინთა ლე ვისა“.   486   მეფემან ბრ ძანა: „ვნა ხეო მიზეზი  ლხინთა ლე ვისა“.
504     487  
505   ბრძანა: „ღ მერთსა მოე წყინა აქამ დისი ჩემი  შვება,   488   ბრძანა: „ღ მერთსა მოე წყინა აქამ დისი  ჩემი  შვება,
506   ამად   მიყო   სი მწ   სი
  დანავღლება ,
  489   ამად   მიყო   სი
  სი
წარ   დანავღლება ,
507   სიკვდილამდ ის   დამაწყლულა ,   ვერვის   ძალ
უც   განკურნება .
  490   სიკვდილამდ ის   დამაწყლულა ,   ვერვის   ძალ - უც   განკურნება .
508   მასვე მადლ ი! ესე იყო  წადილი და  მისი ნება “.   491   მასვე მადლ ი! ესე იყო  წადილი და  მისი ნება “.
509     492  
510   ესე თქვა დ ა შემობრუნ და, დაღრეჯ ილი წამოვი და,   493   ესე თქვა დ ა შემობრუნ და, დაღრეჯ ილი წამოვი და,
511   არცაღა ჰკრ ა ასპარეზს ა, ვამი ვა მსა მოურთვ იდა;   494   არცაღა ჰკრ ა ასპარეზს ა, ვამი ვა მსა მოურთვ იდა;
512   ყველაკაი მ ოიშალა, სა დაცა ვინ მ ხეცთა სრვი და;   495   ყველაკაი მ ოიშალა, სა დაცა ვინ მ ხეცთა სრვი და;
513   ზოგთა თქვე ს, თუ: „მა რთალია“, ზ ოგი, ღმერთ ო, უზრახვი და.   496   ზოგთა თქვე ს, თუ: „მა რთალია“, ზ ოგი, ღმერთ ო, უზრახვი და.
514     497  
515   მეფე საწოლ ს შემოვიდა  სევდიანი,  დაღრეჯილი ;   498   მეფე საწოლ ს შემოვიდა  სევდიანი,  დაღრეჯილი ;
516   მისგან   კიდე   არვინ   შეჰყვა,   ავთანდილ   უჩ
  ვითა   შვილი.
  499   მისგან   კიდე   არვინ   შეჰყვა,   ავთანდილ   უჩ   ვითა   შვილი.
517   ყველაკაი   გაიყარა,   ჯალაბი   ჩანს   არ
დაჯრილი.
  500   ყველაკაი   გაიყარა,   ჯალაბი   ჩანს   არ - დაჯრილი.
518   გაბედითდა  სიხარული,  ჩაღანა და  ჩანგი ტკბი ლი.   501   გაბედითდა  სიხარული,  ჩაღანა და  ჩანგი ტკბი ლი.
519     502  
520   თინათინს   ესმა   ეგეთი   მამისა  
დაღრეჯილობ ;
  503   თინათინს   ესმა  
მამისა   ეგეთი   დაღრეჯილობ ,
521   ადგა და კა რსა მივიდა , ჰქონდა მ ზისაცა ცილ ობა,   504   ადგა და კა რსა მივიდა , ჰქონდა მ ზისაცა ცილ ობა,
522   მოლარე   ხმო,   უბრძანა:   „ძილია  
თუ   ღვი ძილობა?“
  505   მოლარე   ხმო,   უბრძანა:   „ძილია ,   თუ   ძილობა?“
523   მან   მოახსენა:   „დაღრეჯით   ზის,   სჭირსო   ფერ
შეცვლილობა .
  506   მან   მოახსენა:   „დაღრეჯით   ზის,   სჭირსო   ფერ - შეცვლილობა .
524     507  
525  
ერთიღა   ახლავს   ავთანდილ,   წინაშე   უზის   სკამითა;
  508     ერთიღა   ახლავს   ავთანდილ,   წინაშე   უზის   სკამითა;
526   უცხო ყმა ვ ინმე უნახა ვს, ასრე დ აღრეჯით ამ ით-ა“.   509   უცხო ყმა ვ ინმე უნახა ვს, ასრე დ აღრეჯით ამ ით-ა“.
527   თინათინ   ბრძანა:   „აწ   წავალ,   შეს
  არ   ჩემგან   ჟამით-ა,
  510   თინათინ   ბრძანა:   „აწ   წავალ,   შეს
  არ   ჩემგან   ჟამით-ა,
528   მიკითხოს,  ჰკადრე: იყ ო-თქო აქა  ერთითა წამ ითა“.   511   მიკითხოს,  ჰკადრე: იყ ო-თქო აქა  ერთითა წამ ითა“.
529     512  
530   ხანი   გამოხდა,   იკითხა:   „ნეტარ,   რასა   იქ
  ქალიო,
  513   ხანი   გამოხდა,   იკითხა:   „ნეტარ,   რასა   იქ   ქალიო,
531   ჩემი ლხინი  და ჯავარი , ჩემი სოფ ლისა წყალი ო?“   514   ჩემი ლხინი  და ჯავარი , ჩემი სოფ ლისა წყალი ო?“
532   მოლარე   კადრებს:   „მოვიდა   აწყაღა   ფერ
ნამკრთალიო ,
  515   მოლარე  
კადრებს:   „მოვიდა   აწყაღა   ფერ - ნამკრთალიო ,
533   დაღრეჯით გ ცნა და მიბ რუნდა წინა შე მომავალ იო“.   516   დაღრეჯით გ ცნა და მიბ რუნდა წინა შე მომავალ იო“.
534     517  
535   უბრძანა, თ უ: „წადი,  უხმე! უმის ობა ვით გა ვსძლეო?   518   უბრძანა, თ უ: „წადი,  უხმე! უმის ობა ვით  გ ავსძლეო?
536   მოახსენე:  «რად დაჰბრ უნდი შენ,  მამისა სიც ოცხლეო?   519   მოახსენე:  «რად დაჰბრ უნდი შენ,  მამისა სიც ოცხლეო?
537   მოდი, ჭმუნ ვა გამიქარ ვე, გულსა  წყლულსა მე წამლეო,   520   მოდი, ჭმუნ ვა გამიქარ ვე, გულსა  წყლულსა მე წამლეო,
538   გითხრა ჩემ ი სამიზეზო , მე თუ ლხ ინთა რად დ ავლეო»“.   521   გითხრა ჩემ ი სამიზეზო , მე თუ ლხ ინთა რად დ ავლეო»“.
539     522  
540   თინათინ ად გა, მივიდა , მიჰყვა მ ამისა ნება სა,   523   თინათინ ად გა, მივიდა , მიჰყვა მ ამისა ნება სა,
541   უგავს   პირისა   სინათლე   მთვარისა   მოვანებასა ,   524   უგავს   პირისა   სინათლე   მთვარისა   მოვანებასა .
542   მამამან გვ ერდსა დაის ვა, აკოცებ ს ნება-ნებ ასა,   525   მამამან გვ ერდსა დაის ვა, აკოცებ ს ნება-ნებ ასა,
543   უბრძანა: „ მახლავ რად  არა, რად  მელი მოყვა ნებასა?“   526   უბრძანა: „ მახლავ რად  არა, რად  მელი მოყვა ნებასა?“
544     527  
545   ქალმან ჰკა დრა: „ხელმ წიფეო, დაღ რეჯილსა ვი ნცა გცნობდ ეს,   528   ქალმან ჰკა დრა: „ხელმ წიფეო, დაღ რეჯილსა ვი ნცა გცნობდ ეს,
546   ვინმცა გნა ხა კადნიერ ად, რაზომ  გინდა ამაყ ობდეს!   529   ვინმცა გნა ხა კადნიერ ად, რაზომ  გინდა ამაყ ობდეს!
547   თქვენნი აგ რე დაღრეჯა ნი მნათობთ აცა დაამხო ბდეს!   530   თქვენნი აგ რე დაღრეჯა ნი მნათობთ აცა დაამხო ბდეს!
548   კაცმან საქ მე მოიგვარ ოს, ვეჭვ,  ჭმუნვასა ე სე სჯობდეს “.   531   კაცმან საქ მე მოიგვარ ოს, ვეჭვ,  ჭმუნვასა ე სე სჯობდეს “.
549     532  
550   უბრძანა: „ შვილო, რაზ ომცა მჭირს  საქმე სავ აგლახია,   533   უბრძანა: „ შვილო, რაზ ომცა მჭირს  საქმე სავ აგლახია,
551   შენი ჭვრეტ ა და სიახლ ე ლხინადვე  დამისახია ,   534   შენი ჭვრეტ ა და სიახლ ე ლხინადვე  დამისახია ,
552   მომქარვებე ლი სევდისა , მართ ვით ა მუფარახი ა.   535   მომქარვებე ლი სევდისა , მართ ვით ა მუფარახი ა.
553   ვეჭვ, რა ს ცნა, შენცა  მამართლო,  ჩემი სულთ ქმა და ახი ა.   536   ვეჭვ, რა ს ცნა, შენცა  მამართლო,  ჩემი სულთ ქმა და ახი ა.
554     537  
555  
უცხოსა   და   საკვირველს   ყმასა   რასმე   გარდვეკიდე ,
  538   უცხოსა   და   საკვირველს   ყმასა   რასმე   გარდვეკიდე ,
556   მისმან   შუქმან   გა
ანათლა   სამყარო   და   ხმელთა   კიდე.
  539   მისმან   შუქმან   გა ანათლა   სამყარო   და   ხმელთა   კიდე.
557   რა უმძიმდა , არ ვიცოდ ი, ან ტირო და ვისთვის  კიდე;   540   რა უმძიმდა , არ ვიცოდ ი, ან ტირო და ვისთვის  კიდე;
558   ჩემად ნახვ ად არ მოვი და, გავგულ ისდი, წავე კიდე.   541   ჩემად ნახვ ად არ მოვი და, გავგულ ისდი, წავე კიდე.
559     542  
560  
მე   რა   მნახა,   ცხენსა   შეჯდა,   თვალთა   ცრემლნი   მოიხოცნა ,
  543   მე   რა   მნახა,   ცხენსა   შეჯდა,   თვალთა   ცრემლნი   მოიხოცნა .
561   შესაპყრობლ ად   შე
უზახენ,   სპანი   სრულად   დამიხოცნა,
  544   შესაპყრობლ ად   შე უზახენ,   სპანი   სრულად   დამიხოცნა,
562   ვითა ეშმა  დამეკარგა,  არ კაცურა დ გარდამკო ცნა,   545   ვითა ეშმა  დამეკარგა,  არ კაცურა დ გარდამკო ცნა,
563   ჯერთცა ესე  არა ვიცი,  ცხადი იყო , თუ მეოცნ ა.   546   ჯერთცა ესე  არა  ვიცი , ცხადი იყ ო, თუ მეოც ნა.
564     547  
565  
აწ   ესე   მიკვირს,   რა   იყო,   ანუ   რა   ვნახე   და   რული!
  548   აწ   ესე   მიკვირს,   რა   იყო,   ანუ   რა   ვნახე   და   რული!
566   მან დამიხო ცა ლაშქარი , ადინა სი სხლი ღვარუ ლი.   549   მან დამიხო ცა ლაშქარი , ადინა სი სხლი ღვარუ ლი.
567   კაცთა ხორც ისად ვით ი თქმის ისრე  თვალთაგან  ფარული?! LF   550   კაცთა ხორც ისად ვით ი თქმის ისრე  თვალთაგან  ფარული?! LF
568   უცილოდ ღმე რთსა მოვსძ ულდი აქამდ ის მე მხია რული.   551   უცილოდ ღმე რთსა მოვსძ ულდი აქამდ ის მე მხია რული.
569     552  
570  
ტკბილნი   მისნი   წყალობანი   ბოლოდ   ასრე   გამემწარნე ს,
  553   ტკბილნი   მისნი   წყალობანი   ბოლოდ   ასრე   გამემწარნე ს,
571   დამავიწყდე ს, რაცა დღ ენი მხიარუ ლსა წამეარ ნეს.   554   დამავიწყდე ს, რაცა დღ ენი მხიარუ ლსა წამეარ ნეს.
572   ყოვლმან პი რმან ვაგლა ხ მიყოს, ვ ეღარავინ მ ინეტარნეს,   555   ყოვლმან პი რმან ვაგლა ხ მიყოს, ვ ეღარავინ მ ინეტარნეს,
573   სადამდისცა  დღენი მეს ხნენ, ვეღა რამან გამა ხარნეს!“   556   სადამდისცა  დღენი მეს ხნენ, ვეღა რამან გამა ხარნეს!“
574     557  
575   ქალმან ჰკა დრა: „მოგა ხსენებ მე  სიტყვასა დ ანაყბედსა:   558   ქალმან ჰკა დრა: „მოგა ხსენებ მე  სიტყვასა დ ანაყბედსა:
576   ჰე ,   მეფეო!   რად   ემდურვი   ანუ   ღმერთსა,   ანუ   ბედსა?   559   ჰე  
მეფეო!   რად   ემდურვი   ანუ   ღმერთსა,   ანუ   ბედსა?
577   რად დასწამ ებ სიმწარე სა ყოველთა თვის ტკბილ ად მხედსა?   560   რად დასწამ ებ სიმწარე სა ყოველთა თვის  ტკბი ლად მხედსა ?
578   ბოროტიმცა  რად შეექმნ ა კეთილისა  შემოქმედს ა?   561   ბოროტიმცა  რად შეექმნ ა კეთილისა  შემოქმედს ა?
579     562  
580  
მე   ამას   ვარჩევ:   მეფე   ხარ,   მეფეთა   ზედა   მფლობელი,
  563   მე   ამას   ვარჩევ:   მეფე   ხარ,   მეფეთა   ზედა   მფლობელი,
581   შორს   არის   თქვენი   საზღვარი,   ბრძანება
მიუთხრობელ ი.
  564   შორს   არის   თქვენი   საზღვარი,   ბრძანება - მიუთხრობელ ი.
582   გაგზავნე   კაცი  
ყოველგ ,   მისთა   ამბავთა   მცნობელი,
  565   გაგზავნე   კაცი ,   ყოველგ
ით   მისთა   ამბავთა   მცნობელი,
583   ადრე   სცნობ,   არის   იგი   ყმა   შობილი,   თუ   უშობელი
.
  566   ადრე   სცნობ,   არის   იგი   ყმა   შობილი,   თუ   უშობელი .
584          
585   თუ ყოფილა  იგი მოყმე  ხორციელი,  ხმელთა მვლ ელად,        
586   მას ნახვიდ ა სხვაცა ვ ინმე, გამო ჩნდების მა სწავლელად.        
587   თუ არ ეშმა  გჩვენებია  ლხინთა შე ნთა შემცვლ ელ-მშლელად ;        
588   სევდისაგან  მოიცალე,  რად შექმნი ლ ხარ მოუც ლელად?“        
589          
590   როსტანს სი ტყვა ასული სა მოეწონა , ეკეთაცა;        
591   პირი ხელით  დაუჭირა,  გარდაკოცნა  კვლა და კ ვლაცა;        
592   უბრძანა, თ უ: „დაგმორ ჩილდე, რაც ა მითხრა,  აგრე ვქმნა ცა;        
593   იგივეა მხს ნელი ჩემი,  ვინცა მიწ ა გამაკაცა “.        
594     567  
595   მოასხნეს კ აცნი, გაგზ ავნნეს ოთხ თავე ცისა  კიდეთა,   568   მოასხნეს კ აცნი, გაგზ ავნნეს ოთხ თავე ცისა  კიდეთა,
596   უბრძანეს:  „წადით, პა ტიჟთა თავი მცა რად და რიდეთა?   569   უბრძანეს:  „წადით, პა ტიჟთა თავი მცა რად და რიდეთა?
597   მონახეთ, ძ ებნეთ იგი  ყმა, სხვად  ნურად მოი ცლიდეთა,   570   მონახეთ, ძ ებნეთ იგი  ყმა, სხვად  ნურად მოი ცლიდეთა,
598   მისწერეთ წ იგნი, სადა ცა ვერ მის წვდეთ, ვერ  მიხვიდეთა “.   571   მისწერეთ წ იგნი, სადა ცა ვერ მის წვდეთ, ვერ  მიხვიდეთა “.
599     572  
600   კაცნი წავი დეს, იარეს  მართ ერთი  წელიწადია ,   573   კაცნი წავი დეს, იარეს  მართ ერთი  წელიწადია ,
601   მონახეს, ძ ებნეს იგი  ყმა, იკითხ ეს კვლა და  კვლა დია,   574   მონახეს, ძ ებნეს იგი  ყმა, იკითხ ეს კვლა და  კვლა დია,
602   ვერცა თუ ნ ახეს ნახულ ი ღმრთისაგ ან დანაბად ია,   575   ვერცა თუ ნ ახეს ნახულ ი ღმრთისაგ ან დანაბად ია,
603   ცუდად მაშვ რალნი მოვი დეს, მათსა ვე გულსა ზ ადია.   576   ცუდად მაშვ რალნი მოვი დეს, მათსა ვე გულსა ზ ადია.
604     577  
605   მონათა ჰკა დრეს: „მეფ ეო, ჩვენ ხ მელნი მოვი არენით,   578   მონათა ჰკა დრეს: „მეფ ეო, ჩვენ ხ მელნი მოვი არენით,
606   მაგრა  
ვერ   ვპოვეთ   იგი   ყმა,   მით   ვერა   გავიხარენი თ,
  579   მაგრა   ვერ   ვპოვეთ   იგი   ყმა,   მით   ვერა   გავიხარენი თ,
607   მისსა   მნახავსა   სულ
დგმულსა   კაცსა   ვერ   შევეყარენი თ,
  580   მისსა   მნახავსა   სულ - დგმულსა   კაცსა   ვერ   შევეყარენი თ,
608   ჩვენ   ვერა   გარგეთ,   საქმენი   სხვანი   რა  
ოიგვარენით !
  581   ჩვენ   ვერა   გარგეთ,   საქმენი   სხვანი   რამ   ოიგვარენით
.
609     582  
610   მეფე ბრძან ებს: „მართ ალ იყო ასუ ლი და ჩემი  ძეო,   583   მეფე ბრძან ებს: „მართ ალ იყო ასუ ლი და ჩემი  ძეო,
611   ვნახე რამე  ეშმაკისა  სიცუდე და  სიბილწეო, LF   584   ვნახე რამე  ეშმაკისა  სიცუდე და  სიბილწეო, LF
612   ჩემად მტერ ად წამოსრუ ლი, გარდმო ჭრილი ზეცი თ ზეო.   585   ჩემად მტერ ად წამოსრუ ლი, გარდმო ჭრილი ზეცი თ ზეო.
613   გამიშვია შ ეჭირვება,  არა მგამა  ყოლა მეო“.   586   გამიშვია შ ეჭირვება,  არა მგამა  ყოლა მეო“.
614     587  
615   ესე   თქვა   და   სიხარულით   თამაშობა   ადიადა ;   588   ესე   თქვა   და   სიხარულით   თამაშობა   ადიადა .
616   მგოსანი   და   მუშაითი   უხმეს,   პოვეს   რაცა   სადა ;   589   მგოსანი   და   მუშაითი   უხმეს,   პოვეს   რაცა   სადა .
617   დია   გასცა   საბოძვარი,   ყველა   დარბაზს   შემოხადა ;   590   დია   გასცა   საბოძვარი,   ყველა   დარბაზს   შემოხადა .
618   მისი   მსგავსი   სიუხვითა   ღმერთმან   სხვამცა   რა   და ბადა!   591   მისი   მსგავსი   სიუხვითა   ღმერთმან   სხვამცა   რა   და
ბადა!
619     592   თინათინისა გან ავთანდ ილის გაგზა ვნა მის ყმ ის საძებრა
620   ავთანდილ ჯ და მარტო ს აწოლს, ეცვ ა ოდენ მარ თ პერანგი,   593   ავთანდილ ჯ და მარტო ს აწოლს, ეცვ ა ოდენ მარ თ პერანგი,
621   იმღერდა და  იხარებდა,  წინა ედგა  ერთი ჩანგ ი.   594   იმღერდა და  იხარებდა,  წინა ედგა  ერთი ჩანგ ი.
622   შემოვიდა   მას   წინაშე   თინათინის   მონა   ზანგი ,   595   შემოვიდა   მას   წინაშე   თინათინის   მონა   ზანგი ;
623   მოახსენა:  „გიბრძანებ სო ტანი ალ ვა, პირი მ ანგი“.   596   მოახსენა:  „გიბრძანებ სო ტანი ალ ვა, პირი მ ანგი“.
624     597  
625   ავთანდილს   მი
ხვდა   მოსმენა   საქმისა   სანატრელის ა,
  598   ავთანდილს   მი ხვდა   მოსმენა   საქმისა   სანატრელის ა,
626   ადგა და კა ბა ჩაიცვა,  მჯობი ყოვ ლისა ჭრელი სა;   599   ადგა და კა ბა ჩაიცვა,  მჯობი ყოვ ლისა ჭრელი სა;
627   უხარის შეყ რა ვარდისა , არ ერთგა ნ შეუყრელი სა.   600   უხარის შეყ რა ვარდისა , არ ერთგა ნ შეუყრელი სა.
628   ამ
ოა   ჭვრეტა   ტურფისა,   სიახლე   საყვარელის ა!
  601   ამ ოა   ჭვრეტა   ტურფისა,   სიახლე   საყვარელის ა!
629     602  
630   ავთანდილ   ლაღი,   უკადრი  
მივა,   არვისგან   რცხვენოდა,
  603   ავთანდილ   ლაღი,   უკადრი ,   მივა,   არვისგან   რცხვენოდა,
631   მას   ნახავს,   ვისთა   ვამთაგან   ცრემლი   მრავალ
ჯერ   სდენოდა ;
  604   მას   ნახავს,   ვისთა   ვამთაგან   ცრემლი   მრავალ - ჯერ   სდენოდა .
632   იგი   უებრო   ქუშად   ჯდა,   ელვისა   მსგავსად   შვენოდა ;   605   იგი   უებრო   ქუშად   ჯდა,   ელვისა   მსგავსად   შვენოდა ,
633   მთვარესა მ ისთა შუქთა გან უკუნი  გარდაჰფენო და.   606   მთვარესა მ ისთა შუქთა გან  უკუნი  გარდაჰფენ ოდა.
634     607  
635   გაძრცვ
სა   ტანსა   ემოსნეს   ყარყუმნი   უსაპირონი,
  608   გაძრცვ
სა   ტანსა   ემოსნეს   ყარყუმნი   უსაპირონი,
636   ებურნეს   მოშლით   რიდენი,   ფასისა   თქმად   საჭირონი ,   609   ებურნეს   მოშლით   რიდენი,   ფასისა   თქმად   საჭირონი ;
637   შვენოდეს შ ავნი წამწა მნი, გულის ა გასაგმირ ონი,   610   შვენოდეს შ ავნი წამწა მნი, გულის ა გასაგმირ ონი,
638   მას   თეთრსა   ყელსა   ნეს   გრძლად   თმანი   არ
უხშირონი.
  611   მას   თეთრსა   ყელსა   ხვ ნეს   გრძლად   თმანი   არ - უხშირონი.
639     612  
640   დაღრეჯით   იყო   მჯდომარე   ძოწეულითა   რიდითა ,   613   დაღრეჯით   იყო   მჯდომარე   ძოწეულითა   რიდითა ;
641   ავთანდილს  უთხრა დაჯდ ომა წყნარა დ, ცნობითა  მშვიდითა.   614   ავთანდილს  უთხრა დაჯდ ომა წყნარა დ, ცნობითა  მშვიდითა.
642   მონამან   სელნი   დაუდგნა,   დაჯდა   კრძალვით   და   რიდითა .   615   მონამან   სელნი   დაუდგნა,   დაჯდა   კრძალვით   და   რიდითა ;
643   პირის
პირ   პირსა   უჭვრეტდა,   სავსე   ლხინითა   დიდითა.
  616   პირის - პირ   პირსა   უჭვრეტდა,   სავსე   ლხინითა   დიდითა.
644     617  
645   ქალმა   უბრძანა:   „ზარი   მლევს   მე   ამისისა   თხრობისა;   618   ქალმა  
უბრძანა:   „ზარი   მლევს   მე   ამისისა   თხრობისა;
646   მწადდა   არათქმა,   რომლისა   ღონე   არა   მაქვს   თმობისა ,   619   მწადდა   არა   თქმა,   რომლისა   ღონე   არა   მაქვს   თმობისა ;
647   მაგრა იცია  მიზეზი შე ნისა აქა ხ მობისა,   620   მაგრა იცია  მიზეზი შე ნისა აქა ხ მობისა,
648   რად ვზი ქუ შად და დაღ რეჯით ასრე  მიხდილი ც ნობისა?“   621   რად ვზი ქუ შად და დაღ რეჯით ასრე  მიხდილი ც ნობისა?“
649     622  
650   ყმამან ჰკა დრა: „საზა როსა ჩემგა ნ თქმაღა ვ ით იქმნები ს?   623   ყმამან ჰკა დრა: „საზა როსა ჩემგა ნ თქმაღა ვ ით იქმნები ს?
651   მზესა მთვა რე შეეყარო ს, დაილევი ს, და-ცა-ჭ ნების;   624   მზესა მთვა რე შეეყარო ს, დაილევი ს, და-ცა-ჭ ნების;
652   აზრად არად  აღარა მცა ლს, თავი ჩ ემი მეგონე ბის,   625   აზრად არად  აღარა მცა ლს, თავი ჩ ემი მეგონე ბის,
653   თქვენვე ბრ ძანეთ, რაც ა გიმძიმს,  ანუ რაცა  გეკურნების “.   626   თქვენვე ბრ ძანეთ, რაც ა გიმძიმს,  ანუ რაცა  გეკურნების “.
654     627  
655   ქალმან   უთხრა   საუბარი   კეკლუც
სიტყვად,   არ   დუხჭირად;
  628   ქალმან   უთხრა   საუბარი   კეკლუც - სიტყვად,   არ   დუხჭირად;
656   იტყვის: „თ უცა აქანამ დის ჩემგან  შორს ხარ  დანამჭირად ,   629   იტყვის: „თ უცა აქანამ დის ჩემგან  შორს ხარ  დანამჭირად ,
657   მიკვირს, მ ოგხვდა წამ ისყოფით სა ქმე შენგან  საეჭვი რა დ,   630   მიკვირს, მ ოგხვდა წამ ის ყოფით ს აქმე შენგა ნ საეჭვი რ ად,
658   მაგრა გითხ რა პირველ  ხვალმე, სე ნი მე მჭირ ს რაცა ჭირ ად.   631   მაგრა გითხ რა პირველ  ხვალმე, სე ნი მე მჭირ ს რაცა ჭირ ად.
659     632  
660  
გახსოვს,   ოდეს   შენ   და   როსტანს   მინდორს   მხეცი   დაგეხოცა,
  633   გახსოვს,   ოდეს   შენ   და   როსტანს   მინდორს   მხეცი   დაგეხოცა,
661   ყმა   გენახა   უცხო   ვინმე,   რომე   ცრემლი   მოეხოცა ?   634   ყმა   გენახა   უცხო   ვინმე,   რომე   ცრემლი   მოეხოცა ,
662   მას უკანით  გონებამან  მისმან ას რე დამამხო ცა,   635   მას უკანით  გონებამან  მისმან ას რე დამამხო ცა,
663   შენ გენუკე ვ მონახვას ა, კიდით კ იდე მოლახო  ცა.   636   შენ გენუკე ვ მონახვას ა, კიდით კ იდე მოლახო  ცა.
664     637  
665  
აქანამდის   ნაუბარსა   თუცა   ვერას   ვერ   გეტყვია,
  638   ,, აქანამდის   ნაუბარსა   თუცა   ვერას   ვერ   გეტყვია,
666   მაგრა შორი თ სიყვარულ ი შენგან ჩ ემი შემიტყ ვია,   639   მაგრა შორი თ სიყვარულ ი შენგან   ჩემი შემიტ ყვია,
667   ვიცი, რომე  გაუწყვედლ ად თვალთათ  ცრემლი გი სეტყვია,   640   ვიცი, რომე  გაუწყვედლ ად თვალთათ  ცრემლი გი სეტყვია,
668   შეუპყრიხარ  სიყვარულს ა, გული შე ნი დაუტყვი ა.   641   შეუპყრიხარ  სიყვარულს ა, გული შე ნი დაუტყვი ა.
669     642  
670  
ასრე   გითხრა,   სამსახური   ჩემი   გმართებს   ამად   ორად:
  643   ასრე   გითხრა,   სამსახური   ჩემი   გმართებს   ამად   ორად:
671   პირველ ,   ყმა   ხარ,   ხორციელი   არ ვინ  
გვყავს   შენად   სწორად,
  644   პირველ  
ყმა   ხარ,   ხორციელი   არ
ვინ   გვყავს   შენად   სწორად,
672   მერმე ,   ჩემი   მიჯნური   ხარ,   დასტურია,   არ   ნაჭორად;   645   მერმე  
ჩემი   მიჯნური   ხარ,   დასტურია,   არ   ნაჭორად;
673   წადი,   იგი   მოყმე   ძებნე,   ახლოს   იყოს ,   თუნდა   შორად !   646   წადი,   იგი   მოყმე   ძებნე,   ახლოს   იყოს  
თუნდა   შორად .
674     647  
675  
შენგან   ჩემი   სიყვარული   ამით   უფრო   გაამყარე ;
  648   შენგან   ჩემი   სიყვარული   ამით   უფრო   გაამყარე ,
676   რომე   დამხსნა   შეჭირვება,   ეშმა   ბილწი   ასაპყარე ;   649   რომე   დამხსნა   შეჭირვება,   ეშმა   ბილწი   ასაპყარე .
677   გულსა   გარე   საიმედო   ია   მორგე,   ვარდი   ყარე ;   650   გულსა   გარე   საიმედო   ია   მორგე,   ვარდი   ყარე ,
678   მერმე   მოდი,   ლომო,   მზესა ,   შეგეყრები,   შემეყარე !   651   მერმე   მოდი,   ლომო,   მზესა  
შეგეყრები,   შემეყარე .
679     652  
680  
სამსა   ძებნე   წელიწადსა   იგი   შენი   საძებ არი;
  653   სამსა   ძებნე   წელიწადსა   იგი   შენი   საძებ
არი;
681   ჰპო ო,   მოდი   გამარჯვები თ,   მხიარულად   მოუბ არი;   654   ჰპო
ო,   მოდი   გამარჯვები თ,   მხიარულად   მოუბ
არი;
682   ვერა   ჰპო ებ,   დავიჯერებ,   იყო   თურე   უჩინარი ;   655   ვერა   ჰპო
ებ,   დავიჯერებ,   იყო   თურე   უჩინარი ,
683   კოკობი და  უფურჭვნელი  ვარდი დაგ ხვდე დაუმჭ ნარი.   656   კოკობი და  უფურჭვნელი  ვარდი დაგ ხვდე დაუმჭ ნარი.
684     657  
685  
ფიცით   გითხრობ:   შენგან   კიდე   თუ   შევირთო   რაცა   ქმარი,
  658   ფიცით   გითხრობ:   შენგან   კიდე   თუ   შევირთო   რაცა   ქმარი,
686   მზეცა მომხ ვდეს ხორცი ელი, ჩემთვ ის კაცად შ ენაქმარი, LF   659   მზეცა მომხ ვდეს ხორცი ელი, ჩემთვ ის კაცად შ ენაქმარი, LF
687   სრულად მოვ სწყდე სამო თხესა, ქვე სკნელს ვიყ ო დასანთქმ არი,   660   სრულად მოვ სწყდე სამო თხესა, ქვე სკნელს ვიყ ო დასანთქმ არი,
688   შენი   მკლვიდეს   სიყვარული,   გულსა   დანა   ასაქმარი !
  661   შენი   მკლვიდეს   სიყვარული,   გულსა   დანა   ასაქმარი
.
689     662  
690   მოახსენა ყ მამან: „მზ ეო, ვინ გი შერი აწამწ ამე,   663   მოახსენა ყ მამან: „მზ ეო, ვინ გი შერი აწამწ ამე,
691   სხვა   პასუხი   რამცა   გკადრე,   ანუ   რამცა   შევიწამე ?   664   სხვა   პასუხი   რამცა   გკადრე,   ანუ   რამცა   შევიწამე ,
692   მე სიკვდილ სა მოველოდ ი, შენ სიც ოცხლე გამი წამე,   665   მე სიკვდილ სა მოველოდ ი, შენ სიც ოცხლე გამი წამე,
693   ვითა მონა,  სამსახურა დ განაღამც ა წავე, წა -, მე!“   666   ვითა მონა,  სამსახურა დ განაღამც ა წავე, წა -, მე!“
694     667  
695   კვლაცა ჰკა დრა: „აჰა,  მზეო, რათ გან ღმერთმ ან მზედ და გბადა,   668   კვლაცა ჰკა დრა: „აჰა,  მზეო, რათ გან ღმერთმ ან მზედ და გბადა,
696   მით   გმორჩილობს ,   ზეციერი   მნათობია   რაცა   სადა;   669   მით   გმორჩილობს  
ზეციერი   მნათობია   რაცა   სადა;
697   მე   რომ   თქვენგან   მოვისმინე   წყალობანი,   მედიადა .   670   მე   რომ   თქვენგან   მოვისმინე  
წყალობანი,   მედიადა ,
698   ვარდი ჩემი  არ დაჭნებ ის, შუქი შ ენი იეფად- ა“.   671   ვარდი ჩემი  არ დაჭნებ ის, შუქი შ ენი იეფად- ა“.
699     672  
700   კვლა   შეჰფიცეს   ერთმანერთს ა,   დააპირეს   ესე   პირი ,   673   კვლა   შეჰფიცეს   ერთმანერთს ა,   დააპირეს   ესე   პირი ;
701   გასალდეს   და   გაამრავლეს   საუბარი   სიტყვა
ხშირი .
  674   გასალდეს   და   გაამრავლეს   საუბარი   სიტყვა - ხშირი ,
702   გაადვილდა,  აქანამდის  გარდეხადა  რაცა ჭირი ,   675   გაადვილდა,  აქანამდის  გარდეხადა  რაცა ჭირი ,
703   თეთრთა   კბილთა  
გამოჰკრთებ ის   თეთრი   ელვა   ვითა   ჭვირი.
  676   თეთრთა   კბილთა   გამოჰკრთებ ის   თეთრი   ელვა   ვითა   ჭვირი.
704     677  
705   ერთგან   დასხდეს,   ილაღობეს,   საუბარი   ასად   აგეს ,   678   ერთგან   დასხდეს,   ილაღობეს,   საუბარი   ასად   აგეს ;
706   ბროლ-ბალახ ში შეხვეულ ი და გიშერ ი ასადაგეს ;   679   ბროლ-ბალახ ში შეხვეულ ი და გიშერ ი ასადაგეს ;
707   ყმა   ეტყვის ,   თუ:   „შენთა   მჭვრეტთა   თავი   ხელი ,   ა,   სად   აგეს!   680   ყმა   ეტყვის  
თუ:   „შენთა   მჭვრეტთა   თავი   ხელი  
ა,   სად   აგეს!
708   ცეცხლთა, შ ენგან მოდე ბულთა, გულ ი ჩემი ასა დაგეს“.   681   ცეცხლთა, შ ენგან მოდე ბულთა, გულ ი ჩემი ასა დაგეს“.
709     682  
710   ყმა   წავიდა,   სიშორესა   თუცა   მისსა   ვერ   გასძლებდა ,   683   ყმა   წავიდა,   სიშორესა   თუცა   მისსა   ვერ   გასძლებდა ;
711   უკუღმავე ი ხედვიდა, თ ვალთა რეტა დ აყოლებდა .   684   უკუღმავე ი ხედვიდა, თ ვალთა რეტა დ აყოლებდა .
712   ბროლსა სეტ ყვს და ვარ დსა აზრობს , ტანსა მჭ ევრსა ათრთ ოლებდა,   685   ბროლსა სეტ ყვს და ვარ დსა აზრობს , ტანსა მჭ ევრსა ათრთ ოლებდა,
713   გული ჰქონდ ა გულისათვ ის, სიყვარ ულსა ავალე ბდა.   686   გული ჰქონდ ა გულისათვ ის, სიყვარ ულსა ავალე ბდა.
714     687  
715   თქვა: „მზე ო, ვარდსა  სიშორე შენ ი დამაჩნდე ს ეს ადრე,   688   თქვა: „მზე ო, ვარდსა  სიშორე შენ ი დამაჩნდე ს ეს ადრე,
716   ბროლი   და   ლალი   გასრულ   ვარ   ქარვისა   უყვითლესად
რე .
  689   ბროლი   და   ლალი   გასრულვარ   ქარვისა   უყვითლესად - რე ;
717   მაშინ   რაღა   ვქმნა,   ვერ
ჭვრეტა   რა   მომხვდეს   კვლა   უგრძესად
რე!
  690   მაშინ   რაღა   ვქმნა,   ვერ - ჭვრეტა   რა   მომხვდეს   კვლა   უგრძესად - რე!
718   ხამს   მოყვრისათვ ის   სიკვდილი,   ესე   მე   დამიც   წესად
რე“.
  691   ხამს   მოყვრისათვ ის   სიკვდილი,   ესე   მე   დამიც   წესად - რე“.
719     692  
720   საწოლს დაწ ვა, ტირს,  მტირალსა ც რემლი ძნელ ად ეხოცები ს,   693   საწოლს დაწ ვა, ტირს,  მტირალსა ც რემლი ძნელ ად ეხოცები ს,
721   ვითა   ვერხვი   ქარისაგან ,   ირხევის   და   იკეცების;   694   ვითა   ვერხვი   ქარისაგან  
ირხევის   და   იკეცების;
722   რა მილულნი ს, სიახლევ ე საყვარლი სა ეოცების ,   695   რა მილულნი ს, სიახლევ ე საყვარლი სა ეოცების ,
723   შეკრთის,   დიდნი   დაიზახ ის,   მით   პატიჟი   ეოცების.   696   შეკრთის,   დიდნი   დაიზახ
ის,   მით   პატიჟი   ეოცების.
724     697  
725   მოშორვება  საყვარლისა  მას შეჰქმ ნოდა მისად  ღაზოდ,   698   მოშორვება  საყვარლისა  მას შეჰქმ ნოდა მისად  ღაზოდ,
726   ცრემლსა  
ვითა   მარგალიტსა   სწვიმს   ვარდისა   დასანაზოდ .
  699   ცრემლსა ,   ვითა   მარგალიტსა   სწვიმს   ვარდისა   დასანაზოდ ;
727   რა გათენდა , შეეკაზმა  მისთა მჭვ რეტთა სალა მაზოდ,   700   რა გათენდა , შეეკაზმა  მისთა მჭვ რეტთა სალა მაზოდ,
728   ცხენსა შეჯ და, გაემარ თა, დარბაზ ს მივა სად არბაზოდ.   701   ცხენსა შეჯ და, გაემარ თა, დარბაზ ს მივა სად არბაზოდ.
729     702  
730   დარბაზს ეჯ იბი შეგზავ ნა, მართ მ ისგან შენა რონია,   703   დარბაზს ეჯ იბი შეგზავ ნა, მართ მ ისგან შენა რონია,
731   შესთვალა:  „გკადრებ,  მეფეო, მე  ესე გამიგო ნია:   704   შესთვალა:  „გკადრებ,  მეფეო, მე  ესე გამიგო ნია:
732   ყოველი პირ ი მიწისა თ ქვენ ხრმლი თა დაგიმონ ია,   705   ყოველი პირ ი მიწისა თ ქვენ ხრმლი თა დაგიმონ ია,
733   აწ ,   თუ   სჯობს,   ესე   ამბავი   ცნან ,   რაცა   გარემონია
.
  706   აწ  
თუ   სჯობს,   ესე   ამბავი   ცნან  
რაცა   გარემონია .
734     707  
735  
მე   წავიდე,   მოვიარო,   ვილაშქრო   და   ვინაპირო,
  708   მე   წავიდე,   მოვიარო,   ვილაშქრო   და   ვინაპირო,
736   თინათინის  ხელმწიფობა  მტერთა თქ ვენთა გულს ა ვჰგმირო,   709   თინათინის  ხელმწიფობა  მტერთა თქ ვენთა გულს ა ვჰგმირო,
737   მორჩილ
ქმნილ თა   გავახარო,   ურჩი   ყოვლი   ავატირო,
  710   მორჩილ - ქმნილ   გავახარო,   ურჩი   ყოვლი   ავატირო,
738   ძღვენნი გკ ადრნე ზედა -ზედა, არ  სალამი დავ აძვირო“.   711   ძღვენნი გკ ადრნე ზედა -ზედა, არ  სალამი დავ აძვირო“.
739     712  
740   მეფესა ეთქ ვა ამისი დ იადი მადრი ელობა,   713   მეფესა ეთქ ვა ამისი დ იადი მადრი ელობა,
741   ებრძანა:   „ლომო,   არა   გჭირს   შენ   ომთა   გა მდ ეკ ელობა,   714   ებრძანა:   „ლომო,   არა   გჭირს   შენ   ომთა   გა
დუხდ ელობა,
742   აწ   მაგა   შენსა   თათბირსა   ჰგავსო   შენივე   ქველობა .   715   აწ   მაგა   შენსა   თათბირსა   ჰგავსო   შენივე   ქველობა ,
743   წა, მაგრა  მომხვდეს,  რაღა ვქმნა , თუ სიშორ ისა გრძელო ბა!“   716   წა, მაგრა  მომხვდეს,  რაღა ვქმნა , თუ სიშორ ისა გრძელო ბა!“
744     717  
745   ყმა   შევიდა,   თაყვანის ცა,   მადლი   რამე   მოახსენა:   718   ყმა   შევიდა,   თაყვანი  
ცა,   მადლი   რამე   მოახსენა:
746   ხელმწიფეო,   მიკვირს,   ქება   რად   იკადრეთ   ჩემი   თქვენა !   719   ხელმწიფეო,   მიკვირს,   ქება   რად   იკადრეთ   ჩემი   თქვენა ,
747   აწ   ნუთუ  
კვლა   სიშორ   ღმერთმან   ბნელი   გამითენა,
  720   აწ   ნუთუ მცა   კვლა   ნახვ   ღმერთმან   ბნელი   გამითენა,
748   პირი   თქვენი   მხიარული   მხიარულსა   კვლა   მიჩვენა !
  721   პირი   თქვენი   მხიარული   მხიარულსა   კვლა   მიჩვენა
.
749     722  
750   მეფე   ყელსა   მოე ხვ
ა,   გარდაკოცნა   ვითა   შვილი ;
  723   მეფე   ყელსა   მოე ა,   გარდაკოცნა   ვითა   შვილი ,
751   სხვა   მათებრი   არ   ყოფილა   არ   გამზრდელი,   არ   გაზრდილი !   724   სხვა   მათებრი   არ   ყოფილა   არ   გამზრდელი,   არ   გაზრდილი ;
752   ყმა ადგა დ ა წამოვიდა , მას დღე  მათი ჩანს  გაყრილი;   725   ყმა ადგა დ ა წამოვიდა , მას დღე  მათი ჩანს  გაყრილი;
753   როსტან მის თვის აატირ ა გონიერი  გული, ლბილ ი.   726   როსტან მის თვის აატირ ა გონიერი  გული, ლბილ ი.
754     727  
755   გამოემართა   ავთანდილ,   მოყმე   მხნე,   ლაღად   მავალი .   728   გამოემართა   ავთანდილ,   მოყმე   მხნე,   ლაღად   მავალი ,
756   ოც   დღე   იარა,   ღამეცა   დღე   ზედაწართო   მრავალი.   729   ოც   დღე   იარა,   ღამეცა   დღე
ზედა   წართო   მრავალი.
757   იგია   ლხინი   სოფლისა,   იგია   ნივთი   და   ვალი .   730   იგია   ლხინი   სოფლისა,   იგია   ნივთი   და   ვალი ,
758   არ   მისცილდებ ის   თინათინ   მისი   მას,   ვისგან   სწვავ   ალი.   731   არ   მისცილდებ   თინათინ   მისი   მას,   ვისგან   სწვავ   ალი.
759     732  
760   რა მოვიდა,  სიხარული  შიგან გახდ ა სამეფოსა ;   733   რა მოვიდა,  სიხარული  შიგან გახდ ა სამეფოსა ;
761   მოეგებნეს  დიდებულნი,  ძღვენსა ს ძღვნიდეს ი ეფოსა;   734   მოეგებნეს  დიდებულნი,  ძღვენსა ს ძღვნიდეს ი ეფოსა;
762   იგი   პირ
მზე   არ   მოსც ების   სიარულსა   სასწრაფოსა ;
  735   იგი   პირ - მზე   არ   მოსც ების   სიარულსა   სასწრაფოსა ,
763   მი
ხვდეს   მყოფნი   მას   წინაშე   სიხარულსა   სადაფოსა.
  736   მი ხვდეს   მყოფნი   მას   წინაშე   სიხარულსა   სადაფოსა.
764     737  
765   ქალაქი   ჰქონდა   მაგარი   საზაროდ   სანაპიროსა ;   738   ქალაქი   ჰქონდა   მაგარი   საზაროდ   სანაპიროსა ,
766   გარე   კლდე   იყო,   გიამბობ  
ზღუდესა   უქვი კიროსა ;
  739   გარე   კლდე   იყო,   გიამბობ ,   ზღუდესა   უქვი კიროსა ,
767   ყმამან მუნ  დაყო სამი  დღე ამოსა  სანადიროს ა,   740   ყმამან მუნ  დაყო სამი  დღე ამოსა  სანადიროს ა,
768   გაზრდილი მ ისი შერმად ინ დაისვა  სავაზიროსა .   741   გაზრდილი მ ისი შერმად ინ დაისვა  სავაზიროსა .
769     742  
770   უბრძანა: „ აჰა, შერმა დინ, ამად  მე შენგან  მრცხვენიან ,   743   უბრძანა: „ აჰა, შერმა დინ, ამად  მე შენგან  მრცხვენიან ,
771   ჩემნი   საქმენი   ყოველნი   გცოდნიან ,   გაგივლენია ნ,   744   ჩემნი   საქმენი   ყოველნი   გცოდნიან  
გაგივლენია ნ,
772   მაგრა   არ   იცი  
აქამდის ,   რანიცა   ცრემლნი   მდენიან!
  745   მაგრა   არ   იცი ,   აქამდის  
რანიცა   ცრემლნი   მდენიან!
773   მე ვისგან  მქონდეს პა ტიჟნი, აწ  მასვე მოულ ხენიან.   746   მე ვისგან  მქონდეს პა ტიჟნი, აწ  მასვე მოულ ხენიან.
774     747  
775  
მე   მოუკლავ  
თინათინის   სურვილსა   და   სიყვარულსა ,
  748   მე   მოუკლავ არ   თინათინის   სურვილსა   და   სიყვარულსა ;
776  
ლი   ლი   ასოვლებდის   ნარგისთაგა   ვარდსა   ზრულსა ,
  749   ლი  
ლი   ასოვლებდის   ნარგისთაგა   ვარდსა   ზრულსა ;
777   ვერ ვაჩენდ ი აქანამდი ს ჭირსა ჩე მგან დაფარ ულსა,   750   ვერ ვაჩენდ ი აქანამდი ს ჭირსა ჩე მგან დაფარ ულსა,
778   აწ   მიბრძანა   საიმედო,   ამად   მხედავ   მხიარულსა
.
  751   აწ   მიბრძანა   საიმედო,   ამად   მხედავ   მხიარულსა .
779     752  
780  
მიბრძანა:   « მიცან   ამბავი   მის   ყმისა   დაკარგულის ა,
  753   მიბრძანა:   მიცან   ამბავი   მის   ყმისა   დაკარგულის ა,
781   მოხვიდე,   სრულ
ვქმნა   მაშინღა   შენი   წადილი   გულისა,
  754   მოხვიდე,   სრულ - ვქმნა   მაშინღა   შენი   წადილი   გულისა,
782   ქმარი   არ   მინდა   უშენო
,   მომხვდეს   ხისაცა   რგულისა ! »
  755   ქმარი   არ   მინდა   უშენო ,   მომხვდეს   ხისაცა   რგულისა
» ,
783   მომცა წამა ლი გულისა,  აქამდის დ ადაგულისა.   756   მომცა წამა ლი გულისა,  აქამდის დ ადაგულისა.
784     757  
785  
პირველ ,   ყმა   ვარ,   წას
  მინდა   პატრონისა   სამსახურად ,  
  758   პირველ  
ყმა   ვარ,   წას
  მინდა   პატრონისა   სამსახურად  
786   ხამს   მეფეთა   ერთგულობა,   ყოფა   გვმართებს   ყმასა   ყმურად ,     759   ხამს   მეფეთა    ერთგულობა,   ყოფა   გვმართებს   ყმასა    ყმურად ;  
787   მერმე ,   ცეცხლი   დაუვსია,   აღარა   მწვავს   გულსა   მურად .   760   მერმე  
ცეცხლი   დაუვსია,   აღარა   მწვავს   გულსა   მურად ,
788   ხამს,   თუ   კაცი   არ   შეუდრკეს ,   ჭირს  
მიუხდეს   მამაცურად.
  761   ხამს,   თუ   კაცი   არ   შეუდრკეს  
ჭირს ,   მიუხდეს   მამაცურად.
789     762  
790  
ვართ   უმოყვრესნი   მე   და   შენ   ყოველთა   პატრონ-ყმა თასა,
  763   ვართ   უმოყვრესნი   მე   და   შენ   ყოველთა   პატრონ-ყმა თასა,
791   ამისთვის   გნუკევ   სმენასა   შენ   ამა   ჩემთა   ხმათასა :   764   ამისთვის   გნუკევ   სმენასა   შენ   ამა   ჩემთა   ხმათასა ;
792   ჩემ წილ და გაგდებ პატ რონად, თავ ადად ჩემთა  სპათასა, LF   765   ჩემ წილ და გაგდებ პატ რონად, თავ ადად ჩემთა  სპათასა, LF
793   ამა   საქმესა   ვერა   ვიქ  
  განდობასა   სხვათასა.
  766   ამა   საქმესა   ვერა   ვიქმ     განდობასა   სხვათასა.
794     767  
795  
ლაშქართა   და   დიდებულთა   ალაშქრებდი ,   ჰპატრონობდ ,
  768   ლაშქართა   და   დიდებულთა   ალაშქრებდი ,   ჰპატრონობდ ;
796   დარბაზს   კაცსა   გა
ზავნიდი   და   ამბავსა   მათსა   სცნობდი ,
  769   დარბაზს   კაცსა   გა
ზავნიდი   და   ამბავსა   მათსა   სცნობდი ;
797   წიგნსა სწე რდი ჩემ მა გიერ, უფას ოსა ძღვენს ა სძღვნობდ ი,   770   წიგნსა სწე რდი ჩემ მა გიერ, უფას ოსა ძღვენს ა სძღვნობდ ი,
798   აქა   სადმე   არ
ყოფასა   ჩემსა   მათმცა   რად   აგრძნობდი!
  771   აქა   სადმე   არ - ყოფასა   ჩემსა   მათმცა   რად   აგრძნობდი!
799     772  
800  
ლაშქრობა   და   ნადირობა   შენი   ჩემსა   დაასახე,
  773   ლაშქრობა   და   ნადირობა   შენი   ჩემსა   დაასახე,
801   აქათ სამ წ ელ მომიცად ე, ხვაშიად ი შემინახე ,   774   აქათ სამ წ ელ მომიცად ე, ხვაშიად ი შემინახე ,
802   მე ნუთუმცა  შემოვბრუნ დი, ალვა ჩ ემი არ დაჭ ნა ხე,   775   მე ნუთუმცა  შემოვბრუნ დი, ალვა ჩ ემი არ დაჭ ნა ხე,
803   არ   მოვბრუნდე,   მომიგლოვე,   მიტირე   და   მივაგლახე !   776   არ   მოვბრუნდე,   მომიგლოვე,   მიტირე   და   მივაგლახე .
804     777  
805  
მაშინღა   ჰკადრე   მეფესა   არ   საქმე   სასურვალია ,
  778   მაშინღა   ჰკადრე   მეფესა   არ   საქმე   სასურვალია ,
806   აცნობე   ჩემი   სიკვდილი ,     იყავ   მართ   ვითა   მთრვალია ,     779   აცნობე   ჩემი   სიკვდილი  
  იყავ   მართ   ვითა   მთრვალია ;
807   მიხვდა-თქო   საქმე,   რომელი   ყოვ
ლთათვის   გარდუვალია .
  780   მიხვდა-თქო   საქმე,   რომელი   ყოვ ლთათვის   გარდუვალია ,
808   გლახაკთა   მიეც   საჭურჭლე,   ოქრო,   ვერცხლი   და   რვალია !   781   გლახაკთა   მიეც   საჭურჭლე,    ოქრო,   ვერცხლი   და   რვალია .
809     782  
810  
მაშინ   უფრო   მომეხმარე ,   ამისგანცა   უფრო   მხნედ
რე ;
  783   მაშინ   უფრო   მომეხმარე  
ამისგანცა   უფრო   მხნედ - რე ,
811   ნუთუ   ადრე   დამივიწყო?   მახსენებდ   ზედა-ზედ
რე!
  784   ნუთუ   ადრე   დამივიწყო?   მახსენებდ   ზედა-ზედ - რე!
812   მეტად კარგ ად დამიურვ ე, სული ჩე მი შეივედრ ე,   785   მეტად კარგ ად დამიურვ ე, სული ჩე მი შეივედრ ე,
813   ზრდანი   ჩემნი   მოიგონენ,   გული   შენი   მოიმდედრე !
  786   ზრდანი   ჩემნი   მოიგონენ,   გული   შენი   მოიმდედრე
.
814     787  
815   რა მონამან  მოისმინა,  გაუკვირდა , შეეზარა,   788   რა მონამან  მოისმინა,  გაუკვირდა , შეეზარა,
816   თვალთათ,   ვითა   მარგალიტი  
ლი   ლი   გარდმოყარა ,
  789   თვალთათ,   ვითა   მარგალიტი   ლი  
ლი   გარდმოყარა ;
817   მოახსენა:  „უშენომან  გულმან რამ ცა გაიხარა !   790   მოახსენა:  „უშენომან  გულმან რამ ცა გაიხარა !
818   ვიცი, რომე  არ დასდგე ბი, მაგას  გიშლი ამად  არა.   791   ვიცი, რომე   არ დასდგ ები, მაგას   გიშლი ამ ად არა.
819     792  
820   « ჩემად   ნაცვლად   დაგაგდებო » ,  
  ესე   სიტყვა   ვით   მიბრძანე?
  793   ჩემად   ნაცვლად   დაგაგდებო
,     ესე   სიტყვა    ვით   მიბრძანე?
821   რაგვარა   ვქმნა   პატრონობა ,   რამც   გიფერე,   რამც   გიგვანე?   794   რაგვარა   ვქმნა   პატრონობა ?   რამც   გიფერე,   რამც   გიგვანე?
822   შენ მარტოს ა გიგონებდ ე, მემცა მ იწა ვიაკვა ნე!   795   შენ მარტოს ა გიგონებდ ე, მემცა მ იწა ვიაკვა ნე!
823   სჯობს ,   ორნივე   გავიპარნეთ ,   წამოგყვები ,   წამიტანე !
  796   სჯობს  
ორნივე   გავიპარნეთ ,   წამოგყვები ,   წამიტანე
.
824     797  
825   ყმამან უთხ რა: „მომის მინე, მართ ლად გითხრო ბ, არა ჭრე ლად:   798   ყმამან უთხ რა: „მომის მინე, მართ ლად გითხრო ბ, არა ჭრე ლად:
826   რა მიჯნური  ველთა რბო დეს, მარტო  უნდა გასა ჭრელად;   799   რა მიჯნური  ველთა რბო დეს, მარტო  უნდა გასა ჭრელად;
827   მარგალიტი   არვის   მიხვდეს   უსასყიდლო  
უვაჭრელად ;
  800   მარგალიტი   არვის   მიხვდეს   უსასყიდლო დ,    უვაჭრელად ,
828   კაცი ცრუ დ ა მოღალატე  ხამს ლახვ რითა დასაჭ რელად.   801   კაცი ცრუ დ ა მოღალატე  ხამს ლახვ რითა დასაჭ რელად.
829     802  
830  
ვისმცა  
უთხარ   ხვაშიადი ?   შენგან   კიდე   არვინ   ვარგა ;
  803   ვისმცა   უთხარ   ხვაშიადი ,   შენგან   კიდე   არვინ   ვარგა ,
831   უშენოსა   პატრონობა   ვის   მივანდო,   ვინ   იქ
  კარგა?
  804   უშენოსა   პატრონობა   ვის   მივანდო,   ვინ   იქ   კარგა?
832   სანაპირო   გაამაგრე,   მტერმან   ახლოს   ვერ   იბარგა !   805   სანაპირო   გაამაგრე,   მტერმან   ახლოს   ვერ   იბარგა ,
833   კვლა ნუთუმ ცა შემოვიქ ეც, ღმერთმ ან სრულად  არ დამკარგ ა.   806   კვლა ნუთუმ ცა შემოვიქ ეც, ღმერთმ ან სრულად  არ დამკარგ ა.
834     807  
835  
განგებაა,   სწორად   მოჰკლავს,   ერთი   იყოს,   თუნდა   ასი;
  808   განგებაა,   სწორად   მოჰკლავს,   ერთი   იყოს,   თუნდა   ასი;
836   მარტოობა ვ ერას მიზამ ს, მცავს თ უ ცისა ძალ თა დასი;   809   მარტოობა ვ ერას მიზამ ს, მცავს თ უ ცისა ძალ თა დასი;
837   აქათ   სამ   წელ   არ   მოვიდე,   მაშინ   გმართებს   გლოვა,   ფლასი ;   810   აქათ   სამ   წელ   არ   მოვიდე,   მაშინ   გმართებს   გლოვა,   ფლასი ,
838   წიგნსა მოგ ცემ, გმორჩ ილობდეს, ვ ინცა იყოს  ჩემი ხასი“ .   811   წიგნსა მოგ ცემ, გმორჩ ილობდეს, ვ ინცა იყოს  ჩემი ხასი“ .
839   წიგნი   ავთანდილის  
ყმათა   თანა
  812   წიგნი   ავთანდილის   თავის   ყმათა   თანა
840     813   დაწერა  
თუ:   „ჩემნო   ყმანო,   გამზრდელნო   და   ზოგნო   ზრდილნო,
841   დაწერა ,   თუ:   „ჩემნო   ყმანო,   გამზრდელნო   და   ზოგნო   ზრდილნო,        
842   ერთგულნო დ ა მისანდონ ო, ამას ზე და გამოცდი ლნო,   814   ერთგულნო დ ა  მისანდო ნო, ამას ზ ედა გამოცდ ილნო,
843   თქვენ ,   ჩემისა   საწად
სა   მიდგომილნო ,   ვითა   ჩრდილნო,
  815   თქვენ  
ჩემისა   საწად
სა   მიდგომილნო ,   ვითა   ჩრდილნო,
844   წიგნი   ჩემი   მოისმინეთ,   ყოვლნო  
ერთგან   შემო ხდ ილნო!
  816   წიგნი   ჩემი   მოისმინეთ,   ყოვლნო ,   ერთგან   შემო ყრ ილნო!
845     817  
846  
მიწაცა   თქვენი   ავთანდილ,   ისმინეთ,   გიწერ   მე   რასა :
  818   მიწაცა   თქვენი   ავთანდილ,   ისმინეთ,   გიწერ   მე   რასა ,
847   თვით   ვიქ  
ხელითა   ჩემითა   ამა   წიგნისა   წერასა ,
  819   თვით   ვიქ   ხელითა   ჩემითა   ამა    წიგნისა   წერასა ;
848   ცოტასა   ხანსა   ვარჩი
  გაჭრა   სმასა   და   მღერასა,
  820   ცოტასა   ხანსა   ვარჩი   გაჭრა   სმასა   და   მღერასა,
849   პურად   და   საჭმლად   მივენდ  
ჩემსა   მშვილდსა   და   ცერასა.
  821   პურად   და   საჭმლად   მივენდ
  ჩემსა   მშვილდსა   და    ცერასა.
850     822  
851  
საქმე   რამე   მიც   თავისა   ზე   სადმე   გარდსახვეწ ელი,
  823   საქმე   რამე   მიც   თავისა   ზე   სადმე    გარდსახვეწ ელი,
852   დავყო   მარტოდ   და   ღარიბად   ესე   წლეული   მე   წელი ;   824   დავყო   მარტოდ   და   ღარიბად   ესე   წლეული   მე   წელი ,
853   გემუდარები  ამისთვის,  ვარ თქვენ ი შემომხვე წელი,   825   გემუდარები  ამისთვის,  ვარ თქვენ ი შემომხვე წელი,
854   მე დამახვე დროთ სამეფ ო მტერთაგა ნ დაულეწელ ი.   826   მე დამახვე დროთ სამეფ ო მტერთაგა ნ დაულეწელ ი.
855     827  
856  
მე   შერმადინ   დამიგდია,   ჩემად   კერძად   პატრონობდე ს,
  828   მე   შერმადინ   დამიგდია,   ჩემად   კერძად   პატრონობდე ს,
857   სიკვდილსა   და   სიცოცხლესა   სადამდისცა   ჩემსა   სცნობდეს ;   829   სიკვდილსა   და    სიცოცხლესა   სადამდისცა   ჩემსა    სცნობდეს ,
858   ყოვლთა მზე ებრ მოგეფი ნოს, ვარდს  არ ზრვიდე ს, არ აჭნო ბდეს,   830   ყოვლთა მზე ებრ მოგეფი ნოს, ვარდს  არ ზრვიდე ს, არ აჭნო ბდეს,
859   შემცოდესა   ყველაკასა  
ვითა   ცვილსა  
დაადნობდეს .
  831   შემცოდესა   ყველაკასა , ვითა    ცვილსა ,   დაადნობდეს .
860     832  
861  
თქვენცა   იცით,   გამიზრდია  
ვითა   ძმა   და   ვითა   შვილი;
  833   თქვენცა   იცით,    გამიზრდია ,   ვითა   ძმა   და    ვითა   შვილი;
862   ამას   ასრე   მორჩილობდი თ,   არ   ვითამც   ავთანდილი ,   834   ამას   ასრე   მორჩილობდი თ,   არ
  ვითამც   ავთანდილი ;
863   ბუკსა   იკრას,   აქ
ნევინეთ   ყოვლი   საქმე,   ჩემგან   ქმნილი;
  835   ბუკსა   იკრას,   აქ ნევინეთ   ყოვლი   საქმე,   ჩემგან   ქმნილი;
864   მე თუ დრომ დის არ მოვ იდე, გლოვა  გმართებს,  არ სიცილი “.   836   მე თუ დრომ დის არ მოვ იდე, გლოვა  გმართებს,  არ სიცილი “.
865     837  
866   ესე   წიგნი   გაასრულა   წყლიანმან   და   სიტყვა
ნაზმა ,
  838   ესე   წიგნი   გაასრულა   წყლიანმან   და   სიტყვა - ნაზმა ;
867   წელთა   ოქრო   შემოირტყა,   საღარიბოდ   შე ეკაზმა,   839   წელთა   ოქრო   შემოირტყა,   საღარიბოდ   მო ეკაზმა,
868   ბრძანა: „მ ინდორს შევ ჯდებიო“, ლ აშქარიცა დ აერაზმა;   840   ბრძანა: „მ ინდორს შევ ჯდებიო“, ლ აშქარიცა დ აერაზმა;
869   მასვე წამს ა წამოვიდა , შინა ხან ი არა დაზმ ა.   841   მასვე წამს ა წამოვიდა , შინა ხან ი არა დაზმ ა.
870     842  
871   ბრძანა:   „წადით   ყველაკაი,   აქა   მხრედ   არვინ   მინა“.   843   ბრძანა:   „წადით   ყველაკაი,   აქა   მხრედ   არვინ   მინა“.
872   მონებიცა მ ოიშორვა, თ ავი გაითავ ისწინა,   844   მონებიცა მ ოიშორვა, თ ავი გაითავ ისწინა,
873   მარტო   გარე   შემობრუნდა ,   შამბი   შიგან   გაირბინა .   845   მარტო   გარე   შემობრუნდა ,   შამბი   შიგან   გაირბინა ,
874   მიწყივ   მისად   საგონებლად   მისი   მკ
ელი   თინათინ-ა.
  846   მიწყივ   მისად   საგონებლად   მისი   მკ
ელი   თინათინ-ა.
875     847  
876   იგი   ველი   გაირბინა,   ლაშქართაგა   გაეკიდა ;   848   იგი   ველი   გაირბინა,   ლაშქართაგა   გაეკიდა .
877   ვინმცა ნახ ა სულიერმა ნ, ანუ ვინ მცა წაეკიდ ა?   849   ვინმცა ნახ ა სულიერმა ნ, ანუ ვინ მცა წაეკიდ ა?
878   ვის   მახვილი   ვერას   ავნებს,   მისი   მკლ
ელ   გაეკიდა ;
  850   ვის   მახვილი   ვერას   ავნებს,   მისი   მკლ
  გაეკიდა ,
879   მისგან ტვი რთი კაეშნი სა ტვირთად  ვარგად აე კიდა.   851   მისგან ტვი რთი კაეშნი სა ტვირთად  ვარგად აე კიდა.
880     852  
881   რა ლაშქართ ა ინადირეს  და პატრონ ი მოითვალე ს,   853   რა ლაშქართ ა ინადირეს  და პატრონ ი მოითვალე ს,
882   იგი   პირ
მზე   ვეღარ   პოვეს,   პირი   მათი   იფერმკ თალეს ,
  854   იგი   პირ - მზე   ვეღარ   პოვეს,   პირი   მათი   იფერმკ
თალეს ;
883   მათსა   დიდსა   სიხარულსა   მძიმ ილ   ანაცვალეს,   855   მათსა   დიდსა   სიხარულსა   მძიმ არ   ანაცვალეს,
884   ყოვლგან რბ ოდეს საძებ არად, ვინც ა იყო უცხე ნმალეს.   856   ყოვლგან რბ ოდეს საძებ არად, ვინც ა იყო უცხე ნმალეს.
885     857  
        858   “ღმერთი, ლ ომო, შენად  ნაცვლად ს ხვასა ვისც ა დანერგვი დეს!“
        859   დარბოდეს დ ა სხვაგნით  სხვათა მო ამბეთა  მო ასხმიდეს; LF
        860   ვეღარა ცნე ს მისი საქ მე, გაიარა  აქათ კიდე ს,
        861   მისნი სპან ი გულ-მოკლ ულნი ცრემლ სა ცხელსა  გარდმოჰყრი დეს.
        862  
886   შერმადინ ე რთგან შეყა რნა ხასნი  და დიდებულ ები,   863   შერმადინ ე რთგან შეყა რნა ხასნი  და დიდებულ ები,
887   უჩვენა   იგი   უსტარი,   ამბავი   მისი   თქმულები .   864   უჩვენა   იგი   უსტარი,   ამბავი   მისი   თქმულები ;
888   რა   მოისმინეს,   ყველაი   დარჩა   გულ
დანაწყლულე ბი ;
  865   რა   მოისმინეს,   ყველაი   დარჩა   გულ - დანაწყლულე ბი ,
889   თავსა იცემ დეს, არ იყ ო გული უცრ ემლო, ულებ ი.   866   თავსა იცემ დეს, არ იყ ო გული უცრ ემლო, ულებ ი.
890     867  
891   ყოვლთა ჰკა დრეს: „თუც ა ყოფა ჩვე ნ უმისოდ გ ვეარმისცა,   868   ყოვლთა ჰკა დრეს: „თუც ა ყოფა ჩვე ნ უმისოდ   გვეარმისცა ,
892   უშენოსა სა ჯდომი და ტ ახტი მისი  ვისმცა მის ცა?   869   უშენოსა სა ჯდომი  და  ტახტი მისი  ვისმცა მი სცა?
893   განაღამცა  გმორჩილობდ ით, თუ გვი ბრძანო რაც ა ვისცა!“ LF   870   განაღამცა   გმორჩილობ დით,  თუ გ ვიბრძანო რ აცა ვისცა!
894   იგი   მონა   აპატრონეს,   ყველაკამან   თაყვანი
სცა.
  871   იგი   მონა   აპატრონეს,   ყველაკამან   თაყვანი - სცა.
895   ავთანდილის აგან   ტარ ელ ის  
ძებნად   წასლვა
  872   ავთანდილის აგან     ყმ ის   ძებნად   წასლვა
896          
897   ამ საქმესა  მემოწმები ს დიონოსი  ბრძენი, ეზ როს:   873   ამ საქმესა  მემოწმები ს დიონოსი  ბრძენი, ეზ როს:
898   საბრალოა,   ოდეს   ვარდი   დაეთრთვილო ს,   და-ცა-ეზრო .   874   საბრალოა,   ოდეს   ვარდი   დაეთრთვილო ს,   და-ცა-ეზრო ;
899   ვის ბალახშ ი არა ჰგვა ნდეს და ლე რწამი ტანა დ ეზროს,   875   ვის ბალახშ ი არა ჰგვა ნდეს და ლე რწამი ტანა დ ეზროს,
900   იგი   სადმე   გაღარიბდეს ,   სა
ყოფთაგან   იაბეზროს.
  876   იგი   სადმე   გაღარიბდეს ,   სა ყოფთაგან   იაბეზროს.
901     877  
902   ავთანდილ   იგი   მინდორი   ოთხ
ახმით   გარდაიარა,
  878   ავთანდილ   იგი   მინდორი   ოთხ - ახმით   გარდაიარა,
903   დააგდო ზღვ არი არაბთა , სხვათ ზღ ვართა არე  იარა,   879   დააგდო ზღვ არი არაბთა , სხვათ ზღ ვართა არე  იარა,
904   მაგრა მის  მზისა გაყრ ამან სიცოც ხლე გაუზია რა;   880   მაგრა მის  მზისა გაყრ ამან სიცოც ხლე გაუზია რა;
905   თქვა:   „თუ   მე   მასმცა   ვეახ
,   აწ   ცხელსა   ცრემლსა   ვღვრი   არა“.
  881   თქვა:   „თუ   მე   მასმცა   ვეახ
,   აწ   ცხელსა   ცრემლსა   ვღვრი   არა“.
906     882  
907   ახალმან ფი ფქმან დათო ვა, ვარდი  დათრთვილა,  დანასა;   883   ახალმან ფი ფქმან დათო ვა, ვარდი  დათრთვილა,  დანასა;
908   მოუნდის   გულსა   დაცემა,   ზოგჯერ   მი
მართის   დანასა;
  884   მოუნდის   გულსა   დაცემა,   ზოგჯერ   მი მართის   დანასა;
909   თქვის: „ჭი რი ჩემი სო ფელმან ოთხ მოცდაათი ა ნასა,   885   თქვის: „ჭი რი ჩემი სო ფელმან  ოთ ხმოცდაათი  ანასა,
910   მოვშორდი ლ ხინსა ყველ ასა, ჩანგს ა, ბარბითს ა და ნასა!   886   მოვშორდი ლ ხინსა ყველ ასა, ჩანგს ა, ბარბითს ა და ნასა!
911     887  
912   ვარდი ,   მის   მზისა   გაყრილი ,   უფრო   და   უფრო   ჭნებოდა,   888   ვარდი  
მის   მზისა   გაყრილი  
უფრო   და   უფრო   ჭნებოდა,
913   გულსა   უთხრის ,   თუ:   „დათმეო“,   ამად   არ   დია   ბნდებოდა.   889   გულსა   უთხრის  
თუ:   „დათმეო“,   ამად   არ   დია   ბნდებოდა.
914   უცხო - უცხოთა   ადგილთა   საძებრად   იარებოდა ,   890   უცხო  
უცხოთა   ადგილთა   საძებრად   იარებოდა .
915   მგზავრთა   ჰკითხვიდის   ამბავთა,   მათ   თანა
ემოყვრებოდ ა.
  891   მგზავრთა   ჰკითხვიდის   ამბავთა,   მათ   თანა - ემოყვრებოდ ა.
916     892  
917   მუნ   ეძებს,   ცრემლი   მტირალსა   სდის   ზღვათა   შესართავის ად ;   893   მუნ   ეძებს,   ცრემლი   მტირალსა   სდის   ზღვათა   შესართავის ად .
918   უჩნდის   ქვეყანა   ტახტად   და   მკლავი     სადებლად   თავისად ;   894   უჩნდის   ქვეყანა   ტახტად   და   მკლავი  
სადებლად   თავისად .
919   თქვის:   „საყვარელო ,   მოგშორდი ,   გული   შენ   დაგრჩა,   ვთქვა   ვისად?   895   თქვის:   „საყვარელო ,   მოგშორდი  
გული   შენ   დაგრჩა,   ვთქვა   ვისად?
920   შენთვის სი კვდილი მეყ ოფის ლხინა დ ჩემისა თ ავისად“.   896   შენთვის სი კვდილი მეყ ოფის ლხინა დ ჩემისა თ ავისად“.
921     897  
922   ყოვლი პირი  ქვეყანისა  მოვლო, სრ ულად მოიარ ა,   898   ყოვლი პირი  ქვეყანისა  მოვლო, სრ ულად მოიარ ა,
923   ასრე   რომე   ცასა   ქვეშე   არ   დაურჩა  
არ   არა ,
  899   ასრე   რომე   ცასა   ქვეშე   არ   დაურჩა ,   არ   არა ;
924   მაგრა   იგი   მის   ამბ ისა   მსმენელსაც   ვერ   მიმხვდარა .   900   მაგრა   იგი   მის   ამბ
ისა   მსმენელსაც   ვერ   მიმხვდარა ,
925   ამას შიგან  წელიწადი  სამი სამ თ ვედ მიიყარ ა.   901   ამას შიგან  წელიწადი  სამი სამ თ ვედ მიიყარ ა.
926     902  
927   მიხვდა რას მე ქვეყანა სა უგემურს ა, მეტად მ ქისსა,   903   მიხვდა რას მე ქვეყანა სა უგემურს ა, მეტად მ ქისსა,
928   თვე   ერთ   კაცსა   ვერა   ნახავს,   ვერას   შვილსა   ადამისსა ,     904   თვე   ერთ   კაცსა   ვერა   ნახავს,   ვერას   შვილსა   ადამისსა ;
929   იგი   ჭირი   არ   უნახავს   არ   რამინს   და   არცა   ვისსა,     905   იგი   ჭირი   არ   უნახავს   არ   რამინს   და   არცა   ვისსა,
930   დღე   და   ღამე   იგონებდ ის   საყვარელსა   მასვე   მისსა.   906   დღე   და   ღამე   იგონებდ   საყვარელსა   მასვე   მისსა.
931     907  
932   მას   მიხვდა  
რი   სადგურად   მაღლისა   მთისა   დიდისა,
  908   მას   მიხვდა  
რი   სადგურად   მაღლისა   მთისა   დიდისა,
933   გამოჩნდა   მუნით   მინდორი,   სავალი   დღისა   შვიდისა .   909   გამოჩნდა   მუნით   მინდორი,   სავალი   დღისა   შვიდისა ;
934   მის მთისა  ძირსა წყალ ი დის, არა დ სანდომი  ხიდისა,   910   მის მთისა  ძირსა წყალ ი დის, არა დ სანდომი  ხიდისა,
935   ორგნითვე ტ ყესა შეეკრ ა ნაპირი წ ყლისა კიდი სა.   911   ორგნითვე ტ ყესა შეეკრ ა ნაპირი წ ყლისა კიდი სა.
936     912  
937   ზედ წაადგა , შეექცევი ს, დროთა,  დღეთა ანგა რიშობს;   913   ზედ წაადგა , შეექცევი ს, დროთა,  დღეთა ანგა რიშობს;
938   თვენი   ესხნეს   ორანიღა,   ამად   სულთქვამს,    
იშობს;
  914   თვენი   ესხნეს   ორანიღა,   ამად   სულთქვამს,     იშობს;
939   ვა   თუ   საქმე   გამიმჟღავნ დეს!     კვლა   ამისთვის   გულ
მოშიშობს,  
  915   ვა  
თუ   საქმე   გამიმჟღავნ დეს!     კვლა   ამისთვის   გულ - მოშიშობს,  
940  
ავსა   კარგად   ვერვინ   შესცვლის,   თავსა   ახლად   ვერვინ   იშობს“.
  916   ავსა   კარგად   ვერვინ   შესცვლის,   თავსა   ახლად   ვერვინ   იშობს“.
941     917  
942   საგონებელი   შეექმნა,   დადგა   საქმისა   მრჩეველად ,   918   საგონებელი   შეექმნა,   დადგა   საქმისა   მრჩეველად .
943   თქვა: „თუ  დავბრუნდე,  ეზომი ხან ი რად დავყ ავ მე ველა დ?   919   თქვა: „თუ  დავბრუნდე,  ეზომი ხან ი რად დავყ ავ მე ველა დ?
944   ჩემსა   რა   ვჰკადრო   მნათობსა,   ვიყავ   რად   დღეთა   მლეველად ;   920   ჩემსა   რა   ვჰკადრო   მნათობსა,   ვიყავ   რად   დღეთა   მლეველად ,
945   მისი   ვერა   ვცნა   ჭორადცა,   ვარ   ვისთა   გზათა   მკვლეველად ?
  921   მისი   ვერა   ვცნა   ჭორადცა,   ვარ   ვისთა   გზათა   მკვლეველად ?
946     922  
947  
თუ   არ   დავბრუნდე,   საძებრად   დავყვნე   სხვანიცა   ხანანი,
  923   თუ   არ   დავბრუნდე,   საძებრად   დავყვნე   სხვანიცა   ხანანი,
948   რომელსა ვე ძებ, ვერა  ვცნნე ამბა ვნი მე მის თანანი,   924   რომელსა ვე ძებ, ვერა  ვცნნე ამბა ვნი მე მის თანანი,
949   დრო გარდაუ წყდეს შერმ ადინს, მიხ ვდენ ღაწვი სა ბანანი,   925   დრო გარდაუ წყდეს შერმ ადინს, მიხ ვდენ ღაწვი სა ბანანი,
950   მივიდეს,   ჰკადრნეს   მეფესა   საქმენი   დასაგვანან ,   926   მივიდეს,   ჰკადრნეს   მეფესა   საქმენი   დასაგვანან !“
951     927  
952  
უამბოს   ჩემი   სიკვდილი,   თვით   ჩემგან   დავედრებულ ,
  928   უამბოს   ჩემი   სიკვდილი,   თვით   ჩემგან   დავედრებულ ;
953   მათ   შექმნან   გლოვა-ტირი ლი,   ქმნან   საქმე   გამწარებულ ,   929   მათ   შექმნან   გლოვა-ტირი ლი,   ქმნან   საქმე   გამწარებულ ;
954   მერმე   მივიდე   ცოც
ხალი   მე,   სხვაგან   სადმე   რებული!“
  930   მერმე   მივიდე   ცოც ხალი   მე,   სხვაგან   სადმე   რებული!“
955   ამას   იგონებს   ტირილით   გონება
შეიწრებული .
  931   ამას   იგონებს   ტირილით   გონება - შეიწრებული .
956     932  
957   იტყვის:   „ღმერთო,   სამართალნი   შენნი   ჩემთვის   რად   ამრუდენ ?   933   იტყვის:   „ღმერთო,   სამართალნი   შენნი   ჩემთვის   რად   ამრუდენ ,
958   მე   ეზომნი   სიარულნი   კიდე   რად,   გლახ,   გამიცუდენ ?   934   მე   ეზომნი   სიარულნი   კიდე   რად,   გლახ,   გამიცუდენ ,
959   გულით   ჩემით   სიხარულნი   აჰფხვრენ,   ჭირნი   დააბუდენ ;   935   გულით   ჩემით   სიხარულნი   აჰფხვრენ,   ჭირნი   დააბუდენ ?
960   დღეთა ჩემთ ა ცრემლნი  ჩემნი ვერა ოდეს დავიყ უდენ“.   936   დღეთა ჩემთ ა ცრემლნი  ჩემნი ვერა ოდეს დავიყ უდენ“.
961     937  
962   კვლაცა იტყ ვის: „დათმ ობა სჯობს“ , და თავსა ვე ეუბნები ს:   938   კვლაცა იტყ ვის: „დათმ ობა სჯობს“ , და თავსა ვე ეუბნები ს:
963   დღეთა   მეტად   ნუ   მოჰკვდები,   გული   ჩემი   ნუ   დადნების,   939   დღეთა   მეტად   ნუ   მოჰკვდები,   გული   ჩემი   ნუ   დადნების,
964   უღმრთოდ ვე რას ვერ მო ვაწევ, ცრე მლი ცუდად  მედინების,   940   უღმრთოდ ვე რას ვერ მო ვაწევ, ცრე მლი ცუდად  მედინების,
965   განგებასა   ვერვინ   შესცვლის,   არ
საქმნელი   არ   იქმნების
.
  941   განგებასა   ვერვინ   შესცვლის,   არ - საქმნელი   არ   იქმნების .
966     942  
967  
ყოვლნი   არსნი   ცათქვეშეთნ   ერთობ   სრულად   მომივლიან,
  943   ყოვლნი   არსნი   ცათ   ქვეშეთნი   ერთობ   სრულად   მომივლიან,
968   მაგრა საქმ ე მის კაცი სა ვერასად ა შემიგნია ნ;   944   მაგრა საქმ ე მის კაცი სა ვერა სა და შემიგნი ან;
969   უღონიოდ   მართალ   იყვნეს,   რომელთაცა   ქაჯად   თქვიან .   945   უღონიოდ   მართალ   იყვნეს,   რომელთაცა   ქაჯად   თქვიან ,
970   აწ   ტირილი   არას   მარგებს,   ცუდად   ცრემლნი   რასა   მდიან ?   946   აწ   ტირილი   არას   მარგებს,   ცუდად   ცრემლნი   რასა   მდიან !
971     947  
972   მთით   ჩამოვიდა   ავთანდილ,   გავლ ნა   წყალი   და   ტყენია ,   948   მთით   ჩამოვიდა   ავთანდილ,   გავლ   წყალი   და   ტყენია ;
973   მინდორს   აცორვებს   ტაიჭსა,   შეჟღრენით   მონაწყენია .   949   მინდორს   აცორვებს   ტაიჭსა,   შეჟღრენით   მონაწყენია :
974   გასცუდებოდ ეს მკლავნი  და მისნი  სიამაყენია ,   950   გასცუდებოდ ეს მკლავნი  და მისნი  სიამაყენია ,
975   ბროლისა ვე ლსა სტურფო ბდეს გიშრი სა მუნ საყ ენია.   951   ბროლისა ვე ლსა სტურფო ბდეს გიშრი სა მუნ საყ ენია.
976     952  
977   მობრუნ ება   დააპირა,   სულთქვნა,   მერმე   ივაგლახა,   953   მობრუნ
ება   დააპირა,   სულთქვნა,   მერმე   ივაგლახა,
978   მას მინდორ სა დაემართ ა, გზა თვა ლითა გამოს ახა;   954   მას მინდორ სა დაემართ ა, გზა თვა ლითა გამოს ახა;
979   თვესა ერთს ა სულიერი  კაცი არსად  არ ენახა,   955   თვესა ერთს ა სულიერი  კაცი არსად  არ ენახა,
980   მხეცნი იყვ ნეს საშინე ლნი, მაგრა  არა შეუზა ხა.   956   მხეცნი იყვ ნეს საშინე ლნი, მაგრა  არა შეუზა ხა.
981     957  
982   თუცა   მხეც
ქმნილი   ავთანდილ   გულ
ამოსკვნით   და   კვნესით-ა,
  958   თუცა   მხეც - ქმნილი   ავთანდილ   გულ - ამოსკვნით   და   კვნესით-ა,
983   ეგრეცა ჭამ ა მოუნდის  ადამის ტომ თა წესითა,   959   ეგრეცა ჭამ ა მოუნდის  ადამის ტომ თა წესითა,
984   ისრითა   მოკლ   ნადირი,   როსტომის   მკლავ
უგრძესითა,
  960   ისრითა   მოკლ ის   ნადირი,   როსტომის   მკლავ - უგრძესითა,
985   შამბისა პი რსა გარდახ და, ცეცხლი  დააგზო კვ ესითა.   961   შამბისა პი რსა გარდახ და, ცეცხლი  დააგზო კვ ესითა.
986     962  
987   ცხენსა   მისცა   საძოვარი,   ვირე  
წვადი   შეიწოდეს;
  963   ცხენსა   მისცა   საძოვარი,   ვირე   წვადი   შეიწოდეს;
988   ექვსნი რამ ე ცხენოსან ნი, ნახა,  მისკენ მოვ იდოდეს;   964   ექვსნი რამ ე ცხენოსან ნი, ნახა,  მისკენ მოვ იდოდეს;
989   თქვა ,   თუ:   „ჰგვანან   მეკობრეთა,   თვარა   კარგი   რამც   იცოდეს!   965   თქვა  
თუ:   „ჰგვანან   მეკობრეთა,   თვარა   კარგი   რამც   იცოდეს!
990   აქა   კაცი   ხორციელი   კვლა   ყოფილა   არაოდეს .   966   აქა   კაცი   ხორციელი   კვლა   ყოფილა   არაოდეს
.
991     967  
992   ხელთა   ჰქონდა   ისარ- მშვილდ
ი,   მათკე  
მივა   მხიარული.
  968   ხელთა   ჰქონდა  
მშვილდ -ისარ ი,   მათკე   მივა   მხიარული.
993   ორთა   კაცთა   წვეროსანთა   ყმა   მოჰყვანდა   უწვერული ,   969   ორთა   კაცთა   წვეროსანთა   ყმა   მოჰყვანდა   უწვერული ;
994   თავსა   იყო   დაკოდილი,   შეებნიდა   სისხლსა   გული ,   970   თავსა   იყო   დაკოდილი,   შეებნიდა   სისხლსა   გული ;
995   ტიროდეს და  იჭირვოდეს , ცოტა ედგ ა მას, გლა ხ, სული.   971   ტიროდეს და  იჭირვოდეს , ცოტა ედგ ა მას, გლა ხ, სული.
996     972  
997   უყივლა ,   თუ:   „ძმანო,   ვინ   ხართ?   მეკობრეთა   დაგამსგავს ენ!“   973   უყივლა  
თუ:   „ძმანო,   ვინ   ხართ?   მეკობრეთა   დაგამსგავს ენ!“
998   მათ   მიუგეს:   „დაგვიწყნა რდი,   გვიშველე   რა,   ცეცხლნი   ავსენ ,   974   მათ   მიუგეს:   „დაგვიწყნა რდი,   გვიშველე   რა,   ცეცხლნი   ავსენ ;
999   ვერა გვარგ ო, მოგვიმა ტენ, ჭირნი  ჭირთა მოგ ვისავსენ, LF   975   ვერა გვარგ ო, მოგვიმა ტენ, ჭირნი  ჭირთა მოგ ვისავსენ, LF
1000   სატირელნი   მოგვიტირენ ,   ღაწვნი   შენცა   დაიმხავსენ !
  976   სატირელნი   მოგვიტირენ ,   ღაწვნი   შენცა   დაიმხავსენ
.
1001     977  
1002   ავთანდილ   მიდგა,   ეუბნა   მათ   კაცთა   გულ
მდუღარეთა;
  978   ავთანდილ   მიდგა,   ეუბნა   მათ   კაცთა   გულ - მდუღარეთა;
1003   მათ უთხრეს  მათი ამბა ვი ტირილით  მოუბარეთა :   979   მათ უთხრეს  მათი ამბა ვი ტირილით  მოუბარეთა :
1004   ჩვენ   ვართო   ძმანი   სამნივე,     მით   ვიდენთ   ცრემლთა   მწარეთა,     980   ჩვენ   ვართო   ძმანი   სამნივე,  
მით   ვიდენთ   ცრემლთა   მწარეთა,
1005   დია   გვაქვს   ციხე-ქალაქ   ხატაეთს   არე
მარეთა.
  981   დია   გვაქვს   ციხე-ქალაქ   ხატაეთს   არე - მარეთა.
1006     982  
1007  
კარგი   გვესმა   სანადირო,   ნადირობას   წამოვედით ,
  983   კარგი   გვესმა   სანადირო,   ნადირობას   წამოვედით ;
1008   გვყვეს   ლაშქარნი   უთვალავნი,   წყლისა   პირსა   გარდავხედი ,   984   გვყვეს   ლაშქარნი   უთვალავნი,   წყლისა   პირსა   გარდავხედი ;
1009   სანადირო მ ოგვეწონა,  თვესა ერთს ა არ წავედ ით,   985   სანადირო მ ოგვეწონა,  თვესა ერთს ა არ წავედ ით,
1010   ვხოც დი   მხეც სა   უზომოსა   მინდორით   და   მთით   და   ქედით.   986   ვხოც   მხეც   უზომოსა   მინდორით   და   მთით   და   ქედით.
1011     987  
1012  
ჩვენ ,   სამთა   ძმათა ,   ჩვენ   თანა   მესროლნი   დავაწბილენ ით ,
  988   ჩვენ  
სამთა   ძმათა  
ჩვენთანა   მესროლნი   დავაწბილენ ით ;
1013   მით   ერთმანერთს   სამნივე   ჩვენ   კიდე   დავეცილენი :   989   მით   ერთმანერთს   სამნივე   ჩვენ   კიდე   დავეცილენი ;
1014   «მე   უკეთ   მოვჰკლავ,   მე   გჯობო»,   სიტყვანი   ვავაქილენი ,   990   «მე   უკეთ   მოვჰკლავ,   მე   გჯობო»,   სიტყვანი   ვავაქილენი ;
1015   ვერ   გავაჩინეთ   მართალი,   ვისარჩლეთ ,   ვითაკილენი თ.   991   ვერ   გავაჩინეთ   მართალი,   ვისარჩლეთ  
ვითაკილენი თ.
1016     992  
1017  
დღეს   ავ ყარენით   ლაშქარნი,   სავსენი   ირმის   ტყავითა,
  993   დღეს   ავ
ყარენით   ლაშქარნი,   სავსენი   ირმის   ტყავითა,
1018   ვთქვით:   «გავაჩინოთ   მართალი,   ვინ   სჯობთ   თავისა   მკლავითა,   994   ვთქვით:   «გავაჩინოთ   მართალი,   ვინ  
სჯობთ   თავისა   მკლავითა,
1019   თავსა   ვე
ლნეთ   მარტონი,   დავდგეთ   მართ   ოდენ   თავითა,
  995   თავსა   ვე
ლნეთ   მარტონი,   დავდგეთ   მართ   ოდენ   თავითა,
1020   თვითდანახუ ლსა   მოვჰკლვიდე თ,   ნუ   სრ
ით   დამნახავით ! »
  996   თვით   დანახულსა   მოვჰკლვიდე თ,   ნუ   სრ ით   დამნახავით
» .
1021     997  
1022  
ჩვენ   ვიახლენით   სამთავე   სამნივე   მეაბჯრენია ,
  998   ჩვენ   ვიახლენით   სამთავე   სამნივე   მეაბჯრენია ,
1023   ლაშქართა   წას
 
უბრძანეთ,   მით   არას   მოაზრენია ,
  999   ლაშქართა   წას
  უბრძანეთ,   მით   არას   მოაზრენია ;
1024   მოვინადირე თ მინდორი,  ისი ტყენი  და ღრენია ,   1000   მოვინადირე თ მინდორი,  ისი ტყენი  და ღრენია ,
1025   დავხოცეთ   მხეცი,   მფრინველი  
ცა   ზე   გარდაგვფრე ნია.
  1001   დავხოცეთ   მხეცი,   მფრინველი ,   ცა   ზე   გარდაგვფრე ნია.
1026     1002  
1027  
ანაზდა   მოყმე   გამოჩნდა   კუშტი,   პირ
გამქუშავია ,
  1003   ანაზდა   მოყმე   გამოჩნდა   კუშტი,   პირ - გამქუშავია ;
1028   ზედა ჯდა შ ავსა ტაიჭს ა, – მერან ი რამე შავ ია, –   1004   ზედა ჯდა შ ავსა ტაიჭს ა, – მერან ი რამე შავ ია,–
1029   თავსა   და   ტანსა   ემოსა   გარე
თმა   ვეფხის   ტყავია,
  1005   თავსა   და   ტანსა   ემოსა   გარე - თმა   ვეფხის   ტყავია,
1030   ჯერთ მისი  მსგავსი შვ ენება კაცთ აგან უნახა ვია.   1006   ჯერთ მისი  მსგავსი შვ ენება კაცთ აგან უნახა ვია.
1031     1007  
1032  
უჭვრიტეთ,   მისთა   ელვათა   შუქნი   ძლივ   გავიცადენი ,
  1008   “ვ უჭვრიტეთ,   მისთა   ელვათა   შუქნი   ძლივ   გავიცადენი ;
1033   ვთქვით ,   თუ:   «მზეაო   ქვეყ ნად,   ნუ   ვეუბნებით   ცად   ენით!»   1009   ვთქვით  
თუ:   «მზეაო   ქვეყ
ნად,   ნუ   ვეუბნებით   ცად   ენით!»
1034   მისი მოგვი ნდა შეპყრო ბა, ვჰკადრ ეთ და შევე ცადენით,   1010   მისი მოგვი ნდა შეპყრო ბა, ვჰკადრ ეთ და შევე ცადენით,
1035   ასრე სულთქ მით და ვაე ბით მით ვა რთ, ცრემლი საცა დენით .   1011   ასრე სულთქ მით და ვაე ბით მით ვა რთ, ცრემლი საცა დენით .
1036     1012  
1037  
მე ,   უხუცესმან ,   უმცროსთა   კაცი   დავსთხოვე   ქენებით;
  1013   მე  
უხუცესმან  
უმცროსთა   კაცი   დავსთხოვე   ქენებით;
1038   ჩემმან   შე
დეგმან   ტაიჭი   მისი   მით   აქო   ხსენებით;
  1014   ჩემმან   შე დეგმან   ტაიჭი   მისი   მით   აქო   ხსენებით;
1039   ამან   მართ   ოდენ   მორევნა   გვითხრა,  
უალ ეთ   ჩვენ   ნებით,
  1015   ამან   მართ   ოდენ   მორევნა   გვითხრა,   უალ
ეთ   ჩვენ   ნებით,
1040   მივმართეთ,  იგი აგრევ ე წყნარად  მივა და შვ ენებით.   1016   მივმართეთ,  იგი აგრევ ე წყნარად  მივა და შვ ენებით.
1041     1017  
1042  
ბროლმან,   ლალსა   გარეულმან,   ვარდნი   თხელნი   ანატიფნა ,
  1018   ბროლმან,   ლალსა   გარეულმან,   ვარდნი   თხელნი   ანატიფნა ;
1043   იგი   ტკბილნი   გონებანი   ჩვენთვის   მეტად   გაა
ყიფნა :
  1019   იგი   ტკბილნი   გონებანი   ჩვენთვის   მეტად   გაა ყიფნა ;
1044   არ აგვიხვნ ა, არცა და გვსხნა, ყო ლა არად ამ ოგვკრიფნა,   1020   არ აგვიხვნ ა, არცა და გვსხნა, ყო ლა არად ამ ოგვკრიფნა,
1045   მისნი მკვა ხედ მოუბარ ნი მათრახი თა შეგვამწ იფნა!   1021   მისნი მკვა ხედ მოუბარ ნი მათრახი თა შეგვამწ იფნა!
1046     1022  
1047  
უმცროსსა   ძმასა   მივეცით,   უფროს ნი   დავეზიდენი თ;
  1023   უმცროსსა   ძმასა   მივეცით,   უფროს სა   დავეზიდენი თ;
1048   ხელი   მოჰკიდა,   «დადეგო
» ,   ესეცა   ჰკადრა   კიდ   ენით;
  1024   ხელი   მოჰკიდა,   «დადეგო ! »  
ესეცა   ჰკადრა   კიდ   ენით;
1049   მან ხრმალს ა ხელი არ  მიჰყო, ჩვე ნ ამად დავ ერიდენით, LF   1025   მან ხრმალს ა ხელი არ  მიჰყო, ჩვე ნ ამად დავ ერიდენით, LF
1050   თავსა გარდ აჰკრა მათრ ახი, ვნახე თ სისხლისა  კი დენით.   1026   თავსა გარდ აჰკრა მათრ ახი, ვნახე თ სისხლისა  კი დენით.
1051     1027  
1052  
მით   ერთითა   მათრახითა   თავი   ასრე   გარდაჰფრიწ ა,
  1028   მით   ერთითა   მათრახითა   თავი   ასრე   გარდაჰფრიწ ა,
1053   ვითა მკვდა რი უსულოქმ ნა, ვითა მ იწა დაამიწ ა,   1029