ლემა: [იგი] - ლექსემა: [მათაცა] - მეტყველების ნაწილი: [სახელი]
| წიგნი | ფრაზა |
|---|---|
| სინ.მრვლთ | ტკბილ არს და სიხარულ მათაცა, რომელნი მწუხარებისაგან მოიქციან ნუგეშინის-ცემად; |
| სინ.მრვლთ | მიიწია მათაცა მადლი ესე, ხოლო აქა გარდამრედ მიიღეს სულისაგან წმიდისა, არამედ აქა ყოვლად სრულიად ნათელ-იღეს. |
| შტ.ქქ | მიუგო მერმეცა და თქუა: „აჰა მე კეთილ, დის-წულაკო ჩემო, და შუენიერ“, რამეთუ ყოველთა მე საყუარელ და მათაცა, რომელთა არა გიციან შენ. |