ლემა: [მეფე] - ლექსემა: [მეფისამან] - მეტყველების ნაწილი: [სახელი]

ლემა: მეფე ლემები

წიგნი	ფრაზა
ბალ.B	და ჰრქუა მას იოდასაფ, ძემან მეფისამან: და აღარავინ იპოვების მათგანი ქუეყანასა ამას ჩუენსა? ხოლო მან ჰრქუა: არა.
ბალ.B	ხოლო ძემან მეფისამან, ვითარცა ჯერ-არს, პატივითა მოიკითხა იგი და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა განვიდეს მისგან.
ბალ.B	მიუგო ძემან მეფისამან, ამისთჳს ვყავ, რამეთუ მაქუს შენგან თხრობაჲ სარგებელისაჲ.
ბალ.B	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ღმერთსა, რაჲთა რომელი ჩემ თანა დასთესო, აღმოსცენდეს კეთილად და გამოიღოს ნაყოფი.
ბალ.B	15. და ჰრქუა ძემან მეფისამან: განაცხოველე მაგით სული ჩემი.
ბალ.B	ჰრქუა ძემან მეფისამან: მაუწყე შეტყუებაჲცა მაგისი წმიდაო.
ბალ.B	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა უწყებულსა ჭეშმარიტ მყოფ.
ბალ.B	ჰრქუა ძემან მეფისამან: განმიმარტე ეგეცა.
ბალ.B	ხოლო ძემან მეფისამან იდუმალ ჰრქუა ნაქორს: უწყი მე შენი საქმე, რამეთუ ნაქორ ხარ შენ, ხოლო გიხაროდენ, რამეთუ დღეს კეთილად იღუაწე ღმრთის მსახურებისათჳს;
ბალ.B	და ნებ[ა]-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და წარვიდა ნაქორ სარწმუნოებითა სავსე.
ბალ.B	64. ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, დაჰფლა გუამი მისი, ვითარცა კაცთა ლიტონთაჲ.
ბალ.C	და ჰრქუა მას იოდასაფ, ძემან მეფისამან: და არღარავინ იპოვების მათგანი ქუეყანასა ამას ჩუენსა? ხოლო მან ჰრქუა: არა.
ბალ.C	ხოლო ძემან მეფისამან, ვითარცა ჯერ-არს, პატივითა მოიკითხა იგი და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა განვიდეს მისგან.
ბალ.C	მიუგო ძემან მეფისამან, ამისთჳს ვყავ, რამეთუ მაქუს შენგან თხრობაჲ სარგებელისაჲ.
ბალ.C	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ღმერთსა, რაჲთა რომელი ჩემ თანა დასთესო, აღმოსცენდეს კეთილად და გამოიღოს ნაყოფი.
ბალ.C	15. და ჰრქუა ძემან მეფისამან: განაცხოველე მაგით სული ჩემი.
ბალ.C	ჰრქუა ძემან მეფისამან: მაუწყე შეტყუებაჲცა მაგისი წმიდაო.
ბალ.C	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა უწყებულსა ჭეშმარიტ მყოფ.
ბალ.C	ჰრქუა ძემან მეფისამან: განმიმარტე ეგეცა.
ბალ.C	ხოლო ძემან მეფისამან იდუმალ ჰრქუა ნაქორს: უწყი მე შენი საქმე, რამეთუ ნაქორ ხარ შენ, ხოლო გიხაროდენ, რამეთუ დღეს კეთილად იღუაწე ღმრთის მსახურებისათჳს;
ბალ.C	და ნებ[ა]-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და წარვიდა ნაქორ სარწმუნოებითა სავსე.
ბალ.C	64. ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, დაჰფლა გუამი მისი, ვითარცა კაცთა ლიტონთაჲ.
ბალ.D	და ჰრქუა მას იოდასაფ, ძემან მეფისამან: და აღარავინ იპოვების მათგანი ქუეყანასა ამას ჩუენსა?
ბალ.D	ხოლო ძემან მეფისამან, ვითარცა ჯერ-არს, პატივითა მოიკითხა იგი და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა განვიდეს მისგან.
ბალ.D	მიუგო ძემან მეფისამან, ამისთჳს ვყავ, რამეთუ მაქუს შენგან თხრობაჲ სარგებელისაჲ.
ბალ.D	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ღმერთსა, რაჲთა რომელი ჩემ თანა დასთესო, აღმოსცენდეს კეთილად და გამოიღოს ნაყოფი.
ბალ.D	15. და ჰრქუა ძემან მეფისამან: განაცხოველე მაგით სული ჩემი.
ბალ.D	ჰრქუა ძემან მეფისამან: მაუწყე შეტყუებაჲცა მაგისი, წმიდაო.
ბალ.D	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა უწყებულსა ჭეშმარიტ ჰყოფ.
ბალ.D	ჰრქუა ძემან მეფისამან: განმიმარტე ეგეცა.
ბალ.D	ხოლო ძემან მეფისამან იდუმალ ჰრქუა ნაქორს: უწყი მე შენი საქმე, რამეთუ ნაქორ ხარ შენ, ხოლო გიხაროდენ, რამეთუ დღეს კეთილად იღუაწე ღმრთის მსახურებისათჳს;
ბალ.D	და ნებ[ა]-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და წარვიდა ნაქორ სარწმუნოებითა სავსე.
ბალ.D	64. ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, დაჰფლა გუამი მისი, ვითარცა კაცთა ლიტონთაჲ.
ბალ.E	და ჰრქუა მას იოდასაფ, ძემან მეფისამან: და არღარავინ იპოვების მათგანი ქუეყანასა ამას ჩუენსა?
ბალ.E	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ღმერთსა, რაჲთა რომელი ჩემ თანა დასთესო, აღმოსცენდეს კეთილად და გამოიღოს ნაყოფი.
ბალ.E	15. და ჰრქუა ძემან მეფისამან: განაცხოველე მაგით სული ჩემი.
ბალ.E	ჰრქუა ძემან მეფისამან: მაუწყე შეტყუებაჲცა მაგისი, წმიდაო.
ბალ.E	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა უწყებულსა ჭეშმარიტ ყოფ.
ბალ.E	ხოლო ძემან მეფისამან იდუმალ ჰრქუა ნაქორს: უწყი მე შენი საქმე, რამეთუ ნაქორ ხარ შენ, ხოლო გიხაროდენ, რამეთუ დღეს კეთილად იღუაწე ღმრთის მსახურებისათჳს;
ბალ.E	და ნებ[ა]-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და წარვიდა ნაქორ სარწმუნოებითა სავსე.
ბალ.E	64. ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, დაჰფლა გუამი მისი, ვითარცა კაცთა ლიტონთაჲ.
ბალ.E	ხოლო ძემან მეფისამან, ვითარცა ჯერ-არს, პატივით მოიკითხა იგი და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა განვიდეს მისგან.
ბალ.E	მიუგო ძემან მეფისამან, ამისთჳს ვყავ, რამეთუ მაქუს შენგან თხრობაჲ სარგებელისაჲ.
ბალ.E	ჰრქუა ძემან მეფისამან: განმიმარტე ეგეცა.
ბალ.J	და ჰრქუა მას იოდასაფ, ძემან მეფისამან: და არღარავინ იპოების მათგანი ქუეყანასა ამას ჩუენსა? ხოლო მან ჰრქუა: არა.
ბალ.J	ხოლო ძემან მეფისამან, ვითარცა ჯერ-არს, პატივით მოიკითხა იგი და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა განვიდეს მისგან.
ბალ.J	მიუგო ძემან მეფისამან, ამისთჳს ვყავ, რამეთუ მაქუს შენგან თხრობაჲ სარგებელისაჲ.
ბალ.J	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ღმერთსა, რაჲთა რომელი ჩემ თანა დასთესო, აღმოსცენდეს და გამოიღოს ნაყოფი.
ბალ.J	15. და ჰრქუა ძემან მეფისამან: განაცხოველე მაგით სული ჩემი.
ბალ.J	ჰრქუა ძემან მეფისამან: მაუწყე შეტყუებაჲცა მაგისი.
ბალ.J	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა ჭეშმარიტსა უწყებულ მყოფ.
ბალ.J	ჰრქუა ძემან მეფისამან: განმიმარტე ეგეცა.
ბალ.J	ხოლო ძემან მეფისამან იდუმალ ჰრქუა ნაქორს: უწყი მე შენი საქმე, რამეთუ ნაქორ ხარ, ხოლო გიხაროდენ, რამეთუ დღეს კეთილად იღუაწე ღმრთის მსახურებისათჳს;
ბალ.J	და ნებ[ა]-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და წარვიდა ნაქორ სავსე სარწმუნოებითა.
ბალ.J	64. ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, დაჰფლა გუამი მისი, ვითარცა კაცთა ლიტონთაჲ.
მცხ.ეზრ1	მას ჟამსა ხარკისმომჴდელმან არსას მეფისამან, რომელ არს არტაშესი, მოიღო და აღმოიკითხა წიგნი წინაშე არეუმის და საის მწერალისა და მონათა მათთა. აღვიდეს მსწრაფლ იერუსალჱმად და ჰურიასტანად დიდითა ძლიერებითა და მჴედრებითა და დააბრკოლეს ურიანი იგი შენებისაგან
მცხ.ეზრ2	და ზღუდე იგი წყალთა სადინელთა მათ წყაროთა დაიპყრა ურიდიონ, მთავარმან მეფისამან, ვიდრე აღსავალამდე, რომელი შთავიდოდა ქალაქად დავითისად.
მცხ.მეფ1	და ვითარცა უთხრა დავით სიტყუაჲ ესე მეფესა მას, შეიყვარა იგი იონათან, ძემან მეფისამან, სიყუარულითა დიდითა, ვითარცა თავი თჳსი.
მცხ.მეფ2	და ჰკითხვიდა მეფე აქიმასს და ჰრქუა: ცოცხლებით არსა ძე იგი ჩემი აბესალომ? მიუგო აქიმას და ჰრქუა: მესმა მე ჴმაჲ, რაჟამს წარმომავლინა მე იოაბ, მონამან მეფისამან, და არა ვიცი, რა იქმნა, რამეთუ ღაღადებაჲ დიდი იყო შემდგომად წარმოსლვისა ჩემისა.
მცხ.მეფ3	და ისმინა ძემან ადერ მეფისამან ასაისი და წარავლინნა მთავარნი იგი ერისა თჳსისანი ქალაქთა მათ ისრაჱლისათა, და დასცეს ნაინი და დანი და აბელმო სახლისა მის მააქასი და ყოველივე ქენერეთი და ყოველი ქუეყანა ნეფთალიმისი.
მცხ.ნეშტ2	და მოიყვანა იოსაბედ, ასულმან მეფისამან იოას, ძე ოქოზიასი, და გამოიპარა შორის ძეთა მეფისათა მოკლულთა და მისცა იგი და მზარდული მისი მაწოვნებელი საუნჯესა მას ცხედართასა. და დამალა იგი იოსაბედ, ასულმან იოსაფატისა მეფისამან, დამან ოქოზიასამან, ცოლმან იოვდაეს მღდლისამან, და დამალა იგი პირისაგან გოთოლიასა, და არა მოკლა იგი
მცხ.ოსე	ისმინეთ ესე მღდელთა, და მოხედეთ სახლმან ისრაჱლისამან და სახლმან მეფისამან ყურად-იღეთ მით, რამეთუ თქუენდა მიმართ არს სასჯელი, რამეთუ მახე ექმნუნით სამსტუროსა.
ბალ.ვრც	და ეგრევე სახედ პატივ-უყო ძემან მეფისამან, და მოიკითხა იგი სიხარულით და უბრძანა მზარდულსა, რაჲთა ადგილ-სცეს და განვიდეს მათგან.
ბალ.ვრც	მიუგო იოდასაფ, ძემან მეფისამან, ამისთჳს, რამეთუ ფრიად მაქუს სასოებაჲ სარგებელ[ისა]თჳს შენ [მიერ] და მოღებად საწადელი სულისა ჩემისაჲ შენგან.
ბალ.ვრც	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: მე ვესავ ქრისტესა, რაჲთა რომელი დასთესო ჩემ თანა, აღმოსცენდეს და მრავალი ნაყოფი გამოიღოს.
ბალ.ვრც	15. და თქუა ძემან მეფისამან, რამეთუ მსგავსებაჲ ესე ჭეშმარიტ არს, და სახე ესე საკჳრველ, და აჰა ესერა განაცხოველე სული ჩემი სიტ(ყჳთა შენი)თა.
ბალ.ვრც	ჰრქუა მას ძემან მეფისამან: კეთილ არს სახე ესე და ფრიად საწადელ, არამედ მაუწყე შეტყუებაჲცა მისი.
ბალ.ვრც	16. ჰრქუა ძემან მეფისამან: უწყი, რამეთუ ყოველსა ჭეშმარიტსა იტყჳ და ცხად არს ესე წინაშე სულისა ჩემისა.
ბალ.ვრც	მიუგო ძემან მეფისამან და ჰრქუა ზადანს: ყოვლისა პირველად ესე ვყო შენ თანა, ზადან, დაგსუა ჩუენ შორის ფარულად და გესმოდის სიტყუაჲ ჩუენი, რასა-იგი ვზრახავთ, და მერმე გიბრძანო, რაჲ მთნდეს ყოფად.
ბალ.ვრც	[ხოლო] ძემან მეფისამან ჯერ-იჩინა შენდობაჲ ნაქორისი მოკლებისათჳს წინააღდგომასა მეფისასა და შეშინდა ბოროტის ყოფისათჳს მისისა მას ზედა.
ბალ.ვრც	ხოლო იოდასაფ, ძემან მეფისამან ჰრქუა ნაქორს იდუმალ ღამით: მე უწყი, რამეთუ შენ ნაქორ ხარ და არა ბალაჰვარ, და მე დაგიცევ შენ, ნაქორ!
ბალ.ვრც	და [ნე]ბა-სცა ძემან მეფისამან, და დაუტევა მშჳდობაჲ და ულოცა და წარვიდა სავსე სარწმუნოებითა ქრისტესითა და ფრიად ინანდა პირველთა მათ მედგრობათა მისთა ზედა.
ბალ.ვრც	და ვითარცა შეკრბეს, მისცეს აღთქუმაჲ ურთიერთას, რაჲთა არა მძლავრებით იყოს, და არცა გარდაწევნაჲ სიტყჳს-გებასა მათსა შინა, არამედ სამართალისა საშჯელითა განიხილნენ ურთიერთას, რაჲთა არა იჴუმიოს ძემან მეფისამან მიმძლავრებაჲ და არცა შურისათჳს ჯობნისა.