ლემა: [მეფე] - ლექსემა: [მეფეცა] - მეტყველების ნაწილი: [სახელი]

ლემა: მეფე ლემები

წიგნი	ფრაზა
შტ.მოქც	მაშინ ევედრნეს დედასა ჩემსა ნინოს ნანა დედოფალი; და მეფეცა იხილვიდა მცირე-მცირედ საქმესა მას
მცხ.მეფ2	და ვითარცა ამას იტყოდა ოდენ, მო-ხოლო-ვიდეს ძენი მეფისანი და ჴმითა დიდითა ტიროდეს და შევიდეს წინაშე მეფისა. და თავადი მეფეცა ტიროდა და ატირებდა ყოველსა ერსა ფრიად.
რუსთ.	უსენ მივიდა, ხელმწიფე დახვდა ნადიმად მჯდომელი, უსენ – არიფი მეფისა, მეფეცა – მისი მნდომელი, წინა მიისვა, შეიძღვნა, ძღვენი მიართვა რომელი. აწ ნახო მთრვალი ვაჭარი, ცქაფი, უწრფელი, მსწრომელი.
რუსთ.	თუ მეფეცა გაგიშვებდეს‚ თვით ლაშქარნი რად მოღორდენ? რად გაგიშვან‚ რად დაღორდენ‚ ანუ მზესა რად მოშორდენ? შენ წახვიდე‚ მტერნი ჩვენნი დაგვთამამდენ‚ გაგვისწორდენ. ეგე ასრე არ იქმნების‚ ვითა ჩიტნი არ გაქორდენ“.