| შკ.თგნე. | „არა არს თქუენდა ცნობაჲ წელთა [და] ჟამთაჲ. |
| შტ.მოქც | მას ჟამსა მე [და] ასული ჩემი ღირს ვიქმნენით საპკურებელსა და განსაწმედელსა ცოდვათასა, |
| შტ.მოქც | ვ~. და მეფობდა არს(ოკ) [და] ქალაქსა ზღუდენი მოაქმნნა. |
| შტ.სიტ.იპ | ანუ შჯულისაგან თანამდ[ებ] რაჲ-მე არსა სიკუდილისა? [და] თჳთ იტყჳს, ვითარმედ: „აღსრულებად მოვედ მე შჯულისა“. |
| მცხ.ისო | [და] ვერ შეუძლეს ძეთა მანასესთა მოსრვად ამის ქალაქებისა. და იწყო ქანანელმან დაშენებად ქუეყანასა მას. |
| ბალ.ვრც | [და] დაამძიმა ჴელი მისი მათ ზედა, ვიდრემდის განმარტა ჴელი მისი მათ ზედა გუემითა და ტანჯვითა, და აკუეთნა მათ კაცნი უგუნურნი. |
| ბალ.ვრც | [და] კურთხეულ არს და დიდებულ, და უფროჲსად ამაღლებულ სახელი სამებისა წმიდისაჲ უკუნისამდე. |
| ბალ.ვრც | და მაშინ მივიდა [და] დაეშენა [მუნ] ადგილსა მას. |
| ბალ.ვრც | [და] აღიღო მათგან საქმე მძლავრობისაჲ მეფობრივი და (ყლ~დ) მძიმე და შიში უჯერ[ოჲ] [...]ა[.]ისაჲ გამოიღო გულთა მათთაგან. |
