ლემა: [იგი] - ლექსემა: [მათკე] - მეტყველების ნაწილი: [სახელი]

ლემა: იგი ლემები

წიგნი	ფრაზა
რუსთ.	ხელთა ჰქონდა ისარ-მშვილდი‚ მათკე მივა მხიარული. ორთა კაცთა წვეროსანთა ყმა მოჰყვანდა უწვერული‚ თავსა იყო დაკოდილი‚ შეებნიდა სისხლსა გული‚ ტიროდეს და იჭირვოდეს‚ ცოტა ედგა მას‚ გლახ‚ სული.
რუსთ.	სიხარულმან ამაჩქარა‚ ამათრთოლა‚ და-ცა-მლეწა‚ იგი ვარდი შემიყვარდა‚ რომე თოვლსა არ ეხეწა; დავაპირე შეტევება‚ ვთქვი: «წავიდე მათკე მე‚ წა-‚ ჩემსა შავსა სულიერი რამცა ვითა გარდეხვეწა!»