ლემა: [ზედა] - ლექსემა: [ზედაც] - მეტყველების ნაწილი: [ზმნიზედა]

ლემა: ზედა ლემები

წიგნი	ფრაზა
კლარჯ.	ეგრჱთვე რაჟამს ამაღლდა ზედაც, დააჯერა ანგელოზთა, რამეთუ სამართლივ განიძო საყუარელი ისრაჱლი, ამისთჳს უჩუენა სამოსელი თჳსი, შეღებული სისხლითა,
რაბლე2	დაღათუმცა, ვინადგანვე მამონა ზედაც არა უყურებარებს ამიანურსა ჩემსა და ერთსა ბისტსაც არა იმეტებარებს, მეცა ძნელადრე და ღაფლად განვიკითხავრე ყოველთა გლახაკთა და ალქატთა, ვინაცავინა კარ-კარ დავალის ფაფანურისა მოშოებად.
რაბლე	‒ პირდაქცეულმა მიყოს პირი, თუ კოკა არ იყოს ჭეშმარიტი, ზედაც შეჰხმობია, ვინცა ტყუილი წართქვას, ლუსკუმისა მადლმა, po cab de bious, das dich gots leiden shend, pote de Ghristo,
რაბლე	ვინემ იმათი კუჭ-ნაწლავი საზრდელსა შეირგებდა და მოინელებდა, ისინი მრავლისმრავალ გასართველ ნაკვთსა ხაზავდნენ და ზედაც ვარსკვლავთმრიცხველობისა კანონთ შეისწავლიდნენ.
რაბლე	ბევრი სდიეს თუ ცოტა, ბოლოს დაეწივნენ და რატო სამოცი ცალი ნაზუქი მაინც არ გაამეტებინეს, დაღათუმცა, უფულოდ არ წაურთმევიათ, ჩვეულებრივ ფასად უანგარიშეს, ზედაც ცოტაოდენი კაკალი და სამი გოდორი თეთრი ყურძენი გაიღეს.
რაბლე	თავსა არ ვესხმი, ოღონდ ზედაც არ გადავიტარებ;