ლემა: [მეფე] - ლექსემა: [მეფეთაჲ] - მეტყველების ნაწილი: [სახელი]

ლემა: მეფე ლემები

წიგნი	ფრაზა
კლარჯ.	ჯუარი სიქადული არს მეფეთაჲ და ძლიერებაჲ მფლობელთაჲ.
შკ.თგნე.	ეწოდა მას სახელი მეფჱ არა თუ ამისთჳს, რამეთუ ჰმოსიეს მას შემკულებაჲ მეფეთაჲ, გჳრგჳნი გინა სხუაჲ რაჲმე ესევითარი და მითმცა მოესწავა მეფობაჲ მისი,
შტ.ეპ.კვიპ	რამეთუ ესე არს მეფეთაჲ საკჳრველი თუალი და შუენიერი და საწადელი ხილვითა.
შტ.კრ.უთ.	და მეფეთაჲ წიგნი, რამეთუ ორკეც არს ნონ; მე-გ~ და მე-დ~ მეფეთაჲ, რამეთუ ორკეც არს ფჱ.
შტ.კრ.უთ.	ბ~; ი~გ – დისმოელ, რომელ არს მეფეთაჲ ა~; ი~დ – დი დ~თ უდისმოელ, რომელ არს მეფეთაჲ ბ~; ი~ე – დმალაქიმ, რომელ არს მეფეთაჲ გ~;
შტ.კრ.უთ.	ი~ვ – დმალაქიმ, რომელ არს მეფეთაჲ დ~; ი~ზ – დმასალოთ, რომელ არს იგავთაჲ; ი~ჱ – ტკუელჱთ, რომელ არს ეკლესიასტჱ; ი~თ – სირამ, რომელ არს ქებაჲ ქებათაჲ;
შტ.მოქც	მაშინ იყო შფოთი დიდი მცხეთას შინა მეფეთაჲ და მთავართაჲ და ყოვლისა ერისაჲ.
შტ.მოქც	რომელი იყო საჯდომელი დიდთა მეფეთაჲ, ვაჭრობად და ლოცვად არმაზ ღმრთისა მათისა.
შტ.მოქც	და ვხედევდი საკჳრველებათა და საშინელსა, რომელი თქუმად ენითა ვერ ეგების, ვითარ-იგი იყო ზარის აღსაჴდელი შიშით და ძრწოლით მეფეთაჲ მათ და ყოვლისა ერისაჲ.
შტ.ფსალ	აღიარებდა და ჰრწმენა მხოლოჲ ღმერთი და სანატრელი მხოლოჲ მეფჱ მეფეთაჲ.
მცხ.გამოც	და მეექუსემან დასთხია მდინარესა ზედა დიდსა ევფრატსა, და განჴმა წყალი მისი, რაჲთა განემზადოს გზაჲ მეფეთაჲ მათ, აღმოსავალით მზისაჲთ მომავალთაჲ.
მცხ.გამოც	და დედაკაცი იგი, რომელ იხილე, არს ქალაქი იგი დიდი, რომელსა აქუს მეფობაჲ მეფეთაჲ ქუეყანასა ზედა.
მცხ.დან	შენ, მეფე, მეფეჲ მეფეთაჲ, რომელსა ღმერთმან ცისამან მეფობაჲ ძლიერი და მტკიცე და პატიოსანი მოგცა შენ.
ცხო.იოვ.ურ	და რაჟამს ითხოვის მისგან საჴმარი მეფეთაჲ, ყოველივე პოჲს მის თანა.
ბალ.ვრც	64. და წარიღო იოდასაფ გუამი მისი და დადვა გუამთა თანა მორწმუნეთასა არა დიდებით, ვითარცა მეფეთაჲ, არამედ ლიტონად, ვითარცა სხუათა კაცთაჲ.
ბალ.ვრც	ვითარ-იგი ჯერ-არნ მეფეთაჲ, რომელთა აქუნ სიყუარული ერისა თჳსისაჲ.